Öz kendilik değerlendirmesi ve iyilik hali arasındaki ilişkide arkadaşlara bağlanmanın rolü

Abstract

Bireyin yaşamındaki özellikle üniversite yıllarındaki önemli ilişkilerden biri olarak, arkadaşlara bağlanma konsepti daha fazla dikkati gerektirir, çünkü bu ilişki türünün yaşam deneyiminde rolü önemlidir. Bu çalışma arkadaşlara bağlanmanın rolünü yaşamın iki temel boyutu olan öz-kendilik değerlendirmesi ve öznel iyilik hali arasındaki ilişki bağlamında incelemektedir. Örneklem 200 kişiden oluşmaktadır, yaş aralığı 16-26'dır. Demografik bilgi formu, Ergenler İçin Arkadaşa Bağlanma Ölçeği (EİABÖ), Öz-Kendilik Değerlendirmesi Ölçeği (ÖKDÖ) ve Bütüncül İyilik Hali Ölçeği (BİHÖ) Türkçe uyarlanmış versiyonlarıyla kullanılmıştır. Analizler için Spearman korelasyon katsayısı, hiyerarşik regresyon, Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri ve Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Sonuçlar hem arkadaşlara bağlanma, Öz Kendilik Değerlendirmesi ve Öznel İyilik Halindeki bağlantıyı, hem arkadaşlara güvenli bağlanma stilinin öz kendilik değerlendirmesi ile bilinçli farkındalık (∆R²= .070, ∆F(3,195)= 5.246, p=.002) ve bağlı olmama (∆R²= .053, ∆F(3,195)= 4.715, p<.01) arasındaki ilişkide katkı sağlayıcı rolünü ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar tartışma bölümünde ele alınmıştır. Bu çalışma alana arkadaşlara bağlanmanın bireylerde Öz Kendilik Değerlendirmesi ve Öznel İyilik Hali arasındaki katkı sağlayıcı ilişkisini göstererek katkı sunmaktadır. Çalışmanın sınırlılıkları ve ilerideki çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.

Being one of the important relationships in one's life, especially in young adulthood, friendship and attachment to friends need more attention as they play an important role in various aspects of life. The current study aims to explore the role of attachment to friends in the relationship between core-self evaluations and subjective well-being. The sample consists of 200 university students, aged between 16-26 years. A demographic information form, Adolescent Friendship Attachment Scale (AFAS), Core-Self Evaluations Scale (CSES), and Holistic Well-being Scale (HWS) were used in their Turkish adapted forms. For analyses, Spearman correlation coefficients, hierarchical regression, Mann-Whitney U, and Kruskal-Wallis tests, and Hierarchical Regression Analysis were used. Results showed significant links between friendship attachment, CSE, and SWB, and a significant contributor role of secure friendship attachment style on the relationship between CSE and Mindful Awareness (∆R²= .070, ∆F(3,195)= 5.246, p=.002) and non-attachment (∆R²= .053, ∆F(3,195)= 4.715, p<.01). Results are discussed in the discussion section. The current study contributes to the area by showing how different friendship attachment styles contribute to the CSE and SWB relationship. Limitations and suggestions for further studies are discussed.