Performans değerlendirme memnuniyeti ile çalışan bağlılığı arasındaki ilişkide desteğin rolü

Abstract

Çalışanın, performans değerlendirme sisteminden duyduğu memnuniyetin farklı iş çıktılarına yol açtığı yoğun şekilde tartışılmakta olup, bu sonuçların en önemlilerinden biri örgütsel bağlılıktır. Bu çalışma, değerlendirme sisteminden memnuniyetin çalışanın iki farklı odağa; örgüte ve amire bağlılığını ne şekilde etkilediğini ve bu ilişkide algılanan destek mekanizmalarınn aracı rolünü incelemektedir. Bunu yaparken, örgütün amirde cisimleşme (ya da amirin örgütle özdeşleşme) düzeyinin örgütsel bağlılığı yordamadaki düzenleyici etkisi de incelenmiştir. Araştırmada, Türkiye'deki hizmet sektörü çalışanlarına bir anket uygulanmış ve toplanan nicel veri çoklu regresyon modelleriyle analiz edilmiştir. Sonuçlar örgüt ve amirden görülen desteğin, çalışanın performans değerlendirme sisteminden duyduğu memnuniyetin ilgili odaklara dönük bağlılığını arttırmaya aracılık ettiğini, yani bu bağlantıyı sağladığını göstermektedir. Ortaya atılan kavramsal modeldeki aracılık önermeleri desteklenirken, amirin örgütle özdeşleşmesinin düzenleyici etkisi anlamsız bulunmuştur. Bulgular performans değerlendirmesi gibi önemli insan kaynakları yönetimi pratiklerinin çalışan bağlılığı üzerindeki etkisinde farklı düzey ve yakınlıktaki (örneğin, amir ve örgüt) destek ve benzeri mekanizmaların mutlaka göz önünde bulundurulması gerektiğine işaret etmektedir.

Employee satisfaction with the appraisal system is intensely recognized as leading to different work outcomes, commitment being one of the most essential ones. This study investigates how satisfaction with appraisal system can enhance employee's commitment to two different foci; organization and supervisor, through distinct mechanisms of perceived support as the mediating factor. To this end, it also examines the moderating role of supervisor's organizational embodiment in predicting organizational commitment. As of the empirical part, a survey was applied to participants from service industry in Turkey. Collected quantitative data was analyzed by a set of multiple regression models. The results show that perceived organizational and supervisor support are acting agents in how satisfaction with performance appraisal system influences employees' respective commitments. While the mediation hypotheses in the proposed conceptual model are supported, the moderation effect of supervisor embodiment found to be insignificant. Overall, the findings suggest that for a better understanding of the impact of human resources management practices such as performance appraisal on employee commitment, perceived support and similar mechanisms at distinct levels and proximities (e.g., organization and supervisor) should be recognized.