The Art of Augmented Memory: Reconsidering the Mnemotechnies in Ar Applications in the Case of the Temple of Artemis

Abstract

This thesis focuses on Augmented Reality (AR) applications created for cultural heritage sites to reveal the unseen cultural heritage. Deterioration of the tangible evidence of an architectural heritage site compromises not only the visibility of the heritage, but also its presence in collective memory. With the convergence of physically visible features of the heritage and digitally created appearances of the unseen in AR applications, not only personal memory of the visitor but also collective memory of the local community is rooted in the site of memory. However, what one remembers in these converged environments immensely depends on the modes of digital representation of the vanished heritage. Varying from highly realistic reproductions of the heritage to abstract representations, this thesis aims to analyze remembering through different representation modes used in AR applications created for cultural heritage sites by means of a method derived from classical memorizing technique of the art of memory. The key components of this technique are utilized as the basis of the analysis method, which, in this thesis, is applied to analyze [AR]temis scientific research project that explores the effects of different modes of representation on remembering in the case of the Temple of Artemis. Findings show that these different modes create different effects on remembering experience and these effects can be taken into consideration in the development process of AR applications for cultural heritage sites.Bu tez fiziksel dünyada yok olmuş ve/veya yok olmaya yüz tutan kültürel miras alanları için üretilen Artırılmış Gerçeklik (AG) uygulamalarına odaklanmaktadır. Miras alanlarındaki somut ve görünebilir kalıntıların bozulması veya yok olması mirasın görünürlüğünün yanı sıra o mirasın kolektif bellekteki varlığını da tehlikeye atmaktadır. Bu miras alanları, bellek alanında bulunan mevcut fiziksel kalıntılar ile yok olmuş özelliklerinin bir arada deneyimlenebildiği AG uygulamalarıyla yalnızca alanı ziyarete gelen bireylerin değil toplumun kolektif hafızasında da yer almaktadır. Ancak, dijital ve fiziksel ortamların entegre olduğu kısımda gerçekleşen bu hatırlama eylemleri büyük ölçüde yok olmuş/olmakta olan mirasın dijital temsil biçimleri ile doğrudan ilişkilidir. Mirasın son derece gerçekçi reprodüksiyonundan soyut temsiline uzanan çeşitli temsiliyetlerin incelenmesini odak noktasına alan bu çalışma, hatırlama sanatının klasik hatırlama yönteminden türetilen bir metotla kültürel miras alanları için oluşturulan AG uygulamalarında kullanılan farklı temsil biçimleri aracılığıyla hatırlama eylemini incelemektedir. Bu çalışmada bellek sanatı tekniğinin temel bileşenleri, Artemis Tapınağı örneğinde farklı temsil biçimlerinin hatırlama üzerindeki etkilerini araştıran [AR]temis bilimsel araştırma projesinde kullanılan analiz yönteminin temeli olarak kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, bu farklı temsil biçimlerinin hatırlama deneyimi üzerinde farklı etkiler yarattığını ve bu etkilerin kültürel miras alanları için üretilecek AG uygulamalarının geliştirilmesi sürecinde göz önünde bulundurulabileceğini göstermektedir.