Erken çocuklukta medyaya maruz kalma ve alıcı dil gelişimi arasındaki ilişki: Sosyal etkileşimin rolü

Abstract

This study includes experimental research with a pre-test and post-test design that investigates the effect of media content on preschool children's receptive language scores. further examines the role of parental mediation in media consumption. Considering the COVID-19 pandemic has determined the important future role of digital media, it is important to investigate media use and other accompanying factors. Technology is an integral part of our lives. We must learn how to live with technology and mediate its use by children. Data were collected from a total of 60 child-parent dyads, aged 36–72 months, from three different kindergartens. Sesame Street was chosen for the educational content, and Pjmasks was chosen for the recreational content. The Peabody Picture-Vocabulary Test (PPTV) was used to determine the receptive language levels of the children. The Ankara Developmental Screening Inventory (AGTE) was used to control the place of language-cognitive scores on the developmental test, and the Early Childhood Parental Media Mediation Scale was used to obtain information about parents' media mediation. For receptive language scores, there was a significant increase between the pre-test and post-test of the children who watched Sesame Street. Contrary to expectations, a significant increase was found between the pre-test and post-test results of the children who followed Pjmasks. Further, children who watched Sesame Street had significantly higher receptive language scores in the post-test than children who watched Pjmasks. Also, it has been found that there is an interaction between parental mediation and measurement. That is, while parental mediation was not effective on educational content, it was found to be significantly effective on recreational content. In the absence of parental mediation, the importance of the content emerges. Also, when there is no educational content, parental mediation is more important. A possible explanation may be that, due to the rich structure of the educational content, sufficient support for the receiving language can already be provided, and parental mediation becomes more important in non-educational content. For language-cognitive post-test scores, there was no significant difference between the contents and parental mediation. keywords: parental mediation, media consumption, preschool period

Bu çalışma, okul öncesi dönem çocuklarına yönelik medya içeriğinin alıcı dil puanları üzerindeki etkisini araştıran ön test ve son test tasarımına sahip deneysel bir araştırmayı içermektedir. Ayrıca, medya tüketiminde ebeveyn etkileşiminin rolünü de inceler. COVID-19 pandemisinin dijital medyanın gelecekte sahip olacağı önemli rolü belirlemesi göz önünde bulundurarak, medya kullanımı ve eşlik eden diğer faktörlerin araştırılması önem taşımaktadır. Teknoloji hayatımızın ayrılmaz bir parçasıdır; onunla nasıl yaşayacağımızı öğrenmeli ve çocuklar tarafından kullanılmasına aracılık etmeliyiz. Veriler üç ayrı anaokulundan 36-72 ay arası toplamda 60 çocuk-ebeveyn ikilisinden toplanmıştır. Program olarak eğitici içerik için Susam Sokağı, eğitim dışı içerik için Pijamaskeliler seçilmiştir. Çocukların alıcı dil düzeylerini belirlemek için Peabody Resim-Kelime Testi kullanılmıştır. Dil-bilişsel skorlarının gelişim testi üzerindeki yerini de kontrol etmek amacıyla Ankara Gelişim Tarama Envanteri (AGTE) ve ebeveynlerin medya aracılığı hakkında bilgi almak için Erken Çocukluk Ebeveyn Medya Aracılık Ölçeği kullanılmıştır. Alıcı dil puanları açısından, Susam Sokağı izleyen çocukların ön test ile son test arasında anlamlı bir skor artışı olmuştur. Beklenenin aksine, Pijamaskeliler izleyen çocukların ön test ve son test sonuçları arasında da anlamlı bir artış bulundu. Ayrıca, Susam Sokağı izleyen çocukların son testte alıcı dil puanları, Pijamaskeliler izleyen çocuklara göre anlamlı ölçüde daha yüksekti. Ek olarak, ebeveyn aracılığı ile ölçüm zamanı arasında etkileşim olduğu bulunmuştur. Bir başka deyişle, ebeveyn aracılığı eğitim içeriği üzerinde etkili olmazken, eğlence içeriği üzerinde anlamlı düzeyde etkili bulunmuştur. Ebeveyn aracılığının olmadığı durumlarda içeriğin önemi ortaya çıkmaktadır. Ayrıca eğitim içeriği olmadığında ebeveyn aracılığı daha önemlidir. Olası bir açıklama, eğitim içeriğinin zengin yapısı nedeniyle, alıcı dil için yeterli desteğin zaten sağlanabilmesi ve eğitim dışı bir içerikte ebeveyn aracılığının daha önemli hale gelmesi olabilir. Dil-bilişsel son test puanları için ise, içerik ve ebeveyn arabuluculuğu açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Anahtar kelimeler: ebeveyn aracılığı, medya kullanımı, okul öncesi dönem