Sosyal normların sosyal sermaye ve girişimcilik niyeti ilişkisi üzerindeki etkisi

Abstract

İş dünyası ve ekonominin en önemli ayaklarından biri olan girişimciliğin ilk aşamasını girişimcilik niyeti oluşturur. Oysa girişimcilik niyetinin ilişkiler ve ortak anlayışlar temelinde sosyal olarak nasıl şekillendiği hakkında çok kısıtlı bilgiye sahip bulunmaktayız. Bahsedilen eksikliği göz önünde bulundurarak bu çalışma, girişimcilik niyetinin kişisel sosyal sermaye ve toplumsal normların ortak etkisiyle nasıl oluştuğunu anlamayı amaçlamaktadır. Planlı davranış kuramını kapsamında kişinin sosyal sermayesinin girişimcilik niyetini ne derece etkilediği ve toplumsal normların bu ilişkiyi nasıl koşullandırdığı incelenmiştir. Farklı ekonomik ve sosyokültürel bağlamları temsil etmeleri amacıyla Türkiye, Pakistan ve Almanya çalışmanın görgül bağlamı olarak düşünülmüş ve analiz için üç ülkenin 2012 yılına ait Global Entrepreneurship Monitor adlı uluslararası araştırma kuruluşunca toplanan girişimcilik verileri kullanılmıştır. Uygulanan lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre, bir sosyal sermaye boyutu olarak bizzat bir girişimci tanıyor olmak, kişinin kendi girişimcilik niyetini anlamlı biçimde arttırmaktadır. Girişimciliğin algılanan toplumsal statüsü ve cazibesinin anlamlı bir etkisi görülmezken, girişimcilerin medyadaki görünürlüğünün sosyal sermaye ile girişimcilik niyeti arasındaki ilişkiyi güçlendirdiğini tespit edilmiştir. Son olarak, Almanya'ya göre Pakistan ve Türkiye'de genel girişimcilik niyetinin anlamlı biçimde yüksek olması, ihtiyaç-kaynaklı girişimciliğin fırsat-kaynaklı girişimcilikten daha baskın olduğuna işaret etmektedir.

Entrepreneurship is considered to be a strong pillar of business and economic life and its first stage constitutes an intention. Yet we have little knowledge about how such intention is socially determined through interactions and shared understandings. Keeping in view of that, my study aims to understand how entrepreneurial intention emerges as a combined effect of individual social capital and societal norms. Using the theory of planned behavior, it investigates how an individual's social capital affects entrepreneurial intention and whether social norms as perceived by the person moderates this relationship. Representing different economic and societal contexts, three countries -Turkey, Pakistan and Germany- were chosen as the empirical research setting. Using data collected through the Global Entrepreneurship Monitor (GEM) and performing logistic regression analysis, I found that social capital dimensions of personally knowing an entrepreneur and social network opportunity perceptions facilitate the intention for entrepreneurship. The results also show that while perceived desirability and prestige of entrepreneurship in the society do not interact with social capital, media coverage does. Finally, the data reveals that necessity-based entrepreneurship is stronger than opportunity-based one as the entrepreneurial intention is encouraged more in Pakistan and Turkey than in Germany.