Instagramlanabilir mekân: İzmir Gâvur Mahallesi Sergisi örneğinde benliğin sunumu aracılığıyla sosyal medyada mekânsal atmosfer üretimi

Abstract

Sosyal medyanın bireylerin günlük yaşamları üzerindeki yaygın etkisi, bireylerin kimliklerini çevrimiçi profiller aracılığıyla sunmak için mekânsal atmosfere sahip mimari ve kentsel ortamların kullanımında önemli bir dönüşümü hızlandırmıştır. Bu değişim, sadece sanat eserlerinin sunumuna değil aynı zamanda bireylerin idealize ettikleri benliklerini sunmalarına yönelik estetik ve görsel odaklı anlayışa hizmet edecek şekilde küratörlenen sergi mekânlarının da dönüşmesine ve dolayısıyla instagramlanabilir sergilerin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bu tez, bireylerin sosyal medyada kendilerini temsil ederek instagramlanabilir sergi mekânlarını nasıl yeniden ürettiğini, İzmir'deki Instagram'daki Gâvur Mahallesi sergisi örneğinde araştırmayı ve bireylerin bu sergilerin yeniden üretim süreçlerinde serginin mekânsal niteliklerine dair Instagram paylaşımları üzerinden fikir sahibi olmayı amaçlamaktadır. Metodoloji, Henri Lefebvre'nin (1901-1991) mekân üretimi ve Gernot Böhme'nin (1937-2022) mekânsal atmosfere ilişkin teorileriyle çerçevelenen ve hem fiziksel çevreden hem de Instagram'da Gâvur Mahallesi sergisinin konum etiketi ile toplanan bir dizi veriyle desteklenen yeni bir analiz yöntemine dayanmaktadır. Çalışma, sergi alanındaki bireylerin, serginin mekânsal atmosferine yeni anlatılar ekleyerek sergilenen benliklerini sanat eserleriyle sunma eğiliminde oldukları ve sergi alanını bu anlatılarla bütünleştirmek için dijital uygulamanın sağladığı araç seti aracılığıyla sergi atmosferini yeniden üretme eğiliminde oldukları sonucuna varıyor.

The pervasive impact of social media on individuals' daily lives has accelerated a significant transformation in the use of architectural and urban environments with spatial atmospheres to present individuals' identities through online profiles. This change has led to the transformation of exhibition spaces curated to serve not only the presentation of artworks but also the aesthetic and visual-oriented understanding of individuals to present their idealized selves, and thus the emergence of instagrammable exhibitions. This thesis aims to explore how individuals reproduce instagrammable exhibition spaces by representing their selves on social media, in the case of the Gâvur Mahallesi exhibition in Izmir on Instagram to get insights into the spatial qualities of these exhibitions to be utilized by individuals in re-production processes of these spaces through Instagram posts. The methodology is based on a novel method of analysis framed by theories on the production of space by Henri Lefebvre (1901-1991) and spatial atmosphere by Gernot Böhme (1937-2022) and informed by a sets of data collected from both physical environment and location tag of Gâvur Mahallesi exhibition on Instagram. The study concludes that individuals in the exhibition space tend to present their exhibited self with the artworks by adding new narratives to the spatial atmosphere of the exhibition, and reproduce its atmosphere by means of the toolset provided by the digital application in to order to integrate the exhibition space with these narratives.