Aleksandr Skriabin'in Op.19 No.2 Piyano Sonatının incelenmesi

Abstract

19. yüzyılın sonu insanlık tarihinde önemli değişimlerin yaşandığı bir zaman dilimidir ve bu değişimler sanata da yansımıştır. Besteciler de değişen çağın koşullarıyla yeni arayışlara yönelmişlerdir. Tonalitenin sınırları zorlanmış, genişletilmiş, ardından da daha serbest bir hiyerarşiye (atonalite) evrilerek eserler yazılmaya başlanmıştır. Aleksandr Skriabin bu geçiş bağlamında eserler üretmiş, müzikte modernizmin önemli temsilcilerinden olan ve tonalitenin gelişiminde rol oynamış önemli bir Rus bestecisidir. Op. 19 no. 2 Piyano Sonatı, gelecekteki yaratıcılığı ile ilgili çeşitli ipuçları verdiği için önemlidir. Bu araştırmada, Op. 19 no. 2 Piyano Sonatı, Skriabin'in hayatı, yaratıcılığı, düşünsel yapısı, yenilikçi yönü irdelenerek analiz edilmiştir.

The end of the nineteenth century is a period of time in which important changes are taking place in the history of mankind, and these changes are reflected on art. The composers have also turned to new searches according to the changing era. The boundaries of tonality have been pushed, enhanced, and then the works have begun to be written by evolving a more liberal hierarchy (atonality). Alexander Scriabin is an important Russian composer who composed works in this transitional context, one of the important representatives of modernism in music, and played a role in the development of tonality. Op. 19 no. 2 Piano Sonata is important because it gives various clues about his future creativity. In this research, Op. 19 no. 2 Piano Sonata has been analysed by examining Scriabin's life, creativity, intellectual structure and innovative direction.