Understanding the Metamorphosis of an Image through Dewey and Bergson’s Discourses on Perception

Abstract

Sosyal canlılar olarak gerçekliği algılamak için zaman ve mekan kavramını tanımlıyor, dolayısıyla insanlığın kusurlu görüşüyle ​​görsel uyaranlara karşı algımızı değiştiriyoruz. Bu kusur, insanları sanat, bilim, siyaset gibi disiplinlerin sınırlarını genişletmeye teşvik ederek, merakımızı halihazırda yaratılmış olan gerçekliği geliştirmeye iten bir faktördür. Bu tez, insanın görsel kusuruna odaklanmayı ve bu sorunun sanat sahasındaki hayal gücü ile paralel olmasının nedenlerini anlamayı amaçlamaktadır. Gözdeki fotoreseptörler görüntüyü gecikmeli olarak beyne dönüştürdüğü için görüşün kendisi zaten kusurludur. Ve en büyük işbirlikçilerden biri, önce nesnede sonra gözde kırılan ışık fenomenidir. Bu tez söz konusu bileşenlerle hareket olgusunun etkisini analiz etmeyi hedeflemektedir. Hareket, uzay-zaman arasında büyük bir gösterge ve köprüdür. Süresi ve koordinasyonu sayesinde bellekte bir araya gelen görüntüler mevcut görüntüyü veya görüntüleri oluşturmak için uyarılır. Her bireyin hafızası özelinde kendine ait bir zaman çizelgesi vardır ve bu, zihindeki sekansların görüntüleri aracılığıyla gelişmektedir. Bu tezde, ışığın açığa çıkardığı hareketle oluşturulan illüzyon ve görüntü uyarımı arasındaki ilişkiyi inceleyeceğiz. Sonuç olarak, bu tez, 'Hayal gücü dediğimiz şey, önceki görüntünün sonraki görüntüyle retroaktif bir ilişkilendirmesinden kaynaklanan bir görüntü başkalaşımı mıdır?' sorusunu sormayı amaçlamaktadır. Tezin ilk bölümünde konunun felsefi ve teorik temelleri verilmekte, ikinci bölümde sanatsal uygulama örnekleri, üçüncü bölümde ise proje önerisi yer almaktadır.

As social creatures, we define the concept of time and space in order to perceive reality, thereby changing the perception of visual stimuli via the defective vision of humanity. This defection encourages people to expand the boundaries of disciplines such as art, science, and politics as a factor that drives our curiosity to evolve the reality already created. This thesis is dedicated to focusing on the visual defection of the human being and why this problem is parallel to the imagination in the field of the art scene. The vision itself is already defective as the photoreceptors in the eye convert the image to the brain in a latency. And one of the biggest cooperatives is the light phenomenon that refracts from the object and then the eye. This thesis aims to analyze the effect of the motion phenomenon with the mentioned components. The motion is a great indicator and bridge of time-space. By its duration and coordination, the images that have gathered in the memory are stimulated to form the current image or images. Every individual has their own timeline in the sense of memory, and it is evolving through the images of sequences in mind. In this thesis, we will investigate the relationship between image stimulation and the illusion created by motion that is exposed by the light. Eventually, this thesis intended to ask the question 'Is what we call imagination an image metamorphosis resulting from the retroactive association of the previous image with the next?' The first section of the thesis provides the subject's philosophical and theoretical basis, the second section comprises examples of artistic application, and the third section contains the project proposal.