Aslı GİRAY AKYUNAK2025-10-222017Dyer R. (2006). “Music People and Reality: the Case of Italian Neo-Realism.” European Film Music Hazırlayan: M. Mera ve D. Burnand Ashgate Aldershot.Geitel K. Prinzler H.H. Schlappner M. ve Schütte W. (2006). Luchino Visconti. (Çev. Füsun Ant) ES Yayınları: Istanbul.Grange H. L. de la (1999). Gustav Mahler Vienna: Triumph and Disillusion 1904-1907. Oxford University Press: Oxford.Hutchison A. (2000). “Luchino Visconti’s Death in Venice.” http://www.culturecourt.com/Scales/film/DVenice.htm (erişim tarihi 3 Aralık 2009)Mahler-Werfel A. (1998). Diaries 1898-1902 Alma Mahler-Werfel. (Çev. ve Hazırlayan Antony Beaumont) Cornell Uni- versity Press: New York.Mann T. (1998). Death in Venice and Other Stories. (Çev. David Luke) Vintage Classics: London. Nietzsche F. W. (1995) Thus Spoke Zarathustra (Çev. W. Kaufman). New York: Random HousePremuda N. (1995). “Luchino Visconti’s Musicism.” International Review of the Aesthetics and Sociology of Music Sayı: 26(2) Croatian Musicological Society ve JSTOR Sayfa: 189-210.Raj P. P. E. (2015). “Text/Texts: Interrogating Julia Kristeva’s Concept of Intertextuality.” Ars Artium Sayı 3 Sayfa: 77-80 Paragon International Publishers Arar Saudi Arabia.Rudlin J. (1999). Commedia dell’Arte: Oyuncular için El Kitabı. (Çev. Ezgi Ege İpekli) Mitos Boyut Yayınları: Istanbul.Thibault P. J. (1994). “Intertextuality.” The Encyclopedia of Language and Linguistics 4 Hazırlayan: R. E. Asher Perga- mum Press Oxford.Vaget H. R. (1980). “Film and literature. The case of “Death in Venice”: Luchino Visconti and Thomas Mann” The German Quarterly Sayı:53(2) Blackwell Publishing New Jersey Sayfa:159-175.Visconti L. (Director). (1971). Death in Venice (Motion picture). United Kingdom: Warner Bros.Worton M. ve Still J. (1991). “Introduction.” Intertextuality: Theories and Practices. Hazırlayan: J. Still ve M. Worton Manchester University Press: Manchester.https://www.google.com.tr/search?q=death+in+Venice&espv=2&biw=1536&bih=735&source=lnms&tbm=isch&sa=X& ved=0ahUKEwj3yqivuJTRAhXCIsAKHfAZD-EQ_AUIBygC2146-76922146-9059https://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/10944İtalyan film yönetmeni Luchino Visconti odağına insanı alan “antropomorfik” sinema anlayışıyla birçok film yapmış genellikle zamana yenilen kahramanları ve tutkuları olan sıradan insanları anlatmıştır. Thomas Mann’ın aynı adlı kısa romanından uyarlayıp 1971’de tamamladığı Venedik’te Ölüm filminde yeni yüzyıla girerken bir sanatçının ölümüyle birlikte bir devrin de kapanışını kültürel tarih edebiyat sinema ve müzik sanatları arasında metinler arası göndermeler yaparak anlatmaktadır. Filmin müziğini ise aynı devre ait besteci Gustav Mahler’in üçüncü ve beşinci senfonilerinden oluşturmuştur. Mahler’in müziği yine metinler arası ilişkilerin yardımıyla ana karakter Gustav von Aschenbach’ın yaşamını ruhsal durumunu ve iç sesini temsil etmekte filmin anlatımına ivme kazandırarak adeta bir başrol üstlenmektedir. Filmdeki ikirciklikler ve karşıtlıklar Mahler’in müziğinde de görülmekte bu paralellik de anlatımın gücünü ve etkisini artırmaktadır. Makale bu metinler arası ilişkileri inceleyerek Visconti’nin başyapıtına ve filmde müzik kullanımına farklı bir bakış açısı getirmeyi amaçlamaktadır.&nbsp,TürkçeFilm- Radyo- Televizyon-Müzik-EdebiyatArticle