Bankacılık Kanununda düzenlenen zimmet suçları

Abstract

The offense of embezzlement was first included independently in our national legislation under the title of 'Crimes Committed Against the State Administration' in the Turkish Penal Code No. 765. Since the outdated law stipulates that the crime of embezzlement can only be committed by public officials, the acts of embezzlement were considered within the scope of this crime if they were committed by the personnel of state-owned banks, and within the scope of the crime of abuse of trust if they were committed by the personnel of non-state-owned banks. Due to the importance of the legal value protected by the crime, the crime of banking embezzlement was regulated independently under Article 22/3, 4 of the abrogated Banking Law dated 18.06.1999 and numbered 4389, and then under Article 160 of the current Banking Law dated 19.10.2005 and numbered 5411. In the current regulation, there are two different types of crimes, which are called banking embezzlement and embezzlement that is deemed to exist in the doctrine and in our study. In this study, the types of crimes regulated in Articles 160/1 and 160/3 of the Banking Law have been examined, and both the similarities and differences with the crime of embezzlement under the Turkish Criminal Code have been tried to be revealed and the issues that cause hesitation in theory and practice regarding these criminal regulations have been examined. In our study, firstly, in order to understand the basic concepts related to banking embezzlement crimes and the current state of the criminal regulation, the definition, basic concepts and general functioning of banking, the field of activity and the historical development of the crime were mentioned. then, according to the classical crime type examination method, an examination was made in terms of the elements of banking embezzlement crimes.Zimmet suçuna ülkemiz mevzuatında müstakil olarak ilk kez 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nda 'Devlet İdaresi Aleyhinde İşlenen Cürümler'' başlığı altında yer verilmiştir. Mülga kanunda da zimmet suçunun yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebileceği düzenlendiğinden, zimmete geçirme fiillerinin, kamu bankası personeli tarafından gerçekleştirilmesi halinde, bu suç kapsamında, özel banka personeli tarafından işlenmesi halinde ise, zimmet suçunun da içerisinden doğduğu suç tipi olarak kabul edilen güveni kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilmekte idi. Bankacılık zimmeti suçu, suçla korunan hukuki değerin önemine binaen müstakil olarak önce 18.06.1999 gün ve 4389 sayılı mülga Bankalar Kanunu m.22/3, 4'de, daha sonra yürürlükteki 19.10.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m.160'da özel olarak düzenlenmiştir. Mevcut düzenlemede, doktrinde ve bu doğrultuda çalışmamızda banka zimmeti ve varsayımsal zimmet suçları olarak adlandırılan iki farklı suç tipi yer almaktadır. Bu çalışmada Bankacılık Kanunu'nun 160/1 ve 160/3 maddesinde düzenlenen suç tipleri incenmiş olup, hem TCK kapsamında yer alan zimmet suçu ile benzer ve farklı yönleri ortaya konulmaya çalışılmış hem de bu suç düzenlemeleri ile ilgili olarak teoride ve uygulamada tereddüt oluşan hususlar incelenmiştir Çalışmamızda öncelikle bankacılık zimmeti suçları ile ilgili temel kavramların ve suç düzenlemesinin güncel halinin anlaşılabilmesi açısından, bankacılığın tanımı, temel kavramları, genel işleyişinden bahsedilmiş ve suçun tarihi gelişimine değinilmiştir. Ardından bankacılık zimmeti suçlarının unsurları bakımından inceleme yapılmıştır.