Browsing by Author "Erdem, Mustafa Ruhan"

Now showing 1 - 20 of 25

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları ışığında delil yasakları
(2014) Şenol, Gökçe Uzunali; Erdem, Mustafa Ruhan
'Evidence' which carries us to the reality, is the building block of the trial law, from the begining to the end of trial. Hence relaiblity of evidences bring into safety public; by the way that provides fair trial and state of law rules. Obtaining methods of evidences in crime law is quite important and that effects the fairness of trial. In this contest the thesis inclueds firstly 'evidence' as a notion and then the color of Turkish Crime Law theory and practice. Even if the basic origin of thesis is the judgement of Eouropean Court of Human Rights.
Bilgisayarlarda, bilgisayar programlarında ve kütüklerinde arama, kopyalama ve elkoyma
(2017) Şarsel, Betül Gül; Şimşek, Öykü Deniz; Erdem, Mustafa Ruhan; Akaner, Candide Şentürk
Despite the fact that the fast development in computer technology and the realization of a vast number of computer operations nowadays facilitated great easiness in the tasks that are done and the increase in efficiency, it resulted in widespread use of computers in the crimes committed. On the other hand, it has been seen that the classical methods of obtaining evidence has been insufficient for crimes committed by the use of computer technology. The seeking of evidence and its seizure inside a computer or inside a system wherein computers are connected to each other in the form of a network is a separate transaction. It is for this reason that the measure of 'Search, Copy and Seizure in Computers, Computer Programs and Their Files' has been arranged in Article 134 of CCP (Code of Criminal Procedure), which expresses a special way of the search and seizure measures in general terms. The aforementioned arrangement is of great importance due to the intervention it has on fundamental rights and freedoms. Even though this measure has completed 11 years since its entry into our legal world, it is still up to date thanks to the ever-developing information technologies. By handling Article 134 of CCP, which is still up-to-date, in detail and together with the subjects to which it relates to, we will try, in this thesis, to contribute to this subject by declaring our thoughts on controversial topics in order for the measure to be applied in the most correct form in our legal world. In the first part of this study, basic concepts related to computers and terminology related to the concepts of Computer Forensics and Electronic Evidence have been discussed. Following the related terminologies, Computer Forensics Expertise and Phases of Computer Forensics have been explained; points of attention that is required while obtaining electronic evidence and the position of electronic evidence in criminal procedure have been mentioned. In the second part of this study, 'Search and Seizure' protection measures have been analyzed; definitions, legal qualities, historical developments, purposes, varieties and circumstances of these measures have been touched upon; principles possessing these measures have been explained; legal way/ways to be applied against these measures and the fate of evidence obtained by coincidence during application of these measures have been mentioned. The last part, being the third part, where the main subject of this study is evaluated, the purpose and content of Article 134 of CCP, its legal quality, historical development, conditions and method of application has been touched upon; the measure has been evaluated from the view point of basic rights and freedoms; the position of European Cyber Crime Convention in general and in our country has been mentioned; the way how search and seizure operations are realized in comparative law information systems has been explained ; legal way/ways to be applied against this measure , the characteristic of the data that is obtained as a result of the measure being the evidence and the way to compensate for the damages that could result in the case when the measure is realized against law has been mentioned. Besides, in relevant parts examples are given from the decisions of Supreme Court and ECHR (European Court of Human Rights). Key Words : Computer, Search, Copy, Seizure, Computer Forensics, Electronic Evidence
Bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama suçu
(2022) Lal, Melisa; Erdem, Mustafa Ruhan
Bilişim teknolojileri alanında yaşanan gelişmeler, aynı zamanda bilişim alanında işlenen suçlarda da artışa yol açmış; bu alanı haksız yarar elde etmek amacıyla kullanan kişileri çoğunlukla klasik suç tipleri çerçevesinde cezalandırmanın güçlüğü, yeni düzenlemeleri zorunlu hale getirmiştir. Bilişim alanında meydana gelen gelişmeler birçok alanda olduğu gibi, suçluluk alanında da etkilerini göstermiş; özellikle bu sektörde işlenen suçların kendine özgü niteliği, mevcut düzenlemelerin yeniden gözden geçirilmesine yol açmıştır. Teknolojide meydana gelen gelişmeler kötü niyetli kişilerce sistem boşluklarından ve insanların zafiyetlerinden yararlanılarak istismar edilmekte; maddi ve manevi kazanç sağlama arayışı içinde gerçekleştirilen değişik davranış biçimleri, TCK veya özel kanunlarda yer alan suç tipleri açısından farklı sonuçlar doğurmakta, bu durum eylemin nasıl cezalandırılacağı konusunda uygulamada duraksama ve cezalandırma boşluğu yaratmaktadır. Haksız yarar elde edilmesine ilişkin dolandırıcılık, hırsızlık gibi klasik suç tipleri yanında bilişim sistemleri üzerinden yeni suç işlenme biçimleri ortaya çıkmıştır. İşte bunlardan biri de Türk Ceza Kanunu'nun 244/4. maddesinde düzenlenen bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama suçudur. Bu çalışmada, bilişim sistemlerinin kullanılmasıyla işlenen 'başka bir suç oluşturmaması' şartına bağlı bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama suç tipi incelenmiştir. Bu çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; bilişim sistemi, bilişim suçu kavramı, bilişim suçlarının işlenme biçimleri ile tarihsel gelişimi anlatılmıştır. İkinci bölümde; Türk Ceza Kanunu'nda bilişim sistemleri aracılığıyla haksız yarar sağlama suçu, madde 244/4 anlamında ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise anılan suçun özel görünüş şekilleri, yaptırım, soruşturma ve kovuşturma konusu işlenerek çalışmanın sonuç kısmında ise elde edilen bulguların incelemesi ve analizi yapılmıştır. Çalışma sonucunda haksız yarar sağlama suçunun tali norm olarak düzenlenmesi karşısında, bu suçla hukuki anlamda daha etkili mücadele edebilmek adına yapılması gereken düzenlemelere ve alınması gereken tedbirlere yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Ceza Muhakamesi Hukukunda Yeni Bir Kurum Olarak Seri Muhakeme Yöntemi (CMK M.250)
(2019) Senturk, Candide; Erdem, Mustafa Ruhan
Seri muhakeme yöntemi, CMK m.250/1’de sayılan suçlardan dolayı başlatılan cezasoruşturması kapsamında C. savcısının şüpheliye müdafisi huzurunda yaptığı teklifin kabuledilmesi üzerine cezada indirim yapılması yönünde mahkemeye yazılı talepte bulunması durumundatalep doğrultusunda hüküm kurmasını sağlayan bir kurumdur. Seri muhakeme yöntemi,7188 sayılı “Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına DairKanun” ile CMK’da yapılan değişiklikle birlikte hukukumuza ilk kez girmiş bir kurum olup,aynı kanunun 31. maddesi ile CMK’ya eklenen geçici m.5/1-c ile 1.1.2020 tarihinde yürürlüğegirmesi öngörülmüştür. Kurumun ceza muhakemesi ilkeleri ve AİHM kararları açısından değerlendirmesiniyapmak ve uygulanması için getirilen koşullar ve muhakemenin yürüyüşüneilişkin ortaya çıkabilecek sorunlara işaret etmek amacıyla kaleme alınmıştır.
Ceza muhakemesi hukukunda tanıklıktan çekinme hakkı
(2022) Sarıyar, Burak; Erdem, Mustafa Ruhan
In this dissertation, the right to refusal to testify, which is one of the most important rights that witnesses have in criminal procedure, was examined. In the first part of our study, the concept of proof and testimony in criminal procedure is included. In this section, explanations were made primarily about the function and purpose of criminal procedure law, and then the concepts of proof and evidence were tried to be explained by including the topic of proof. The proof systems have been examined, and in this part, the scope of the evidence prohibitions has been tried to be determined. After mentioning the types of evidence, emphasis was placed on the evidentiary value of the witness statement. Later, the concept of witness and witness statement was studied, the concept of the development of testimony in the historical process was also considered. Explanations were made about the reliability of the witness, which is one of the most important evidences in criminal trial law, and then the issue of the rights and obligations of the witness was examined in the light of the current regulations. In the second part of our study, where the main issue was evaluated, the right to abstain from testimony was evaluated and the reasons for refraining from testimony were discussed in detail, and the current regulations in Turkish Law related to the right to abstain from testimony were explained. As a result, the reason for the refusal accepted outside the Criminal Procedure Code was examined. In the last part of our study, the principles introduced for the implementation of the provisions on abstention from testimony were discussed and in this context, explanations were made on the procedure to be applied if the reason for the abstention was reported and no one who has the right to abstain from the testimony was not afraid of the testimony. Then, the state of unwarranted abstention from testimony and oath was examined and finally, the situations related to the right to abstain from testimony or the right to abstain from testimony were determined.
Ceza muhakemesinde kanun yararına bozma (CMK m. 309-310)
(2024) Durmuş, Onur; Erdem, Mustafa Ruhan
Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğin araştırılıp bulunması, hukuki barışın tesisi ve adaletin sağlanmasıdır. Ancak bu amaçlar arasında bir denge olması gerekmektedir. Bu dengenin bozulması durumunda ceza muhakemesi işlevsiz kalacaktır. Muhakeme sonuncunda verilen kararın da hukuka uygun olması gerekmektedir. Fakat hukuki barışın sağlanması için de ceza muhakemesinin bir noktada son bulması elzemdir. Muhakemeyi sonlandıran kesin ve değerliliği olan nihai karara kesin hüküm otoritesi denilmektedir. Kesin hüküm otoritesini ortadan kaldırdığından ancak hükme etkili ve başka türlü giderilmesi mümkün olmayan hukuka aykırılıkların varlığı halinde gidilebilecek bir yol olan kanun yararına bozma, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir kanun yolu olmayıp dar kapsamlıdır. Çalışmamızın ilk bölümünde, temel olarak ceza muhakemesinin tanım ve amacına ve bu bağlamda ceza muhakemesi içinde kanun yollarının önemine yer verilmiştir. Bu bölümde kanun yollarının başvuru koşulları irdelenmiş, kanun yolları başvurusunda hata, vazgeçme ve başvurunun geri alınması ele alınmıştır. Akabinde kanun yollarına başvurunun etkileri üzerinde durulmuş, kanun yararına bozma kanun yolu ve ceza muhakemesi hukukumuzda bulunan diğer olağanüstü kanun yolları karşılaştırılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise öncelikle kanun yararına bozma yolunun ceza muhakemesindeki yeri, tanımı ve amacı açıklanmaya çalışılmıştır. Sonrasında kanun yararına bozma yoluna başvuru koşulları, inceleme usulü, başvurudan vazgeçilmesi ile kanun yararına başvurmanın etkileri alt başlıklar halinde incelenmiştir. Kanun yararına bozma nedenlerinin tahdidi olarak yer aldığı CMK m.309/4'te yer alan dört bent öğreti ve Yargıtay kararları ışığında değerlendirilmiştir. Çalışmamızın son alt başlığında ise kanun yararına bozma kanun yolu özelindeki tartışmalı konular değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Ceza Muhakemesi, olağanüstü kanun yolu, kesin hüküm otoritesi, kanun yararına bozma, kanun yararına bozma nedenleri
Ceza muhakemesinde silahların eşitliği ilkesi
(2017) Hünkar, Gizem; Erdem, Mustafa Ruhan
Silahların eşitliği ilkesi ceza muhakemesi sistematiğinde adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirilen bir ilkedir. Bazen kanuni düzenlemelerin eksikliği, bazen mevcut düzenlemelerin uygulamacılar tarafından benimsenmemesi, bazen de yapılan kanun değişiklikleri ya da geçici maddelerle kanunların geçici sürelerle uygulanmaması nedeniyle silahların eşitliği ilkesinin henüz özümsenmediği görülmektedir. Bu çalışma ile ceza muhakemesinde silahların eşitliği ilkesinin uygulama alanı tespit edilmeye çalışılmış ve bu doğrultuda adil yargılanma hakkı kapsamında yargılamanın tüm evrelerinde özellikle şüpheli ve sanık hakları bakımından bir değerlendirmeye yer verilmiştir. Sorunun ve ihlallerin tespiti için doktrinde yer verilen görüşlerden; Yargıtay, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarından yararlanılmış ayrıca uygulamacılarla da görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda yapılan çalışmalar neticesinde Cumhuriyet savcılarının kamu gücünü kullanması nedeniyle, iddia makamı ile savunma makamı arasında mutlak bir eşitlikten bahsedilemeyeceği ve kanunen tanınan hak ve yetkilerin yanı sıra, taraflar arasında fiziki koşullar bakımından da bir eşitlik olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler : Adil Yargılanma Hakkı, Silahların Eşitliği İlkesi, AİHM, AİHS, Şüpheli ve Sanığa Tanınan Haklar.
CEZA MUHAKEMESİNDE TEMYİZ İNCELEMESİNİN KAPSAMI VE SINIRLARI
(2018) Cihan KAVLAK; Mustafa Ruhan ERDEM; Kavlak, Cihan; Erdem, Mustafa Ruhan
CMK’nın (Ceza Muhakemesi Kanunu) istinafa ilişkin hükümlerininyürürlüğe girmesiyle birlikte temyiz BAM (Bölge Adliye Mahkemesi)denetiminden geçmiş ve temyiz yolu açık olan kararların yalnızcahukuksal yönüyle inceleneceği bir kanun yolu haline gelmiştir.CMK’nın temyize ilişkin düzenlemeleri kapsamında hukuksal denetimve maddi olay denetimi ayrımının nasıl yapılacağı incelemeninileri sürülen temyiz nedenleriyle sınırlı olarak yapılmasının uygulamayanasıl yansıyacağı önemli sorunlar olarak görünmektedir. Buçalışmada öğretideki görüşler ve içtihatlar ışığında temyiz incelemesininkapsam ve sınırları ele alınmıştır.
Ceza muhakemesinde uzlaşmada İzmir modeli
(2013) Eser, Ferda; Erdem, Mustafa Ruhan
Günümüzde bireyler olarak özellikle, ekonomik, sosyal psikolojik sorunların arttığı bir çevrede yaşarken, günlük yaşantımızda zaman zaman öfke kontrolünde zorlanabilmekteyiz. Ya da bir anlık tepki ile karşımızdakine sergilediğimiz davranışın bir adım sonrasında, bu hareketin aslında cezası olan bir suç olduğunu düşünemediğimiz anlar da olmaktadır. Trafikte basit bir yol verme yüzünden başlayan tartışmanın maalesef ölümle sonuçlandığı haberlerine de üzülerek rastlamaktayız. Buna karşılık ilimiz İzmir' de, kavga eden iki sürücüden birinin diğerine çay ısmarlayarak cezalandırıldığı ya da pet su şişelerinin mavi kapaklarını toplayarak ilgili kuruma teslim etmesiyle ileride detaylı olarak yer vereceğimiz çok farklı barışma, uzlaşma örnekleri ile karşılaştığımızda, farklı ortamlarda duyduğumuz uzlaşma kurumunun İzmir'de etkin olarak uygulandığına dair söylemi bilimsel olarak ta bu tez ile incelemeyi amaçladık. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, uzlaşma kavramı, uzlaşmanın tarihsel gelişimi, hukuksal niteliği ve uzlaşma ile ceza muhakemesi ilkeleri arasındaki ilişki yer almaktadır. İkinci bölümde, uzlaşma kapsamında bulunan suçlar genel olarak anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, Ceza Muhakemesinde Uzlaşmada İzmir Modeli ve İzmir Modelinin özellikleri detaylı olarak anlatılmaktadır. İzmir Adliyesinde uygulanan uzlaşma kurumunun, uzlaşma bürosunda görevli Cumhuriyet savcıları tarafından nasıl bir şekilde sistemli bir kurum haline getirildiğini aktarmaya çalıştık. Yine bu bölümde, uzlaşma savcıları dışında, İzmir Barosunun, kamu ve sivil toplum kuruluşlarının, uzlaştırmacıların ve uzlaşma bürosunda görevli kâtiplerin de uzlaşma kurumunun başarılı olarak uygulanmasına yönelik çabalarına da yer verdik. Ceza Muhakemesinde Uzlaşmada İzmir Modelini açıklarken, tarafların adalet beklentisi ve çözüme bir an önce ulaşma isteklerini de gözardı edemezdik. İşte bu noktada da karşımıza, İzmir'in toplumsal yapısının zenginliği çıktı. İzmir'li barışı, hoşgörüyü sever, affetmeyi bilir derken, onarıcı adalet kavramı olan uzlaşmanın tam da İzmir' in kent dokusuna da nasıl da uygun bir kurum olduğunu görme fırsatı bulduk. Dördüncü bölüm, uzlaşma kurumunda sorunlu alanlar ve öneriler başlığını taşımaktadır. Bu bölümde sorunları, uzlaşma kurumuna yönelik genel ve İzmir Modeline yönelik olmak üzere iki başlıkta inceledik. Ceza Muhakemesinde Uzlaşmada İzmir Modeli konulu bu çalışmamızda, ağırlıklı olarak uygulamaya yer verdik. Uzlaşmanın mukayeseli hukukta yeri, uzlaştırma müzakerelerinin ilerleyişi, uzlaşma sürecine ait formlarla ilgili bilgiler hakkında farklı akademisyen ve yazarlar tarafından kaleme alınmış çok değerli eserler olması nedeniyle, bu çalışmamızda bu konulara yer verilmemiş ve İzmir uygulaması ile sınırlı tutulmuştur. Literatürde, Ceza Muhakemesinde Uzlaşmada İzmir Modelini kıyaslayabileceğimiz bir çalışmaya rastlamadığımızdan İzmir Adliyesinde uygulanan uzlaşma kurumunu gözlem ve görüşmelere dayalı olarak ilerleterek aktardık. Bu tezimiz ile İzmir Adliyesindeki uzlaşma kurumunu olarak önermek ve literatürde 'Ceza Muhakemesinde Uzlaşmada İzmir Modeli' olarak yer almasının sağlanmasını amaçladık. Çalışmanın bu nedenle özgün olduğunu, mukayese yöntemi kullanılamadığını, sadece İzmir Adliyesindeki uygulamaları içerdiğini özellikle belirtmek isteriz. Türk Ceza Adalet Sisteminde, tarafların adalet beklentisine kısa sürede cevap veren uzlaşma kurumunun, İzmir uygulamasını anlatmaya çalıştığımız bu tezimiz ile, uzlaşma kurumunun gerekliliğine olan inançla, ülkemizde daha da yaygınlaşarak uygulanması da temennimizdir. Anahtar Kelimeler: Uzlaşmada İzmir Modeli, Uzlaşma Savcısı, İzmir Adliyesinde Uzlaşma, Hoşgörü kenti İzmir, fail mağdur uzlaşması
Criminal Liability for Social Media Posts
(2024) Denizli, Mürvet Elif; Erdem, Mustafa Ruhan
With the advancement of technology and the new developments it has brought, new oncepts such as social media have entered our lives. The fact that social media has become a part of every moment of my life and is seen as a domain where everyone can easily access and share anything they want has brought about various issues both socially and legally. Unfortunately, since the laws have remained silent on these emerging issues, the way to resolve them in practice has remained somewhat unclear for a while. Subsequently, efforts have been made to address these issues through Supreme Court rulings and scholarly work. One of the unclear areas that is the focus of our study is the criminal responsibility of individuals for posts made on social media. In the first part of our study, we briefly discussed the concept of social media, which has been present in our lives for a relatively short time, including its history, sub-concepts, related terms, social media platforms, and its differences from traditional media. In the second part, we evaluated two crimes that have not been extensively studied in this field, as well as two crimes that are most frequently committed via social media, under the headings of general theory of crime, general criminal law, and special criminal law. We assessed the characteristics and specific features of these crimes when committed via social media, paying particular attention to crimes that exhibit distinct features in this context. In the third and final part, we conducted a more general evaluation of crimes that can be committed through social media, rather than focusing on specific crime types as in the second part. We examined how criminal responsibility arises in the context of social media platforms' characteristics and discussed aspects such as erroneous belief, intent, negligent behavior, and the place and time of the crime under separate headings. In conclusion, our study, by examining the issues, specific features, and our own opinions on the topics of social media and criminal responsibility within the continuously evolving and changing field of information law, has provided an overview of the problems arising in this area.
Deliberate Injury
(2017) Aydın, Zümer; Erdem, Mustafa Ruhan
The most recent Turkish Criminal Code Number 5237 enacted on 1 June 2005 and stems from a contemporary Criminal Law conception. The objective of this study is to adopt this new Criminal Law theory and to reflect its new emphasis on the crime of malicious injury. The act of inflicting injury to the person might be committed by inflicting actual or grievous bodily harm, causing the victims to suffer from physical health problems or from perceptual defects. In a society governed by law everybody has right to bodily integrity and the state is obliged to protect the body immunity of persons with the constitution and laws in the light of international law. It is the main purpose to protect each individual from bodily and psychiatric injury. Although deliberately guilty of the crime of the Turkish Penal Code No. 5237 86-88. although articles 86 and 87 were explained in detail in this study, article 88 was also tried not to be shown in general. In this respect, in the first part of the study, the general information about the crime of deliberate injury and the development of the crime in the history of Turkish law are explained in terms of similar crimes. In the second part, deliberate elements of the criminal offense and the situations that are becoming more severe due to the fact that they are qualified together with them are given in detail, and reasons for compliance with the law are clarified under the element of contradiction to law. In the third chapter, as a crime under the heading of special forms of appearance, crime has been committed with negligence behavior. In addition, cases of illegal occupation, as well as cases of undertaking, participation and participation have been examined. In the fourth chapter, the deliberate investigation and prosecution procedure for deliberate criminal offense and the court of competent and competent court were ended by examining the statute of limitations and lastly sanctions.
HIRSIZLIĞIN YAĞMAYA DÖNÜŞMESİ (DOLAYLI YAĞMA)
(2017) Candide Senturk; Mustafa Ruhan ERDEM; Senturk, Candide; Erdem, Mustafa Ruhan
765 sayılı TCK m. 495/2’de malın alınmasından sonra cebir ve tehdidebaşvurulması durumunda da failin yağmadan dolayı cezalandırılacağı açıkça öngörül-müş iken 5237 sayılı TCK’da buna karşılık gelen bir düzenlemeye yer verilmemiştir.Yağma suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK m. 148’in gerekçesine bakıldığında malüzerinde “zilyedin tasarruf olanağı ortadan kalktığı ana kadar” başvurulan cebir ya datehdidin “hırsızlığı yağmaya dönüştüreceğinden” söz edildiği görülmektedir. Bu çalış-manın amacı gerekçedeki bu açıklamaya rağmen hırsızlık suçu anlamında malın alın-masından sonra cebir ya da tehdide başvurulmasının işlenen hırsızlığı yağmaya dönüş-türüp dönüştürmeyeceği ve dolayısıyla bu konuda ayrı bir düzenlemeye gidilmesi ge-reksinimi olup olmadığı sorusuna açıklık getirmektir.
İnsan hakları boyutuyla hapis cezasının infazı
(2025) Sürücü, Ahmet Sinan; Erdem, Mustafa Ruhan; Akaner, Candide Şentürk
İnsan, hakları var olduğu takdirde onurlu bir yaşam sürebilir. Bu nedenle sadece nefes alıp vermek ya da hayatta olmak onurlu bir yaşam olarak kabul edilemeyecektir. Onurlu bir yaşam için tüm insanların her geçen gün genişleyen insan haklarının tümüne sahip olması ve bu hakların bir kısmına asla, bir kısmına ise ancak zorunlu şartlar altında müdahalede bulunulabiliyor olması gerekir. Toplumlar açısından insan haklarına yeterli önemin verilip verilmediğinin en iyi gözlenebileceği yerlerden biri, belki de birincisi ceza infaz kurumlarıdır. Zira İHAM'ın da kararlarında belirttiği üzere hükümlüler de kişi özgürlüğü dışındaki haklarına sahip olmayı sürdürmektedir ve 'sözleşme cezaevi kapısında sona ermez'. Buna karşın hükümlülerin haklarına ölçüsüz ve keyfi müdahalelerde bulunulduğu görülmektedir. Bu çalışma hükümlülerin sahip olduğu hakları tespit etme ve bu haklara müdahalelerin insan hakları açısından değerlendirmesini yapma amacını taşımaktadır. Böylece insan haklarının gerçek anlamda sağlanıp güvence altına alınıp alınmadığını ortaya koyabilecek en iyi test alanı olan ceza infaz kurumları üzerinden tartışma gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bu çabanın, seslerini duyurma olanağı son derece kısıtlı olan hükümlülerin hakları ile genel olarak tüm insan hakları alanının gelişimine fayda sağlaması umulmaktadır.
KARŞILIKLI HAKARET (TCK m. 129/3)
(2017) Mustafa Ruhan ERDEM; Erdem, Mustafa Ruhan
TCK m. 129/3 ilk hakaret suçunu işleyen kişinin zaten ikinci hakaretle cezalandırıldığı ikinci hakaret suçunu işleyen kişinin de ilk hakaretin ortaya çıkardığı tahrikten kaynaklıkusurun ya da haksızlığın ortadan kalktığı veya azaldığı düşüncesine dayanmaktadır. TCK m.129/3 her iki hakaret suçu arasında psikolojik bir bağlantının varlığını şart kılmakta ve koşullarıgerçekleştiğinde her iki hakaret suçunun faili ya da bunlardan yalnızca biri için cezanınindirilmesi ya da cezadan büsbütün vazgeçilmesi sonucuna yol açmaktadır. Karşılaştırmalıhukukta da benzer yönde düzenlemeye yer verilmektedir. Bu çalışmanın amacı benzer yöndedüzenlemeye yer veren Alman CK’daki hükmü de göz önünde bulundurarak TCK m. 129/3’ünuygulama alanının belirlenmesine ve uygulanmasına ilişkin sorunlara çözüm bulmaktır.
Obli̇gati̇on to Investi̇gate the Torture in an Effective Manner Wi̇thi̇n the Scope of ECHR Article 3
(2015) Dursun, Gizem; Avcıoğlu, Mehmet Çağrı; Erdem, Mustafa Ruhan; Uzunallı, Sevilay
İşkenceyi etkili biçimde soruşturma yükümlülüğü açık bir biçimde AİHS metninde yer almayan, Sözleşme'nin birinci, üçüncü ve on üçüncü maddeleri doğrultusunda AİHM'nin yapmış olduğu incelemeler sonucu ortaya çıkmış bir yükümlülüktür. AİHM'ne bu yükümlülüğün ihlal edildiği iddiasıyla yapılmış oldukça fazla sayıda başvuru bulunmakta olup, ne yazık ki Mahkeme'nin bu yükümlülüğün ihlali yönünde vermiş olduğu kararların büyük çoğunluğu Türkiye aleyhinedir. Çalışmamızın ilk bölümünde, işkence yasağı kavramına, Türk hukukunda bu yasak kapsamında yapılmış olan düzenlemelere ve özellikle işkence suçu ile işkence yasağına ilişkin düzenlemelere yer verilen ve işkence görmeme hakkını koruma altına alınan sözleşmelere yer verilmiş, bu kapsamda yasağın sağladığı koruma alanı tespit edilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise AİHS ile oluşturulan koruma mekanizması ve bu koruma mekanizmasının Türk hukukuna etkisi değerlendirilmiş ardından da ayrıntılı biçimde işkence yasağı ile yasaklanmış olan aşağılayıcı ve insanlık dışı muamele ve ceza ile işkence kavramları AİHM kararları ışığında ele alınmış, bu yükümlülük ile birlikte devletlerin yerine getirmeyi taahhüt ettikleri yükümlülükler açıklanmıştır. Çalışmamızın esas konusunun değerlendirildiği son bölümümüzde ise, işkence yasağı kapsamında devletlerin yüklenmiş oldukları usuli yükümlülük yani işkenceyi etkili biçimde soruşturma yükümlülüğü ele alınmış, bu yükümlülük kapsamında devletlerin yükümlülükleri tespit edilmiş ve ardından da bu yükümlülükler doğrultusunda AİHM kararları değerlendirilerek uygulamamızdaki aksak noktalar tespit edilerek bu aksaklıklara çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
OLAĞANÜSTÜ HAL VE AVUKAT BÜROLARINDA ARAMA
(2016) Mustafa Ruhan ERDEM; Erdem, Mustafa Ruhan
Avukat bürolarında arama öncelikle nezdinde arama yapılan avukatın özelyaşamınına müdahale oluşturmakta ise de, avukatın sır saklama yükümlülüğü bu alanayapılacak müdahalelerin herhangi bir kişiye göre daha farklı biçimde ele alınmasını gerektirmektedir.Bugüne kadarki AİHM uygulamalarına bakıldığında Mahkemenin avukatınbu özel konumu nedeniyle avukat bürolarında arama sorununu özellikle özel yaşamabu yolla yapılan müdahalenin oranlılığı açısından ele almakta ve bu açıdan yapacağıdeğerlendirmede de bazı ölçütlere başvurmaktadır. Bunlardan en önemlisi sır saklamayükümlülüğü altında olan dökümanlara elkonmasını engellemek için bağımsız ve uzmangözlemcilerin aramada hazır bulunmasının sağlanmasıdır. 15.7.2016 tarihli darbe girişimindensonra çıkarılan ve daha sonra da kanunlaşan KHK'lerle başka konularda olduğugibi avukat bürolarında da arama konusunda bazı özel düzenlemelere gidilmiştir. Buçalışmanın amacı da getirilen özel düzenlemeleri bu konuda daha önce verilen AİHMkararlarından hareketle uygulamada yol açacağı sorunları ortaya koymaktır.
The Relation between Probation and Parole in Penal System
(2019) Tüney, Atacan; Erdem, Mustafa Ruhan
Ceza infaz sistemlerinde en çok tartışılan konulardan biri hapis cezası yerine kişinin toplumdan uzaklaştırılmadan topluma yeniden kazandırılmasıdır. Uzun bir süre boyunca ceza kavramından suç faillerinin toplumdan uzaklaştırılarak demir parmaklıkların arasına kapatılması anlaşıldı. Oysa yapılan araştırmalar ve tüm dünyada yıllardır görülen alternatif uygulamalar göstermiştir ki etkili bir denetimle failin özgür olarak toplumun içinde olması daha olumlu sonuçlar doğurmaktadır. Modern anlamdaki denetimli serbestlik uygulamalarının farklı hukuk sistemlerinde yaklaşık 150 yıldır uygulandığı bilinmektedir. Ülkemizde Osmanlı Devleti döneminden beri benzer sistemler uygulanmasına rağmen modern bir sisteme oldukça gecikmeli olarak, 2005 yılında yeni ceza mevzuatının yürürlüğe girmesiyle kavuşulmuştur. Denetimli serbestlik ve koşullu salıverilme gibi kurumlardan faydalanma oranı hızla artarken cezaevi nüfusunun da hızla artmayı sürdürmesi sistemde tutarsızlıkların varlığını ve sistemin gerektiği gibi işlemediğini göstermiştir. Denetimli serbestlik ceza infaz sisteminin bir parçası da olsa aslında geniş bir uygulama alanı olduğundan ötürü başlı başına kendine özgü bir sistem olarak kabul edilmelidir. Denetimli serbestlik koşullu salıverilenler hakkında da uygulanabilmektedir, yani koşullu salıverme kurumu için tamamlayıcı bir rol üstlenmektedir. Her iki kurumun da topluma kazandırma ve suçu önleme amacını yerine getirilebilmesi için öncelikle uygun yasal zemin oluşturulmalı, sonrasında da etkili bir denetim mekanizması geliştirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Denetimli Serbestlik, Koşullu Salıverilme, Topluma Yeniden Kazandırma , Ceza Adalet Sistemi, Ceza İnfaz Hukuku ,Türk İnfaz Sistemi
SOSYAL AĞLAR ÜZERİNDE İŞLENEN HAKARET SUÇLARINDA CEZA SORUMLULUĞU
(2017) Candide Senturk; Mustafa Ruhan ERDEM; Senturk, Candide; Erdem, Mustafa Ruhan
Sosyal ağlar ve bunlar içerisinde facebook çağımızın en başarılı icadı olduğu ifade edilen internet kullanıcıları tarafından büyük ilgi görmektedir. Bugüne kadar örneğin sosyal ağlarda \"zaman geçiren\" kişilerin iş sözleşmelerinin bildirimsiz feshi sosyal ağlar üzerinde reklam gibi daha çok özel hukuka ve veri hukukuna ilişkin sorunlar ön plana çıkmış ancak özellikle şerefi ihlal eden içeriklerin yayılması ile bağlantılı ceza hukuku sorunları göz ardı edilmiştir. Geleneksel kitle iletişim araçlarından farklı olarak sosyal ağlar üzerinde bir filtre bulunmamaktadır. İnternet yöneldiği kitlenin büyüklüğü denetlemenin olanaksızlığı faillerin genellikle anonim kalması da göstermektedir ki gerçek yaşamda ve özel alanda kalan hakaret içerikli ifadelerle karşılaştırıldığında hakaret suçunun internet üzerinden işlenmesi yeni ve farklı bir durum ortaya koymaktadır. Hakaret içerikli paylaşımların anında milyonlarca kullanıcıya ulaşması sosyal ağlar üzerinde işlenen suçlarla mücadelede ceza kovuşturma organlarını önemli ve bir o kadar da zor bir görevle karşı karşıya bırakmıştır.
Sosyal medya özgürlüğü ve masumiyet karinesi ikilemi
(2022) Gezer, Gülhan; Erdem, Mustafa Ruhan
Sosyal medya özgürlüğü, bireylerin kitle iletişim araçları üzerinden düşüncelerini ifade edebilme özgürlüğünü anlatmaktadır. Bireyler, sosyal medya platformları aracılığıyla, özellikle adli olaylar ile ilgili düşüncelerini ve tepkilerini ortaya koyarak yargılama sürecini etkileyebilmektedirler. Bu durum da masumiyet karinesi ile ifade özgürlüğünün çatışmasına sebep olmaktadır. İki hak arasında adil bir denge kurulurken, yargılamanın olumsuz yönde etkilenmemesine ve kişilerin masumiyet karinesinin ihlal edilmemesine özen gösterilmelidir.Çalışmamızın ilk bölümünde, ayrıntılı olarak kitle iletişim araçları, medya ve sosyal medya kavramları ile sosyal medya araçları açıklanmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde, AİHS'in 10. maddesinde düzenlenen ifade özgürlüğü açıklanarak ifade özgürlüğü kapsamında koruma altına alınan medya ve sosyal medya özgürlüğü üzerinde durulmuş ve ifade özgürlüğünün sınırları açıklanmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde masumiyet karinesi açıklanarak, masumiyet karinesine bağlı olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi, susma hakkı ve nomo tenetur ilkeleri ile birlikte masumiyet karinesinin önemi ve kapsamı incelenmiştir. Çalışmamızın dördüncü ve son bölümünde ise, medya ve basın özgürlüğünün bir sınırı olan masumiyet karinesinin lekelenmeme hakkı ile ilişkisi açıklanmış, adli olayların haber yapılmasındaki sınırlar incelenmiştir.
SUÇUN KONUSUNDA YANILMA VE SAPMA
(2019) Erdem, Mustafa Ruhan
The study will be focused on the subjects of error and abberance. . Because, there are problems about how to implement the law in doctrine and practice and how to punish the perpetrator. For this reason, in this study, firstly the error and its results, then the abberance and its consequences will be discussed. The differences between two subjects will be determined and the specific issues will be determined and court’s decisions which are related to the subject will be evaluated. Lastly, in this scope the problems that exist in doctrine and practice will be tried to be eliminated.