Dilek Melike ULUÇAYUluçay, Dilek Melike2025-10-222017Abratt Russel (1989). “A New Approach to Corporate Image Management Process.” Journal of Marketing Management. 5 (1): 63-76.Cornelissen Joep (2000). “Corporate Image: an Audience Centred Model. Corporate Communications: An International Journal. 5 (2): 119-125.Davies Gary, Chun Rosa, da Silva Rui Vinhas ve Roper Stuart (2001). “The Personification Metaphor as a Measurement Approach for Corporate Reputation.” Corporate Reputation Review. 4 (2): 113-127.Davies Gray, Chun Rosa, da Silva Rui Vinhas ve Roper Stuart (2004). “A corporate Character Scale to Assess Employee and Customer Views of Organization Reputation.” Corporate Reputation Review. 7 (2): 125-146.Demir Filiz Oktay (2010). “Kurumsal İtibar Ölçümünde Kişiselleştirme Metaforu.” Review Of Social Economic and Business Studies. 9: 10248-10249.Dowling Graham (1993). “Developing Your Company Image into a Corporate Asset.” Long Range Planning. 26: 21-103.Dunteman George (1989). Principal Component Analysis: Quantitative Applications in the Social Sciences Series. Thousand Oaks CA: Sage Publications.Field Andy (2000). “Discovering Statistics Using SPSS for Windows.” Sage: LondonFombrun Charles, Gardberg Naomi ve Sever Joy (2000). “The Reputation Quotient: a Multistakeholder Measureof Corporate Reputation.” The Journal of Brand Management. 7 (4): 241- 255.Gray Edmund ve Balmer John (1998). “Managing Corporate Image and Corporate Reputation.” Long Range Planning. 31 (5): 695-702.Gotsi Manto ve Wilson Alan (2001). “Corporate Reputation: Seeking a Definition.” Corporate Communications: An International Journal. 6 (1):24-30.Grunig James (1993). “Image and Substance: From Symbolic to Behavioral Relationships.” PublicRelations Review. 19 (2): 121-139.Henson Robin ve Roberts Kyle (2006). “Use of Exploratory Factor Analysis in Published Research.” Educational and Psychological Measurement. 66: 393-416.Hutcheson Graeme ve Sofroniou Nick (1999). The Multivariate Social Scientist. London: Sage.Kaiser Henry (1974). “An Index of Factorial Simplicity.” Psychometrika. 39: 31-36.Karasar Niyazi (2004). Bilimsel Arastirma Yöntemleri. Ankara: Nobel.LeBlanc Gaston ve Nguyen Nha (1996). “Cues Used by Customers Evaluating Corporate Image in Service Firms: An Empirical Study in Financial Institutions.” International Journal of Service Industry Management. 7 (2): 44-56.Martineau Pierre (2002). “The Personality of the Retail Store. Retailing: Critical Concepts.” Anne Findlay ve Leigh Sparks (der) içinde. London: Routledge.Pallant Julie (2001). SPSS Survival Manual. Maidenhead PA: Open University Press.Schwaiger Manfred (2004). “Components and Parameters of Corporate Reputation – an Empirical Study.” Schmalenbach Business Review. 56: 46-71.Tran Mai An Nguyen, Bang Melewar T.C. ve Bodoh Jim (2015). “Exploring the Corporate Image Formation Process.” Qualitative Market Research: An International Journal. 18 (1): 86-114.Uluçay Dilek Melike (2012). Yaşar Üniversitesi Kurumsal İmajının Üniversitesi Kurumsal İmajının Üniversitenin Farklı Paydaş Grupları Tarafından Algılanışı. Yayınlanmamış Doktora Tezi.Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Uzoğlu Sevil (2001). “Kurumsal Kimlik Kurumsal Kültür ve Kurumsal İmaj.” Kurgu Dergisi. 18: 337-353.Worcester Robert (2009). “Reflections on Corporate Reputations. Management Decision.” 47(4): 573-5891304-38462619-9718https://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/10985https://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/267152Kurumsal imaj yönetiminin en önemli parçalarından biri etkili ve kapsayıcı bir ölçme aracı kullanarak mevcut kurumsal imaj değerlendirmelerini doğru yapmaktır. Kurumsal imaj ölçümü ile ilgili farklı yaklaşımlar bulunmaktadır. Bu yaklaşımların dikkat çekenlerinden biri kişiselleştirme metaforuna başvuran kurumsal imaj ölçümlemeleridir. Bu yaklaşımda kişiselleştirme benzetmeleri kullanılarak geliştirilmiş kurumsal kişilik skalaları aracılığı ile kurumsal imaj ölçümü yapılır. Bu çalışma kapsamında kişiselleştirme metaforundan yola çıkılarak geliştirilmiş olan Davies vd.'nin (2004) kişilik skalası referans alınmış ve Yaşar Üniversitesi'nin iç ve dış paydaş gruplarının kurumsal imaj değerlendirmeleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada nicel yöntemlere başvurulmuş tanımlayıcı istatistiklerden ve t-testinden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre hem iç paydaşların hem dış paydaşların kurumsal imaj değerlendirmeleri olumlu yöndedir. Bununla birlikte iç ve dış paydaş grupları kurumsal imaj değerlendirmeleri arasında anlamlı farklar mevcutturTürkçeinfo:eu-repo/semantics/openAccessİletişim-Halkla İlişkilerHalkla İlişkilerİletişimArticle