İnsan hakları boyutuyla hapis cezasının infazı / Execution of imprisonment sentence in human rights context

Abstract

İnsan, hakları var olduğu takdirde onurlu bir yaşam sürebilir. Bu nedenle sadece nefes alıp vermek ya da hayatta olmak onurlu bir yaşam olarak kabul edilemeyecektir. Onurlu bir yaşam için tüm insanların her geçen gün genişleyen insan haklarının tümüne sahip olması ve bu hakların bir kısmına asla, bir kısmına ise ancak zorunlu şartlar altında müdahalede bulunulabiliyor olması gerekir. Toplumlar açısından insan haklarına yeterli önemin verilip verilmediğinin en iyi gözlenebileceği yerlerden biri, belki de birincisi ceza infaz kurumlarıdır. Zira İHAM'ın da kararlarında belirttiği üzere hükümlüler de kişi özgürlüğü dışındaki haklarına sahip olmayı sürdürmektedir ve "sözleşme cezaevi kapısında sona ermez". Buna karşın hükümlülerin haklarına ölçüsüz ve keyfi müdahalelerde bulunulduğu görülmektedir. Bu çalışma hükümlülerin sahip olduğu hakları tespit etme ve bu haklara müdahalelerin insan hakları açısından değerlendirmesini yapma amacını taşımaktadır. Böylece insan haklarının gerçek anlamda sağlanıp güvence altına alınıp alınmadığını ortaya koyabilecek en iyi test alanı olan ceza infaz kurumları üzerinden tartışma gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bu çabanın, seslerini duyurma olanağı son derece kısıtlı olan hükümlülerin hakları ile genel olarak tüm insan hakları alanının gelişimine fayda sağlaması umulmaktadır. A person can live with dignity as long as he has rights. Therefore, simply breathing or being alive cannot be considered life with dignity. For a life with dignity, every person must have all human rights which are expanding every single day. And some of these rights must never be interfered and others must only be interfered with under obligatory circumstances. Probably one of the best places to observe whether the countries give sufficient importance to human rights is prisons. Because convicts "continue to enjoy all fundamental rights and freedoms, save for the right to liberty" and "the Convention cannot stop at the prison gate". On contrary it seems that there are disproportional and arbitrary interventions into the rights of convicts. This study aims to determine the rights that convicts have and to evaluate the interventions on these rights in terms of human rights. Thus it has been tried to conduct a discussion through the prisons, which are the best testing ground that can reveal whether human rights are truly ensured and secured. It is hoped that this effort will benefit the development of the human rights of convicts, whose have extremely limited opportunities to have their voices heard, and also at the entire field of human rights in general.