Arundhati Roy'un En Yüksek Mutluluk Bakanlığı'nda metafor ve söylenmeyenlerin gücü

Abstract

The purpose of my thesis is to sketch out all the metaphors present in the novel that shed light on the distinction between humanity and the lack thereof. Through many characters and what they and their journeys metaphorically symbolise, my dissertation attempts to shed light on the characteristic elements that starkly distinguish the politically animalistic from the socially humane. This humanity is ironically portrayed through the animals. It is also explored through journalism and the biased and unforgiving eye of the camera.

Tezimin amacı, romanda bulunan ve insanlık ile insanlık eksikliği arasındaki ayrıma ışık tutan tüm metaforların taslağını çizmektir. Birçok karakter ve onların ve yolculuklarının metaforik olarak sembolize ettikleri şey aracılığıyla, tezim politik olarak hayvani olanı sosyal olarak insancıl olandan keskin bir şekilde ayıran karakteristik unsurlara ışık tutmaya çalışıyor. Bu insanlık ironik bir şekilde hayvanlar aracılığıyla tasvir edilmiştir. Aynı zamanda gazetecilik ve kameranın önyargılı ve affetmeyen gözü aracılığıyla da araştırılıyor.