İstinaf yargılamasında yapılamayacak usul işlemleri / Prohibited procedural acts in appeal proceedings

Abstract

Bölge adliye (istinaf) mahkemelerinin 20 Temmuz 2016 tarihinde fiilen göreve başlamaları ile hukukumuzda üç aşamalı mahkeme sistemi (ilk derece – istinaf – temyiz) uygulanmaktadır. Devlet adil yargılanma hakkının temini için ilk derece mahkemesindeki yargılama sürecine etkili olan birtakım olumsuzlukların giderilmesini sağlamalıdır. Söz konusu bu olumsuzluklar ilk derece yargılamasının hâkim tarafından hatalı veya eksik yürütülmesinden kaynaklanabilir. Türk Hukukunda, bu hata ve eksiklikleri gidermek için bölge adliye (istinaf) mahkemeleri ikinci derece hüküm mahkemesi olarak kabul edilmiştir. İstinafa başvuru aşamasından başlayarak istinaf yargılaması sona erene kadar olan süreçte, tarafın bu kanun yolundaki etkinliğinin sınırlarını ortaya koymak çalışmamızın temel amacıdır. Çalışmamızın birinci bölümünde, genel olarak istinaf kanun yolundan bahsedilmekte ve Türk Hukukundaki istinaf yargılamasının konusu, amacı ve genel özellikleri ile istinafa başvuru aşamasında yapılamayacak usul işlemleri anlatılmaktadır. İkinci bölümde ise istinaf yargılamasının aşamalarına göre ayrım yapılarak, tarafın istinaf yargılaması sürecinde yapamayacağı usul işlemleri anlatılmaktadır. Ayrıca meselenin açıklığa kavuşturulmasında, Bölge Adliye mahkemesi ile Yargıtay içtihatlarından ve doktrinde yer alan görüşlerden yararlanılmıştır. A three-phase trial system (first instance – appeal – cassation) is applied in the Turkish legal system since regional judicial courts became operational in 20 July 2016. The State is under the obligation of remedying to certain problems affecting first instance proceedings for ensuring the right to a fair trial. Such problems may arise from an erroneous or deficient conduct of first instance proceedings by the judge. Regional judicial courts are established as second degree judgement courts, in order to remediate these mistake and deficiencies. The main purpose of this thesis is to expose the limits of the action of parties during appeal proceedings. The first part of this thesis examines the notion of appeal in a general sense as a remedy and the object, purpose and general characteristics of appeal proceedings in Turkish Law as well as prohibited procedural acts at the phase of submittal of appeal. The second part, while distinguishing between various phases of appeal proceedings, explains procedural acts that cannot accomplished by the party. To this effect it draws on the case-law of regional judicial courts and the Yargıtay (Court of Cassation) and the doctrine of publicists.