Browsing by Author "Ballice, Gülnur"

Now showing 1 - 20 of 23

Afet sonrası acil konut projelerinin iç mekân kalite parametreleri açısından analizi
(2020) Mırza, Muhammad Nısar Alı; Ballice, Gülnur
Afet sonrası senaryolarda insan ihtiyaçları çok daha kritiktir ve en önemlisi genellikle yerinden edilmiş insanlar için en acil olan barınma ihtiyacıdır. Bu çalışma, kritik insani ihtiyaçları ele alan iç mekân kalite parametrelerinin fiziksel, psikolojik ve sosyal olarak sınıflandırılmasına odaklanmaktadır. Afet sonrası acil konutlarda iç mekân kalitesi, yerinden edilmiş bireylerin fiziksel ve zihinsel refahı üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir. Mekânların kalitesi, acil konutlarda yaşamak zorunda kalan bu bireylerin yeniden entegrasyonunu potansiyel olarak etkileyebilir. Bu çalışma, mevcut literatürden derlenen afet sonrası acil durum konut vaka çalışmalarının alan kalitesi parametrelerine göre genel bir değerlendirmesini sunmaktadır. Vaka çalışmaları yakın zamanda yarışma kazanan projeler, nitelikli bireysel tasarım projeleri ve uygulamaya geçmiş seri üretim yapılardan seçilmiştir. Bu çalışmada, acil durum konut tasarımındaki mevcut yaklaşımların analizinden sonra, yaşam koşullarını daha iyi ve insan refahına duyarlı hale getirmeyi amaçlayan bir rehber oluşturulmuştur. Literatür araştırmasıyla elde edilen iç mekân kalite parametreleri, değerlendirme kriterlerinin temelini oluşturmaktadır. Farklı tasarım alanlarından seçilen örnek projelerin değerlendirilmesi ile, kitlesel yerinden edilme ve afet mağdurları için mevcut tasarım yaklaşımlarının iyileştirilmesi öngörülmektedir. Bu tür projelerde sıkça rastlanan tutum nedeniyle kritik insan ihtiyaçları açısından tespit edilen eksiklikler veya ihmallerin, iç mekânın yerinden edilmiş bireyin bedenini ve ruhunu kurtarma potansiyeli olan iyileştirici özelliklerinin yeniden düşünülmesiyle giderilebileceği öngörülmektedir.
Analysis of Row Houses in the Context of Space-Users Relationships, Alsancak-İzmir
(2018) Tepe, Hande; Ballice, Gülnur
Dünya genelinde Endüstri Devrimi (18.yy.sonu ve 19.yy.başı) sonrası yaşanan ekonomik bir değişim söz konusudur. Bu değişime bağlı olarak Osmanlı Devleti'nin yaptığı antlaşmalar, 18. yüzyıldan sonra Batılılaşma kavramını ortaya çıkarmıştır. Batılılaşmanın fikir ve düşünce anlamındaki ideolojik temellerinin yanı sıra yaşam biçimi üzerindeki etkilerinin mimarlığa ve iç mekân tasarımına yansıması da kaçınılmazdır. Batılılaşma etkileri önce yapıların dışından, süslemelerdeki motiflerle başlamış, sonrasında yapı formlarında ve iç mekân tasarımlarında görülmüştür. Yeni yapı türlerinin ortaya çıkmasının yanı sıra var olan türlerde de tipolojik çeşitlilik artmıştır. Konut yapılarında da bu değişim başlamış, önce geleneksel iç mekân ögeleri değişmiş, sonrasında yeni konut tipolojileriyle beraber kentsel ölçekte değişimler belirgin hale gelmiştir. Bu çalışmada Batılılaşmanın yeni konut tiplerinin oluşmasındaki rolü tartışıldıktan sonra, İzmir özelinde 19. yüzyılın son çeyreğinde görülmeye başlayan sıra evlerin ortaya çıkışını etkileyen süreç araştırılmıştır. İzmir'de 'Sıra Ev' konut biçiminin en yoğun görüldüğü yerlerden biri olan Alsancak (Punta) bölgesinde günümüze kadar korunabilmiş örnekler belirlenmiştir. Seçilen yapıların ilk kullanıcılarının Avrupalı olmaları nedeniyle kendi kültürlerinin ve yaşam biçimlerinin konut biçimlenmesinde önemli rol oynadığı görülmektedir. Ortaya çıkan konut tipolojisinde yerel yapı geleneğinin de etkisi olduğu anlaşılmaktadır. Tez çalışmasının örneklem kısmı için gerekli verilere ulaşılabilen ve halen kullanımda olan dört adet yapı seçilmiş, mekânsal analizleri yapılmış ve tipolojileri araştırılmıştır. Kullanıcıların zaman içerisinde değişen yaşam biçiminin ve kullanım amacının mekânsal olarak yapılara nasıl yansıdığı ve dolayısıyla yapıların kullanım biçimindeki değişimler incelenmiştir. Günümüzde fonksiyon değişikliği geçirerek kafe/restoran/bar işlevine dönüştürülen yapıların iç mekânları kullanıcı-mekân ilişkisi bağlamında incelenmiştir. Yapıların erişilebilirlik şemaları üzerinden özgün işlevi ile karşılaştırmalar yapılmış, mekânların kullanıcı ihtiyaçlarına göre geçirdiği değişimler irdelenmiştir. Yapının çevre ile bağlantısı ve bu bağlantının nasıl sağlandığı sokak-iç mekân ilişkisi incelenerek tespit edilmiştir. İşletme sahipleri, çalışanlar ve müşteriler ile yapılan yarı yapılandırılmış mülakatlar ile mekânsal konfor, mekânsal potansiyeller, bölgenin kentsel konfor açısından yeterliliği, tarihi yapının farkındalığı ve çekim gücü sorgulanmıştır. Sonuç olarak, seçilen yapıların mekân-kullanıcı ilişkisi bağlamında erişilebilirlik şemaları oluşturulmuştur. Özgün işlev ve günümüz kullanımındaki mekân-kullanıcı ilişkisinin değişimi ortaya çıkarılmıştır. Bu mekânların öznel karakterini ortaya çıkaracak tasarımlarda rol oynayacak iç mekân ögeleri belirlenmiştir. Yapılardaki yaşamsal konforu arttıracak mevcut potansiyel ortaya çıkarılmış ve günümüz kullanımındaki beklentileri karşılayacak mekân düzenlemeleri konusunda veriler elde edilmiştir.
Cultural Sustainability of Interiors of Sigacik (Seferihisar) Inner Castle Houses
(2018) Sevimbige, Simay; Ballice, Gülnur
Down the centuries human beings produced local architectural patterns in compatibility with their lifestyles by taking into account the socio-cultural structures, environmental factor (climate, vegetation, geographical position etc.) and local materials. Architecture is a trace of culture and history representing the past of the humanity. Local houses are the elements providing the possibility to sustain the local socio-economic structure and history. These houses are the buildings organized by public with original plan typologies and constructions systems on the basis of respect to nature and human being. That's why vernacular architecture plays the lodestar role towards the future. In the rural areas the local houses were built by owners in a modest way by using local materials in compatibility with cultural and socio-economic structures. In the regions undergoing evolution and transformation, the local and regional housing entities are being diminished as time passes. The houses started to lose their original architectural values and their interior space elements. The local houses are being replaced with monotone buildings distant from the socio-cultural texture of the locality. In order to ensure the continuity of the common consciousness of the society the local elements should be documented, protected and sustained. Within the context of those problems a place under the threat of extinction of the local housing characteristics was chosen for the study. The subject of this study is the Inner Castle Houses in the Quarter Sığacık of the Seferihisar District. In the Sığacık Inner Castle area a street facade sanitization project was applied after the Cittaslow title was granted to Seferihisar and activities to modify the functions of the houses were started. This thesis aims to review out those activities by revealing the sustainability of the social and cultural texture of the Inner Castle area and the compatibility with interior structures of the local houses. This study tries to determine the relation between the socio-cultural and local texture of Inner Castle settlement and the design of the interior spaces of the local houses. Another purpose of the thesis is to find out the local architecture features and the interior space elements of the houses of Sığacık Inner Castle area and to make contribution to the activities trying to ensure the cultural sustainability of the houses. The analysis of the selected houses and evaluations of the findings enabled to understand the interior spaces of houses better. It is expected that obtained results provide some support to the sustainability of the cultural elements which making the buildings meaningful. Thus, it is targeted to make some contribution to the accumulation of the long past which is needed to shape the future. Key Words: local houses, architectural and cultural heritage, cultural sustainability, interior space, Seferihisar - Sığacık Inner Castle
Citation - WoS: 17
Citation - Scopus: 19
Embracing student experience in inclusive design education through learner-centred instruction
(ROUTLEDGE JOURNALS TAYLOR & FRANCIS LTD, 2016) Burcak Altay; Gulnur Ballice; Ebru Bengisu; Sevinc Alkan-Korkmaz; Eda Paykoc; Alkan-Korkmaz, Sevinç; Altay, Burçak; Bengisu, Ebru; Ballice, Gülnur; Paykoç, Eda
This paper explores the process and outcome of using learner-centred methods to develop students' empathic design abilities during an educational workshop on inclusive design. In the first section of the paper we suggest the significance of incorporating inclusive design within the education of design disciplines. Then we introduce a workshop on inclusive design awareness that architecture and interior design students participated which applied various learner-centred methods. We discuss the process that incorporated project-based learning role-playing/simulation and students' reflections and feedback on their experience. The workshop process the student project experience and students' reflections on their learning indicate how multiple methods of learning engage students and enhance their empathic understanding so they can embrace differences and adopt a user-centred design approach. Based on the findings we provide suggestions for similar educational events that can be applied in other disciplinary contexts.
Citation - Scopus: 2
Evaluation of Playgrounds in Terms of Universal Design: İzmir Karşıyaka Coast After İzmir Deniz Project
(Springer Nature, 2021) Eda Paykoç; Gülnur Ballice; Gizem Güler; Ballice, Gülnur; Paykoç, Eda; Güler, Gizem
Playgrounds are the areas that are specifically designed for children to play which are actually the places enable them to take part in the everyday life. In addition to taking place the quality of this participation is also important. For analysing the quality of these areas evaluating them in terms of Universal Design principles is one of the effective methods through seven parameters that enable to evaluate from the perspective of all different user profiles like children elderly disabled playgrounds can be analysed like their dimensions material usages whether they are meeting the needs of children from different ages or with different abilities and other design qualities specific to open public areas. As a case study the playgrounds located in İzmir Karşıyaka coast which was re-designed and re-arranged with İzmir Deniz Project were analysed. As a part of this project some playgrounds are re-generated whereas some of them are added. As a method of this study observations which will also be proved with photograph taking and analysis were used. It can be concluded that although the playgrounds in the area are just considered they cannot fulfil the needs of children completely especially with the focus of the universal design. © 2022 Elsevier B.V. All rights reserved.
Facade Analysis of 20th-Century Apartment Buildings in Karşıyaka, Izmir, Turkey
(Springer Nature, 2025) Güler Nakıp, Gizem; Paykoç Özçelik, Eda; Ballice, Gülnur
Facade as Urban, Architectural and Interior Element: Interpretation of Tangible and Intangible Values in İzmir Karşıyaka Apartment Blocks, between the Period of 1950-1980
(2021) Güler, Gizem; Ballice, Gülnur; Paykoç, Eda
Modern mimarlık tarihi kapsamında yapılan çalışmalar göstermektedir ki, geçmişten günümüze dünyanın farklı bölgelerinde yaşanan farklı modernleşme süreçlerinin konut mimarisine yansımaları ile modern mimari/tasarım ortaya çıkmıştır. Konut mimarisi şüphesiz şehirlerin kimliğini ve kalitesini belirleyen en önemli yapı tipolojilerinden biridir. Yapının kendini ifade etmesini sağlayan en belirgin ve baskın mimari unsur olan cepheler, konut yapıları için büyük önem taşımaktadır. Buna göre, toplumda değişen talepler, kentsel dönüşüm politikaları, yenileme çalışmaları, bina zarflarının değerlerinde koruma ve dokümantasyon bilinci eksikliği nedeniyle konut yapılarına yönelik müdahaleler doğrudan konut cephelerini etkilemekte ve bu durum kentsel, mimari, ve iç mekân ölçeklerinde olumsuz sonuçlar doğurmaktadır. Gelecek nesiller için kentsel ve mimari hafızayı olumsuz etkileyecek bu sürecin zararlarını en aza indirmek için, konut cephelerinin tanımlanmasına, analiz edilmesine/yorumlanmasına ve dokümantasyonuna katkı sağlayacak çok katmanlı çalışmaların yapılması son derece önemlidir. Konut cephelerinin iç mekânlarla birlikte ele alınması gerektiğini savunan bu çalışma, cephelerde yapılan müdahalelerin tarihi kentsel doku, şehir yaşamının mimari yapısı ve iç yaşam kalitesi üzerindeki olumsuz etkilerini en aza indirmeyi amaçlamaktadır. Tez kapsamında, Türk mimarlık tarihinin modernizm dönemi, toplum, bölge, dönem, yaşam tarzı, sosyal/kültürel/politik/ekonomik değerler ve mimari yaklaşımlar hakkında bilgiler içeren konut cepheleri üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Araştırmanın tarihsel aralığı, konut mimarisi üzerinde önemli etkileri olan tarihsel süreçler, kırılma noktaları ve gelişmeler referans alınarak 1950-1980 dönemi olarak belirlenmiştir. Modern yaşam tarzının ve modernist tasarım anlayışının temsilcisi olan apartmanların analizi, dokümantasyonu ve mimari ve iç mekân özellikleri ile yorumlanması dönemin konut kültürüne bütüncül bir yaklaşım getirmektedir. Karşıyaka'nın geçirdiği kentsel ve mimari dönüşümün izlerini taşıyan ve çalışmanın tarihsel yelpazesine ilişkin nitelikli konut stoku içerdiği düşünülen İzmir Karşıyaka Donanmacı Mahallesi örnek alan olarak seçilmiştir. Bu bağlamda konut cephelerini farklı yönlerden analiz edebilmek için mimari ve iç mekân özellikleri açısından önemli niteliklere sahip altı apartman detaylı olarak incelenmiştir. Çalışmanın yöntemi, literatür taraması, seçilen örneklerin belirlenmesi, fotoğraf çekimi, arşiv taraması ve veri dijitalleştirmeyi içermektedir. Araştırmanın tekniği konut cepheleri için özel olarak geliştirilmiş ve önerilmiş olan nesnel veriler sonucu elde edilen 'somut' değerler ve öznel yorumlar sonucu ortaya çıkan 'soyut' değerler analiziyle desteklenmektedir. Önerilen somut ve soyut değerler analizi, 1950-1980 dönemi İzmir-Karşıyaka'dan seçilen altı konut cephesi üzerinden kapsamlı bir değerlendirme yapılmasını sağlamaktadır. Ayrıca bu çalışma, İzmir Karşıyaka Bölgesi'ndeki konut politikası, tasarım kültürü, mimari ve iç mekân gelişmelerini araştırarak konut cepheleri hakkında bilgi, referans ve ipuçlarını içeren dokümantasyona katkıda bulunmaktadır.
Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 2
Halfeti - Rumkale
(Springer Berlin Heidelberg, 2010) Gülnur Ballice; Ballice, Gülnur
In Halfeti steppe life prevails framed by natural living of rocks and water. You can observe animals living in the steppe rocks and river. The Euphrates flows along the rocks bordering Halfeti. You can see rare animals living harmoniously in the environment of rocks and water. Most of Halfeti has been submerged in water by the Birecik Dam which was built in 2001 between Birecik and Halfeti. Consequently many inhabitants of Halfeti had to migrate or move to new settlements. © 2010 Springer-Verlag Berlin Heidelberg. © 2014 Elsevier B.V. All rights reserved.
İzmir Karşıyaka'daki modern konut stokunun belgelenmesi ve yorumlanması, 1948-1965
(2016) Esenalp, Emre Can; Ballice, Gülnur
Gündelik kullanıma ilişkin bileşenlerinin birçoğunu hala koruyan Cumhuriyet sonrası döneme ait konutlar, Türk mimarlık, iç mimarlık ve endüstriyel tasarım tarihi açısından oldukça önemli bir bilgi kaynağıdır. Genellikle az katlı olan bu modern konutların tasarımları, yapı elemanları ve yapımında kullanılan malzemeler göz önüne alındığında, bu yapıların nitelikli bir tasarım anlayışının sonuç ürünü olduğu anlaşılmaktadır. Türkiye'de 2012 yılında yürürlüğe giren Kentsel Dönüşüm Yasası ile birlikte, parsel esaslı konut dönüşümünde önemli bir artış olmuştur. Cumhuriyet sonrası döneme ait konut yapılarının özellikleri ve kira değerleri göz önüne alındığında bu dönüşüm cazip ve karlı bir yatırım olarak düşünülmektedir. Bu dönüşüm sürecinin mimarlık, iç mimarlık ve endüstriyel tasarım tarihi açısından olumsuz etkileri bulunmaktadır. Ekonomik ömürlerini tamamlamış olsalar da belli başlı nitelikli yapıları saptamak, belgelemek ve yorumlamak bu istenmeyen sonuçları azaltmak için uygulanan etkili bir yöntem haline gelmiştir. Bu tezin amacı, Karşıyaka bölgesinde 1948 – 1965 yılları arasında üretilmiş olan konut yapıları içerisinden seçilen bazı konut örneklerini belgelemek ve yorumlamaktır. Sosyal ve kültürel hayatımızın önemli bir parçası olan mimarlık ve tasarım tarihinin sürekliliğini sağlamak açısından bu belgeleme çalışması bir gerekliliktir. Bu tez, Türk mimarlık, iç mimarlık ve endüstriyel tasarımına ait bileşenleri belgeleme ve yeniden yorumlama olanaklarını değerlendirerek bu mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir.
Kamusal ve kentsel iç mekanın yerin kimliği açısından değerlendirilmesi: Kızlarağası Hanı, İzmir
(2018) Zarkhah, Sahar Asadollahı Asl; Ultav, Zeynep Tuna; Ballice, Gülnur
Citation - Scopus: 1
Local interpretations of modern housing in post-republican period in İzmİr-Turkey
(Docomomo, 2021) Gülnur Ballice; Gizem Güler; Eda Paykoç Özçelik; Özçelik, Eda Paykoç; Ballice, Gülnur; Güler, Gizem; A. Tostoes , Y. Yamana
The modernisation process in Turkey which had started with the proclamation of the Republic in 1923 has also influenced architecture and then has led to the emergence of modern design. International architectural languages began to be sprawled much faster in cities like İzmir where different cultures have been living together for centuries. The city plan prepared for the completely burned areas in the fire in 1924 shaped today's İzmir urban pattern as the first example of the modernist/positivist approach of the period. Due to the development of planning laws different morphologies have emerged periodically in the city's housing architecture. The modernist apartment buildings of the city which were built especially in Alsancak Güzelyalı and Karșıyaka after the 1950s were diversified in other districts of the city in the following years. This architectural language tried to integrate mutually different international architectural language on behalf of local modernism in the city. This paper aims to present these local modernism efforts in terms of the multi-story apartment buildings of İzmir. The purpose of this paper is to emphasize the importance of apartment blocks which have had an important role in the identity of the city by revealing the architects and buildings of that period. These buildings which both reflect international architectural languages and local modernisms are investigated in terms of their architectural style plan layout facade characteristics material selection and interior elements. Relationships and syntheses between international modernism and local culture will be searched through analysing pioneering apartment blocks constructed between 1950 and 1980 in the city. © 2021 Elsevier B.V. All rights reserved.
Mekan bağlılığı ve kapalı siteler: İzmir Soyak Mavişehir örneği
(2014) Bengisu, Ebru; Ballice, Gülnur
Türkiye'de özellikle 1980 sonrasında etkin olmaya başlayan küreselleşme ve özelleştirme politikaları, yapılaşmayı da etkilemiş ve bizi kapalı sitelerle tanıştırmıştır. Kapalı siteler, sosyal yapıda yaratabileceği problemler nedeniyle akademik çevrelerce eleştirilse bile, özellikle Türkiye'nin büyük şehirlerinde oldukça rağbet görmektedir. Bu çalışmanın amacı İzmir'deki kapalı siteleri ve sitelerin popülaritesini site sakinleri açısından incelemektir. Çalışmanın teorik çerçevesi mekân bağlılığı teorisini üstünden şekillenmektedir. Mekan bağlılığı bir mekanda olma durumunda hissedilen iyi olma halidir. Literatür taraması mekân bağlılığını, kimlik, tabiiyet ve duygusallık olarak üç yaklaşımla tanımlamaktadır. Mekân bağlılığı teorisine göre her sosyo-demografik özelliğin bağlılığın üstünde farklı bir etkisi vardır ve mekân bağlılığı insanların çevrelerine karşı daha duyarlı olmalarını ve sorumlulukla hareket etmelerini sağlar. Literatür araştırmasının öne sürdüğü bu unsurları test etmek amacıyla Soyak Mavişehir sitesinde bir anket çalışması düzenlenmiştir. Sonuçta cevap veren 100 sakinden 58'inin elde edilen ortalama bağlılık derecesinden (5 üzerinden 3.39) yüksek bir dereceye sahip olduğu, duygusallığın belirgin bir bağlılık faktörü olduğu ve site içindeki aktivitelere tabi olmanın mekâna bağlılıkla anlamlı bir ilişkisi olmadığı görülmüştür. Bu tez, kapalı sitelerde mekân bağlılığının gündelik hayatın pratiklerinin üretimi ile değil tüketimi ile ilgili olduğunu ortaya koymuştur. Sonuçlar ve tartışmalardan sonra geleceğe yönelik çalışma önerileri sunulmaktadır.
Mimarlıkta semiyotik bir olgu olarak yaşanabilir çatılar
(2013) Şiray, Damla; Bacchını, Fabıo; Ballice, Gülnur
The research explores the theoretical possibility of a semiotic approach to the analysis of roofs, seen as entities where a process of communication and signification takes place ? focusing on the consequences and the determination of the interior architectural functions of roofs, at their semantic and pragmatic levels. It aims proposing a new disciplinary look to roofs, developing ?Semiotics of Liveable Roofs? as a theoretical background and a tool for understanding roofs as ?semiotic spaces? acting in the cultural process through their communicative actions. This study also includes two different case studies, (AKA Central Park Hotel and The Living Roof/ Capsule sur le toit) through which the challenging design process of blending two contradictory features (exterior vs. interior) is examined. Depending on the given case studies, a comprehensive and comparative investigation of the transformation of an exterior space (Roof) into an interior one (Hotel Bedroom) allows us to address the analysis of liveable roofs between and within several oppositional pairs; closed vs. open; conventional vs. innovative; pragmatic vs. utopian; adapting vs. new; responsive vs. autonomous.
The Modern Housing Interior: A Study of Cases in Europe and United States of America
(2017) Kolo, Salome; Ballice, Gülnur
This thesis examines the approach of modern architecture and/or modernism in the modern housing interiors. When the term modernism is mentioned in architecture, it is looked at from the structural aspect or the building shell. Discussing modernism in interior design has not been comprehensively covered and as such, this study attempts to make connections between modernism and the housing interior. The course of this study thoroughly examines how the principles that relate to modernism, which are being applied to any architectural design, have been reflected into interior design. Eight cases were selected for this research, which will be the focus of study as examples of single-family housing, spanning between the 1920s and 1950s, which are located both in Europe and the United States of America. These two geographies are considered important in the discourse of modernism as they set the foundation for modern architecture. Apart from literature review on modernism, modern housing and specific characteristics of the era, the case studies have been carefully studied by analyzing their interior design characteristics, by means of colored interior images. The criteria selected in this study for analyzing the modern housing interiors are plan layout, materials, furniture, and colors of interior elements. These criteria are considered as major or most influential characteristics of interior design, which reflect interior design approach completely. This research also aims at establishing a better understanding on how modernist design principles transcend into other fields and for the purpose of this study, interior design. It also shows the progression of the modern housing interior as the century evolved, creating domestic interiors that were a reflection of the growth of the modern era and modernity concerning the lives of the people. The case study houses are compared with each other according to their respective eras as regards design approach in plan layout, materials, furniture and interior colors. This is made as an indication to determine how the modern interior advanced through these two different geographies. It is aimed that this study will serve as a means to encourage designers to appreciate housing interiors and to examine the principles or ideologies that give them meaning, providing knowledge concerned with shaping the future. Key words: Modernism, modern interior, housing, architecture, 20th century house
Modern iç mekanın analizi: Karşıyaka (İzmir) apartmanları, 1950-1980
(2019) Tekin, Beste Gönültaş; Ballice, Gülnur
Mimarlık tarih yazımında, modern mimarlık koruma yaklaşımları belli bir dönem ve /veya yapı grubu ile sınırlıdır. Konut binaları, tanınmış mimarların ürettikleri yapılar ve ikonik örnekler dışında ihmal edilmektedir. Ayrıca, bu konutlarla ilgili iç mekan ve mobilyalarının dahil edildiği çalışmalar oldukça az sayıdadır. Oysa ki, konut yapılarının incelenmesi, kentsel dokunun dönüşümü ve günlük yaşam pratikleri hakkında önemli ipuçları sağlamaktadır. Günümüze kadar ulaşabilen konut binaları bize dönemin konut ve iç mekan kültürünü aktaran özgün örneklerdir. Toplumun kültür, sanat ve uygarlığını geleceğe taşıyan önemli kimlik unsurlarıdır. Bu tez çalışması, hızlı bir kentsel dönüşüm ile kendine özgü modern özelliklerini kaybetme tehlikesi yaşayan Karşıyaka-İzmir'deki konut yapılarına yöneliktir. Çalışma, Aksoy ve Donanmacı Mahallelerine ve 1950-1980 dönemine odaklanmaktadır. Bu binaları bütüncül olarak analiz edebilmek için çalışmada birçok farklı yöntem kullanılmıştır. Bunlardan biri, konut mimarisinin önemini değerlendirmek için somut ve soyut değerleri içeren modern konut mirası değer sistemi oluşturmaktır. Apartmanların arşiv projelerinin incelenmesiyle ve yapıların plan şemaları ve iç mekan özellikleri de ortaya konmuştur. Öte yandan sözlü tarih metodu, kullanıcılarla, eski sakinlere ve araştırmacılara yönelik görüşmelere dayanan bir sözlü tarih kaydı sunalacaktır. Yapılan tüm bu analizlerle konut/iç mekan kültürü ve dönemin günlük hayatı incelenmektedir. Konut yapımında farklı aktörlerin ortaya çıkarılması ve konut yapılarının sosyal objeler olarak yorumlanması ile hem mimari hem de iç mimari alanlara katkıda bulunmak amaçlanmaktadır.
Performance Evaluation of Residential Kitchens: Sustainable and User Friendly Designs
(2012) Hancı, Burçin; Ballice, Gülnur
In this study, performance of kitchen was evaluated by users, the results were compared with sustainability and given sustainable kitchen design suggestions. Aim of the study is to evaluate kitchen performance according to user?s views and to present most suitable kitchen design in terms sustainability. With this aim, how location, type, kitchen layout, furnitures, ergonomics should be, what kind of material and lighting are preferred by users are evaluated. Then, whether they are appropriate to sustainability or not and whether users are satisfied with ventilation, waste control and appliances were investigated. What kitchen?s deficiency are according to users were answered.40 kitchen users which are from different socio-economic status, attended to the survey. 20 of the participants live in detached houses and the rest live in flats. Firstly, a questionnaire was prepared by the researcher and was given to expert?s analysis for content validity. Then it was applied to participants. Questionnaire includes 42 items, some of which are open-ended. Obtained data was entered to the SPSS 16.0 programme. While analyzing data, frequency and mean techniques were used.The researcher kept tally for open-ended questions.According to findings, users prefer G and island shaped kitchen having, 5-10 square meters, 80-85 cm counter height, 200-300 cm counter lenght, 3-4 cm thickness of counter, 35-40 or 40-45 cm cabinetry depth. Refrigerator-cooker, refrigerator-sink distance should be 50-100 cm and sink-cooker distance should be 0-50 cm. Users are satisfied with painted-lacquer cupboard and marble counters. Findings are mostly suitable for sustainability, except the use of painted lacquer. If it is used, it must contain bio-paint and be non-toxic. Fluorescents, bio-filtered fans, natural lighting, garbage disposal are also preferred by the users. Defiency of the kitchens are: the inadequecy of cupboard capacity, non-existence of garbage disposal, small size of kitchens and high energy efficient appliances.Keywords: Kitchen, kitchen performance evaluation, sustainability, sustainable kitchen.
Physical and Pshycological Needs of Office Interiors: Case Study Taris and Pınar (İzmır)
(2014) Mesta, Pelin; Ballice, Gülnur
Çalışma ortamları, yaşantımızın önemli bir parçasını oluşturan ve bütün günümüzü kapsayan 'çalışma' eyleminin gerçekleştiği mekanlardır. Bu mekanların bulunduğu yapılardan biri de ofis binalarıdır. Ofis binalarının kurgulanmasında çalışanların verimini ve konsantrasyonunu arttırmak önemlidir. Bu çalışmanın amacı olan ofis yapılarında kullanıcının fiziksel ve psikolojik ihtiyaçlarını belirleyip mekan içerisinde onların verimliliğini etkileyecek faktörleri saptamaktır. Çalışmanın başlangıcında geçmişten günümüze gelen ofis mekanları incelenmiş ve bu gelişimin doğurduğu ofis tiplerine yer verilmiştir. Ardından ofis mekanları içerisindeki fiziksel ve psikolojik ihtiyaçlar iki ayrı ana başlık altında belirlenmiştir. Fiziksel ihtiyaçlar, mekânsal, iklimlendirme, aydınlatma ve işitsel olarak belirlenmiştir. Ayrıca aydınlatma ve iklimlendirme ihtiyaçları, ofis yapılarındaki enerji yükünün azaltılması ve optimum şartların sağlanabilmesi sürdürülebilirlik açısından incelemiştir. Psikolojik ihtiyaçlar ise mahremiyet, davranışsal ve estetik alt başlıklarında gruplandırılmıştır. Ofis mekanları kullanıcılarının fiziksel ve psikolojik ihtiyaçlarını belirlemek oluşturulan hipotezlerin sorgulanması ve edinilmiş olan bilgilerin sınanabilmesi için Pınar Et ve Tariş Ofisi çalışanları ile anket çalışması yapılmıştır.
Poliklinik bekleme alanlarının iç mekan tasarımı açısından değerlendirilmesi: Tire ve Çeşme devlet hastaneleri
(2017) Heıdarı, Ghazal; Ballice, Gülnur
Hastaneler işlevsel olarak karmaşık yapılar olmalarının yanı sıra hastane kullanıcıları da -hasta, hasta yakınları, personel- farklı nedenlerden dolayı stresli bir ruh hali içerisindedir. Yoğun kalabalık nedeniyle de hasta ve hasta yakınları uzun süre bekleme alanlarında kalabilmektedir. Bu bekleyiş sırasında içinde bulundukları fiziksel ortamın kendilerine ayrıca bir stres getirmemesi önemlidir. Yapılan araştırmalar ve gözlemler sonucunda, insan ihtiyaçlarına tam uygunluğun söz konusu olduğu mekânlarda bu stres ve gerginliğin olumlu yönde azaldığı saptanmıştır. Bu noktada iç mekân kalitesinin önemi ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada hastanelerin poliklinik bekleme alanlarının iç mekân kalitesi kullanıcıların beklentileri ile değerlendirilip, insan odaklı tasarım yaklaşımı üzerinde durulmuş ve iç mekânın kullanıcılar üzerindeki fiziksel ve psikolojik etkileri araştırılmıştır. Bu araştırmada çalışma alanı olarak 2010 yılı sonrası yapılmış iki adet devlet hastanesi seçilmiştir. Seçilen hastaneler yaklaşık aynı kapasiteye sahip, benzer özellikleri olan ve genel hastane kategorisinde yer alan devlet hastaneleridir. Bu hastaneler arasındaki en belirgin fark poliklinik bekleme alanlarının plan içerisindeki konumlanması ve işleyişidir. Tire Devlet Hastanesinde bekleme alanı her poliklinik için ayrıştırılmışken Çeşme Devlet Hastanesinde ortak bekleme alanları bulunmaktadır. Bu farklı plan şemasının kullanıcılar üzerindeki etkisini daha detaylı irdeleyebilmek için bu alanlar arasında karşılaştırma yapılmıştır. Karşılaştırmada kullanım sonrası değerlendirme yöntemi uygulanmıştır ve anket yoluyla veri toplamanın yanı sıra literatür taraması ve gözlem yapılmıştır. Bu iki örnek hastanenin poliklinik bekleme alanlarının plan şeması karşılaştırmasının yanı sıra, bu alanlardaki malzeme, renk/doku, aydınlatma/görsel konfor, havalandırma, akustik/işitsel konfor, mobilya, stres azaltıcı elemanlar gibi iç mekan elemanları ile yön bulma ve mahremiyet/sınır kavramları incelenmiştir. Plan şemasının farklılaşması sonucu akustik konfor, mahremiyet, doğal aydınlatma ve havalandırma hususlarında iki hastane arasında birtakım farklılıklar ortaya çıktığı tespit edilmiştir. İlk aşamada literatür taraması yapılmış ve ilgili konular araştırılmıştır. Ardından gözlem, fotoğraf çekimi ve ön saptamalar için hastane ziyaretleri gerçekleştirilmiş, temel sorunları saptamak amacıyla bekleme alanındaki kullanıcılara anket uygulanmıştır. Anket soruları yoluyla kullanıcıların fiziksel ve psikolojik gereksinimleri ile estetik beğenileri, güvenlik, mahremiyet, ergonomi, hijyen başlıkları altında sorgulanmıştır. Çıkan sonuçlara göre mekânın kullanıcılar üzerindeki etkileri tespit edilmiştir. Bu araştırmalar ışığında tezin temel amacı, Türkiye' deki devlet hastanelerine ait poliklinik bekleme alanlarında, iç mekân kalitesini ve dolayısıyla mekâna bağlı memnuniyeti yükseltmek üzere; mevcut durumu aktarmak ve bir tasarım önerisi oluşturarak bu konudaki farkındalığı arttırmaktır. Araştırmanın sonucunda bekleme alanları için uygun plan şeması seçimi, iç mekân kalitesinin iyileşmesi ve mekâna bağlı memnuniyetin yükseltilmesi amacıyla öneriler sunulmuştur. Anahtar sözcükler: Hastaneler, poliklinik bekleme alanları, insan odaklı tasarım, iç mekân kalitesi.
Sergileme tasarımında duyusal uyaranların kullanılması: Expo pavyonlarının iç mekânları
(2024) Yıldırım, Melis; Ballice, Gülnur
Expo etkinlikleri, ülkelerin benzersiz sanatsal ve kültürel değerlerini sergilediği uluslararası organizasyonlar olarak, mekânsal deneyimi artırmak için yenilikçi sergileme tasarımı teknolojilerini kullanmaktadır. Bu etkinlikler, yenilikçi iç mimari, interaktif sergileme tasarımı teknolojileri, kültürel programlar ve tematik pavyonlarda düzenlenen etkinlikler aracılığıyla ziyaretçilere keyifli ve ilgi çekici bir deneyim sunmaktadır. Bir sergileme tasarımında, anlatı, iç mekân ve ziyaretçi arasındaki etkileşimi doğru bir şekilde kurmak için tüm iç mekân tasarım unsurlarının uyumlu bir şekilde ilişkilendirilmesi önemlidir. Bu ögelerin uyumlu bir şekilde ilişkilendirilmesi, sergileme tasarım yöntemlerinin bir parçasıdır. Ziyaretçi etkileşimini artırarak kaliteli bir deneyim sağlamak amacıyla duyusal uyarıcıları kullanmak yararlı bir yöntemdir. Bu tez, Expo 2020 Dubai pavyonlarının iç mekân tasarımında kullanılan çeşitli duyusal uyaranların ziyaretçilerin mekansal algıları, duygusal tepkileri ve genel deneyimleri üzerindeki etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Dünya Expolarının tarihsel arka planını ve sergileme tasarımında duyusal deneyimlerin rolünü inceleyerek, bu rolün ortaya konmasını ve gelecekteki sergileme tasarımlarında kullanılabilecek yenilikçi ve etkili yöntemlerin geliştirilmesine katkı sağlamayı hedeflemiştir. Bu bağlamda, görsel, işitsel, kokusal ve dokunsal uyarıcıların ziyaretçilerin mekansal algıları ve duygusal tepkileri üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Araştırma, duyusal uyarıcıların ziyaretçi deneyimleri üzerindeki etkileri, bu uyarıcıların iç mekân tasarımına entegrasyon yöntemleri ve Expo pavyonlarının iç mekân tasarımında duyusal uyarıcılarla oluşturulan sergileme tasarımlarının özellikleri olmak üzere üç ana konuya odaklanmıştır. Vaka çalışması olarak Expo 2020 Dubai'den seçilen altı pavyonun iç mekanları analiz edilmiştir. Analizler, tema, konsept, anlatı, iç mekân, iç mekân tasarım ögeleri, stimuli, duyular, algı, duyusal deneyim ve ziyaretçi gibi anahtar kavramlar üzerinden yapılandırılan teorik bir model aracılığıyla yapılmıştır. Çalışmanın bulguları, Expo pavyonlarının iç mekân tasarımında duyusal uyarıcıların kullanılmasının ziyaretçi deneyimlerini şekillendirmede önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Yapılan analizlerle görsel, işitsel, kokusal ve dokunsal unsurların optimize edilerek, daha ilgi çekici ve unutulmaz sergi deneyimleri yaratıldığı görülmüştür. Büyük ölçekli etkinlikler olan Dünya Expolarında, bu duyusal unsurların sergileme tasarım yöntemlerine entegre edilmesinin ziyaretçi deneyimine önemli ölçüde katkılar sunduğu sonucuna varılmıştır.
Spatial Analysis in Hollywood and Remake Yeşilçam Movies
(2023) Dede, Elif; Ballice, Gülnur
Mekânı temel unsuru olarak gören mimarlık kavramı, mekân ile insan arasında zaman, hareket ve deneyim açısından bağlantılar kurar. İz bırakma dürtüsünün mimarlığa yansıması, toplumun ve bireylerin ihtiyaçlarını göz önünde bulundurarak kültürel, ekonomik ve politik kodları bir araya getirerek mekân tasarlamak şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda sinema hem insana hem de mekâna hitap eden bir iletişim aracı haline gelmektedir. Türk sinemasında, Yeşilçam fimlerinin yanısıra yeniden yapım Yeşilçam filmleri de Türk sinema tarihi açısından önemli bir repertuar sunmaktadır. Bu filmlerde mekânların kullanıldığı ve dönemin iç mekân tasarım yaklaşımlarının takip edildiği sahnelerin yer aldığı görülmektedir. Bu doğrultuda, sinemayı bir belgeleme biçimi olarak ele alan bu araştırma, 1972, 1965 ve 1969 tarihli seçilmiş yeniden yapım Yeşilçam filmleri ile bu filmlerin 1938, 1954, 1965 tarihli orijinal Hollywood yapımlarındaki iç mekân ve mimari yaklaşımları değerlendirerek tasarım benzerliklerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Analiz aşamasında, çekim mekânlarının mimari ögeleri ile film sahnelerinin iç mekânları arasındaki benzerlikler önceden belirlenen kriterlere göre değerlendirilmektedir. Aynı zamanda bu çalışma, sinemadaki iç mekân kompozisyonlarının daha genel verilerle okunmasını önermektedir. Böylece dönemin yaşam tarzını yansıtan sinematik mekânlar ve iç mekân tasarımında yer alan tarihsel referanslar yoluyla farklı dönemlere ait iç mekân yaklaşımları ortaya çıkarılacaktır. Bu doğrultuda, önerilen sinema iç mekânlarının analizi yöntemi ile literatüre önemli bir katkı sağlanması da beklenmektedir.