Browsing by Author "Şimşek, Ayşe Candan"

Now showing 1 - 6 of 6

Çocuklar ve ürün yerleştirme: Yaş, ilgililik ve etkileşim marka hafızası ve seçimini etkiler mi?
(2022) Paksoy, Ayça; Şimşek, Ayşe Candan
In consumer society, children are seen as a target audience by advertisers. Product placements have shown an increase in child-oriented animation movies, series, and programs. The current thesis study aimed to investigate the effects of product placement on explicit memory and choice behavior from the perspective of the cognitive psychological dimension, contrary to the literature dominated by advertising and marketing research. In line with this purpose, three experimental studies were conducted individually with 472 preschoolers and primary school students in İzmir, Turkey. In the first experiment with the preschoolers, an informative and entertaining video with the Dalin logo placement was used as the stimulus to investigate the effects of age, perceptual load, and cognitive load on recognition memory and product choice. The findings revealed that only age was a significant predictor of the recognition test. The probability of recognition of the placed brand in the older age group was higher than in the younger age group. In the second experiment, an animated movie, The Smurfs, with product placements of M&M and Sony brands, was used for primary school students to explore the involvement effect on brand recall and choice. Results showed that the brand recall probability of the high involvement group exposed to the M&M product placement was higher than the low involvement group exposed to the Sony product placement. In the last experiment, a digital platform series, Stranger Things, with the product placements of the Coca-Cola brand, was used for primary school students to examine the effect of character product interaction (CPI) on brand recall and recognition. The brand placement recognition probability of the interaction condition group was higher than the no-interaction condition group. The results were discussed in detail, the limitations of the current study and suggestions for future studies were stated.
Çocuklarda uzamsal bakış açısı alma becerisi: Pragmatik ipuçların ve iki dilliliğin etkisi
(2022) Kurum, Elif; Şimşek, Ayşe Candan
Bakış açısı alma boyutlarından biri olan uzamsal bakış açısı alma, başka bir kişinin bir nesneyi nasıl gördüğü ile ilgili çıkarımda bulunabilme becerisidir. Sınırlı sayıda araştırma çocukların uzamsal bakış açısı alma becerisini etkileyen koşullara odaklanmıştır. Bu tez, pragmatik ipuçların ve iki dilliliğin çocukların uzamsal bakış açısı alma becerisini nasıl etkilediğini incelemeyi amaçlayan üç deney içermektedir. Veriler, toplam 217 çocuktan toplanmıştır. Üç deney boyunca, çocuklara iki farklı nesnenin bulunduğu bir masada oturan kişinin yer aldığı fotoğraflar sunulmuştur. İlk deneyin amacı, pragmatik ipuçların ve iki dilliliğin uzamsal bakış açısı almanın örtük seviyesini nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bu deneyin sonuçları: çocuklar hedef nesnenin konumunu hangi bakış açısından tanımlamaları gerektiği ile ilgili bir yönerge almadıklarında (örtük seviye), (1) bakış ve eylem pragmatik ipuçları mevcut olduğunda, çocukların fotoğraftaki kişinin bakış açısını daha sık aldıklarını ve nesnelerin konumlarını bu bakış açısına göre tanımladıklarını, (2) iki dilli çocukların, tek dilli çocuklar ile karşılaştırıldığında, fotoğraftaki kişinin bakış açısına göre nesnelerin konumlarını daha sık tanımladıklarını göstermiştir. İkinci deneyin amacı, pragmatik ipuçların ve iki dilliliğin uzamsal bakış açısı almanın açık seviyesini nasıl etkilediğini araştırmaktır. Sonuçlar, nesnelerin konumunu fotoğrafta yer alan kişinin bakış açısından tanımlamaları istendiğinde (açık seviye), iki dilli çocukların eylem ipucu veya bakış-eylem ipucu mevcut olduğunda uzamsal bakış açısını daha doğru bir şekilde aldıklarını göstermiştir. Son olarak, üçüncü deney ikinci deneyle aynıydı, ancak bu sefer pragmatik ipuçları koşulu, çelişen pragmatik ipuçlarının uzamsal bakış açısı alma becerisini nasıl etkilediğini incelemek için, değiştirildi. Üçüncü deneyden elde edilen sonuçlar (1) bakış ve eylem pragmatik ipuçlarının çeliştiği koşulda, bakış ve eylem pragmatik ipuçlarının örtüştüğü koşula göre, çocukların uzamsal bakış açısını daha doğru aldıklarını, (2) iki dilli çocukların bakış ve eylem ipuçlarının hem çeliştiği hem de örtüştüğü koşullarda tek dilli çocuklara göre uzamsal bakış açısını daha doğru aldıklarını, (3) tek dilli çocukların bakış ve eylem ipuçlarının hem çeliştiği hem de örtüştüğü koşullarda iki dilli çocuklara göre uzamsal bakış açısını daha hızlı aldıklarını göstermiştir. Ek olarak, ikinci ve üçüncü deneylerden elde edilen sonuçlar, 8 yaşındaki çocukların 6 ve 7 yaşındaki çocuklara göre uzamsal bakış açısı almada daha başarılı olduklarını göstermiştir. Genel olarak, tez boyunca yürütülen çalışmalar, pragmatik ipuçlarının ve iki dilliliğin çocuklarda bakış açısı alma becerisini hem açık hem de örtük seviyelerde etkileyen iki koşul olduğunu ortaya çıkarmıştır. Pragmatik ipuçlarının mevcut olduğu durumlarda (eylem ipucu, örtüşen bakış-eylem ipuçları, çelişik bakış-eylem ipuçları), iki dilli ve tek dilli çocukların bakış açısı alma becerilerinin farklılaştığını göstermiştir. Bu sonuçların olası açıklamaları, tez boyunca yürütülen çalışmaların sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
Erken çocuklukta medyaya maruz kalma ve alıcı dil gelişimi arasındaki ilişki: Sosyal etkileşimin rolü
(2023) Taştabanoğlu, Sena İrem; Şimşek, Ayşe Candan
This study includes experimental research with a pre-test and post-test design that investigates the effect of media content on preschool children's receptive language scores. further examines the role of parental mediation in media consumption. Considering the COVID-19 pandemic has determined the important future role of digital media, it is important to investigate media use and other accompanying factors. Technology is an integral part of our lives. We must learn how to live with technology and mediate its use by children. Data were collected from a total of 60 child-parent dyads, aged 36–72 months, from three different kindergartens. Sesame Street was chosen for the educational content, and Pjmasks was chosen for the recreational content. The Peabody Picture-Vocabulary Test (PPTV) was used to determine the receptive language levels of the children. The Ankara Developmental Screening Inventory (AGTE) was used to control the place of language-cognitive scores on the developmental test, and the Early Childhood Parental Media Mediation Scale was used to obtain information about parents' media mediation. For receptive language scores, there was a significant increase between the pre-test and post-test of the children who watched Sesame Street. Contrary to expectations, a significant increase was found between the pre-test and post-test results of the children who followed Pjmasks. Further, children who watched Sesame Street had significantly higher receptive language scores in the post-test than children who watched Pjmasks. Also, it has been found that there is an interaction between parental mediation and measurement. That is, while parental mediation was not effective on educational content, it was found to be significantly effective on recreational content. In the absence of parental mediation, the importance of the content emerges. Also, when there is no educational content, parental mediation is more important. A possible explanation may be that, due to the rich structure of the educational content, sufficient support for the receiving language can already be provided, and parental mediation becomes more important in non-educational content. For language-cognitive post-test scores, there was no significant difference between the contents and parental mediation. keywords: parental mediation, media consumption, preschool period
Perceptual and Conceptual Features of Event Segmentation
(2023) Aydın, Tolgahan; Şimşek, Ayşe Candan
Bir pilot çalışma ve iki deneyde bu tez günlük doğal olayları birimlere ayırmanın kavramsal ve algısal yapısını etkileyen faktörleri incelemektedir. Pilot çalışmanın sonuçlarına göre birimlerin olduğu yerler birimlerin olmadığı yerlerden sadece Görsel Aktivite İndeksi (GAİ) kullanılarak ayrıştırılamaz, olay birimlerinin yüzde 50'den fazlası yüksek GAİ içermektedir, ve en büyük birimlerin en küçük birimlere göre daha büyük bir kısmında yüksek GAİ verisi bulunmaktadır. Genel olarak pilot çalışma GAİ gibi bir ölçüm aracının birimlere ayırmayı otomatikleştirmede önemli bir faktör olacağını göstererek literatürü ileri taşıyacağı düşünülmektedir. İlk deney birimlere ayırmanın altında yatan bir diğer algısal boyutunu irdelemektedir. 5 farklı hız kullanarak (1x, 1.25x, 1.5x, 1.75x, 2x), birimlere ayırırken doğal bir hız olup olmadığı, ya da birimlere ayırma sürecinin belli bir hızdan sonra değişip değişmeyeceği gözlemlenmeye çalışılmaktadır. Sonuçlara göre videoların hızları olayları birimlere ayırma sürecini etkilemektedir, ve bu değişim birimlerin sayısını azaltmak ve süresini uzatmak şeklinde olmaktadır. İkinci deney olaylara dair şemaları etkileyen meta-farkındalık ve videoları ikinci kez segmente etmenin/izlemenin üst-bilişi ön bilgiyi ya da beklentileri etkileyerek değiştireceğini ummaktadır. Sonuçlara göre bir olayı iki defa segmente etmek en büyük birimlerin kavramsallaştırılmasını, büyük olasılıkla olaylara dair ön bilgiyi artırarak, birim sayısını azaltma şeklinde etkilediğini göstermektedir. Azalan en büyük birim sayısı bu birimlerin boyutunun artmasını sağlamakta, ve aynı sayıdaki en küçük birimin daha az büyük birimle ilişkilendirilmesine sebep olmaktadır. Ayrıca meta-farkındalık oluşturularak ikinci kez izlenen videolarda en küçük birimlerin sayısının arttığı gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler: olayları birimlere ayırma, segmentasyon, görsel aktivite indeksi, meta-farkındalık, video hızı, ikinci kez izleme
Remembering Cinematic Sequences: Boundaries Disrupt Memory in Fast-Paced Visual Events
(American Psychological Association, 2024) Ayşe Candan Şimşek; Elif Kurum; Şimşek, Ayşe Candan; Kurum, Elif
We engage with at least one type of visual media on a daily basis. Among those there is a growing interest in the perception of cinematic events among cognitive psychologists. The current study investigated how event boundaries and pace affect recognition memory for movie scenes. We presented participants with brief clips composed out of six shots which either included a boundary or not and whether the average shot length was long or short. The results indicated that slower paced scenes were remembered better than faster paced scenes. More interestingly there was a significant interaction between event boundary and pace. For fast-paced scenes lower accuracy as well as longer reaction times were observed for scenes that involved an event boundary compared to those without an event boundary. Analysis of the serial position of the individual shots further indicated that people remember information in the new scene compared to the old scene only for fast-paced scenes. Event segmentation theory states that we form an active model of an event in working memory which is updated when there is a significant change that violates predictions. Our experiment adds to event segmentation theory suggesting that the role of event boundaries is conditional on the exposure duration. When information is consolidated with enough exposure the experience of an event boundary does not hinder memory. The current study provides new evidence showing that in complex visual scenes memory operates economically to rely on the current model when the resources are limited. © 2024 Elsevier B.V. All rights reserved.
Yüz bilişi: Simetrik mutlu yüzler çekiciliğe yol açar
(2023) Cürgül, Ezgi Nur; Şimşek, Ayşe Candan
Attractiveness judgments are influenced by many factors such as symmetry, gaze direction, and emotion. In this thesis, it was examined how symmetry affect these judgments, and how adding gaze direction or face expression changes the results. In Experiment 1 and 2, it was examined whether symmetric or asymmetric faces were found as more attractive using 2AFC and rating task. Results revealed that using both task, symmetric faces were perceived as more attractive than asymmetric faces. Also, in Experiment 2, a surprise memory task was performed. However, no significant difference was found between symmetric and asymmetric faces. In Experiment 3, it was investigated how the interaction between symmetry and gaze direction affect the perceived attractiveness. Participants saw symmetric and asymmetric version of different faces, but this time, eyes were open, close, or averted. As a result, faces with direct gaze were rated as more attractive than averted gaze significantly, but there was no significant interaction between symmetry and gaze direction. In Experiment 4, the interaction between symmetry and face expression was examined. Results showed that symmetric faces with happy and neutral expressions are perceived as more attractive than their asymmetric versions. However, there were no such difference for the faces with sad expression. Overall, the present experiments showed that symmetry is an effective factor for perceived attractiveness, and its effect can also be seen with other factors such as face expression.