ENES ERGÖRENLER2025-09-022024https://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/648Popülizmin, özellikle son yıllarda, küresel olarak demokrasilerde ve demokratik olmayan yönetimlerde görülmesi daha yaygın hale gelmiştir. Bunun sonucunda, popülizm, Uluslararası İlişkiler ve Siyaset Bilimi alanında çalışmalar yapan araştırmacıların da dikkatini artan şekilde çekmektedir. Popülizmdeki artışa ve akademisyenlerin ilgisine rağmen, popülizm hala tanımlanması güç bir kavram özelliği taşımaktadır. Dahası, popülizmin yabancı elit seçim yöntemi gibi bazı uluslararası yönleri hala yeterince araştırılmamış. Pek çok popülizm tanımında "halk" ve "elit" kavramları kullanılmakta, ancak uluslararası aktörlerin elitin parçası olarak değerlendirilmesi süreçlerinde etkili olan faktörlerin niteliğine dair literatürde sistemik analiz gerçekleştiren araştırma pek bulunmamaktadır. Bu tez, araştırmanın gerçekleştrildiği dönemde, Türkiye'deki üç büyük parti olan AKP, CHP ve MHP'yi temsil eden siyasetçilerin söylemlerini analiz ederek popülizmdeki elit kavramının dış politika yönünü daha derinlemesine incelemektedir. İlgili tez çalışması, yabancı aktörler ve Türkiye arasındaki tarihsel ilişkileri anlamak için süreç takibi metodunu kullanmaktadır. Süreç takibine ek olarak, söylem analizi de Türkiye'deki bu üç ana partinin temsilcileri tarafından, yabancı aktörlerin elit olarak nasıl söylem düzeyinde belirlendiğini tespit için kullanılmaktadır. AKP döneminde, ABD ve İsrail gibi bazı dış aktörlerin Türkiye ile olan ilişkilerinde gerginlikler yaşanmıştır. Bu tez, odaklandığı üç büyük partinin temsilcilerinin, dış aktörlere karşı kullandıkları söylemlerindeki popülist öğeleri analiz ederek onların nasıl yabancı aktörleri halka zarar vermek isteyen elitler olarak söylemsel çerçeveye yerleştirdiklerini tespit etmiştir. Buna ek olarak, muhalefet partilerinin, popülist söylemleri hem hükümete hem de dış aktörlere karşı eleştirilerinde kullanabildikleri görülmüştür. Popülist partinin ideolojisi ve yerel siyasetteki yeri de partinin dış elite yaklaşımını etkilemektedir. Son olarak, bu tez çalışması, ulusların arasındaki tarihsel anlaşmazlıkların ve ikili ilişkilerdeki kilit olayların da popülist söylemlerde dış aktörlerin düşmanlaştırılmasında kullanılabildiğini ortaya koymuştur. Populism, especially in recent years, has become more common to witness in democracies and non-democracies throughout the world. As a result, populism garnered the attention of scholars focused on International Relations and Political Science as well. Despite the increase of populism, and the interest of scholars, populism remains a hard to define concept, and some international aspects of populism such as the method of choosing a foreign elite remain underresearched questions. The concepts of the people and the elite are found in many definitions of populism; however, it is not clear what factors lead foreign actors to become the elite in every instance. This thesis aims to explore the foreign policy aspect of the elite concept in populism further by analyzing the discourses of the politicians representing the three major parties, the AKP, the CHP, and the MHP during the AKP era. This thesis utilizes process tracing to understand the historical relations between foreign actors and Türkiye. Afterwards, discourse analysis is used to examine how this history and the rhetoric of the leaders are used to designate foreign actors as the elite by major party representatives in Türkiye. During the AKP leadership, a number of foreign actors' relations with Türkiye such as the U.S. and Israel suffered friction. After analyzing the populism in the discourses of the major party representatives against these actors, this thesis finds that based on the national interest determined by the government representatives, government representatives can utilize populist rhetoric to designate foreign actors as elites that want to harm the people represented by the populist. Meanwhile, the opposition parties cannot determine policy based on their perceived national interests, but they can utilize populism against both the government and the foreign actors in their criticisms. The populist party's ideology and place in domestic politics also impacts the party's approach to foreign elites. The historical disagreements between the nations and the key events in bilateral relations can be utilized in populist dialogue to further antagonize the foreign actor.enMaster Thesis