Yüksek Lisans Tezleri

Permanent URI for this collectionhttps://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/13678

Browse

Now showing 1 - 8 of 8

1945 sonrası solo viyola eserlerine yönelik gelişkin teknikler ve icra yöntemleri / Extended techniques and performance methods for solo viola works after 1945
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2022) TUĞÇE BAYDAR
Bu incelemede 1945 sonrasını hazırlayan faktörler ve sonrasında yaşanan müzik akımları incelenmiş, gelişkin tekniklerin neden ve nasıl ortaya çıktığı, nasıl bir ortamda hazırlandığı icracı için kolaylık oluşturacak örneklerle anlatılmıştır. Üç bölümden oluşan incelemenin birinci bölümünde; müzik ana akımları besteciler ve eserlerinin yer aldığı örnekler ile anlatılmıştır. 1945 öncesinde diziselliğin gelişmesi, Avrupa'da Nazi baskısından dolayı yasaklanan ya da Avrupa'yı terk eden besteciler, 2. Dünya Savaşı'nın müzik dünyasında yarattığı etkiler özetlenmiştir. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra gerek Avrupa da gerek ise Amerikada yaşanan enstitüleşme ve besteciler tarafından denenen çeşitli müzik akımları anlatılmıştır. Elektronik müziğin ortaya çıkması, bestecilerin diziselliğin doruklarını deneyimlemesinden sonra yaşanan diğer akımlar ve tonaliteye dönüşler ana hatlarıyla örneklendirilmiştir. Modern viyolanın teknik seviyesinin geldiği nokta ve icracılar için çeşitli yöntemler anlatılmıştır. İkinci bölümde; icracıya yol gösterici olacak şekilde gelişkin teknikler fotoğraflar ile gösterilmiştir. Üçüncü bölümde ise 1945 sonrası solo viyola eserlerine yönelik sık kullanılan gelişkin tekniklerin yer aldığı eserlerin pasajlarından örnekler sunulmuş ve bu pasajlara uygun alıştırmalarla birlikte icracıya yol gösterici bir kılavuz oluşturulmuştur. In this study, the trends in music after 1945 and the factors which had led to those have been analyzed and The emergence and development of extended techniques are explained with examples that facilitate the execution process. In the first part of this three-section study, the main stream trends are explored through iconic composers and their works. The evolution of serialism through up to 1945, composers censored or forced to leave Europe because of the Third Reich, the effects that World War 2 created on Music world have been summarized.. Instutionalization of music after the 2nd World War both in Europe and America and the various music trends experimented by composers are explained. Emergence of electronic music, the new trends emerging after the composers experiment the peaks of serialism and inclination back to the tonality are exemplified. The pinnacle of modern viola technique and their various execution methods are explained. In the second part, extended techniques are visually explained by using photographic illustrations. In the third part, in line with viola works after 1945 examples from passages from the repertoire which include common extended techniques are shown along with suggested exercises to provide a guideline for execution
Coevolutionary aesthetics from a non-anthropocentric perspective / İnsan merkezci olmayan perspektiften birlikte evrimsel estetik
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) OZAN ATALAN
Bu tez; sanat teorisi, görsel kültür ve posthümanizm alanlarında birlikte evrimin estetiğine yönelik sanatsal ve deneyimsel bir araştırmayı oluşturmaktadır. Birincil amacı psikoloji, biyoloji, antropoloji, felsefe, göstergebilim ve posthümanist teorileri kapsayan çok disiplinli bir mercek aracılığıyla otobiyografik ve sosyo-politik boyutların yanı sıra sanat yaratımının ifade ve kavramsal yöntemlerini bütünleştirmeye yönelik incelikli bir yaklaşım keşfetmektir. Kapsamlı teorik sorgulama ve pratik deneyler aracılığıyla, 21. yüzyıldan önceki insanmerkezci felsefi paradigmalara dayanan geleneksel sanatsal formlar eleştirel bir şekilde incelenmiş, yapıbozuma uğratılmış ve yıkıcı bir şekilde yeniden bağlamsallaştırılmıştır. Bu süreç, özellikle imgeler aracılığıyla, yerleşik antroposentrik bakış açılarının bir anlamda unutulmasını kolaylaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, özellikle "duygulanımsal epistemoloji", "hipernesne heykel", "negantropomorfoz" ve sanatta öznellik ve nesnelliğin otopoetik dengesi gibi anahtar terimlerin kavramsallaştırılması ve rafine edilmesiyle sonuçlanmaktadır. Duygulanımsal epistemoloji, geleneksel özne-nesne ikiliklerini aşarak bilgi ve duygu arasındaki dinamik etkileşimi vurgular. Hipernesne heykel anlayışı, geniş uzam zamansal ölçekleri nedeniyle doğrudan insan algısının ötesindeki sosyo-ekolojik olguların görselleştirilmesini ve kuramsallaştırılmasını içerir. Negantropomorfoz, doğaya bakışın tersine antropomorfize edilmesi ve marjinalleştirilmiş insan topluluklarına bakışın dekolonize edilmesi sürecini ifade eder. Bu araştırmanın önemi, sanatsal pratikte ikili olmayan ve insanmerkezci olmayan perspektiflere doğru posthümanist bir geçiş için felsefi spekülatüfliğinde yatmaktadır. Sanatsal söylemde hem maddi hem de düşünsel yönlere ilişkin bütüncül, disiplinler arası ve insan-merkezci olmayan bir anlayışı teşvik etmeyi ve aynı zamanda birlikte evrimin göz ardı edilen gerçekliğini kabul ederek eko-kültürel sistemler içindeki tüm varlıkların kolektif iyileşmesine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Sanat, birlikte evrim, posthümanizm, duygulanımsal epistemoloji, hipernesne heykel, negantropomorfoz, kesişimsellik, yapısökümcülük, insanmerkezcilik, disiplinlerarası, bütüncül, eko-kültürel sistemler. This dissertation constitutes an artistic and experiential investigation into the aesthetics of coevolution within the realms of art theory, visual culture, and posthumanities. Its primary objective is to explore a nuanced approach to integrating autobiographical and socio-political dimensions, as well as expressive and conceptual modalities of art creation, through a multidisciplinary lens encompassing psychology, biology, anthropology, philosophy, semiotics, and posthumanist theories. Through extensive theoretical inquiry and practical experimentation, traditional artistic forms rooted in anthropocentric philosophical paradigms predating the 21st century are critically examined, deconstructed, demystified, and subversively recontextualized. This process aims to facilitate a form of unlearning entrenched anthropocentric perspectives, particularly through the media of imagery. The research culminates in the conceptualization and refinement of key terms, notably "affective epistemology", "hyperobject sculpture", "neganthropomorphosis", and the autopoetic balance of subjectivity and objectivity in art. Affective epistemology emphasizes the dynamic interplay between knowledge and emotion, transcending traditional subject-object dichotomies. Hyperobject sculpture entails the visualization and theorization of socio-ecological phenomena beyond immediate human perception, due to their vast spatio-temporal scales. Neganthropomorphosis denotes the process of de-anthropomorphizing the gaze towards nature, as well as decolonizing the gaze towards marginalized human communities. The significance of this research lies in its philosophical postulation for a posthumanist transition towards non-binary and non-anthropocentric perspectives in artistic practice. It seeks to foster a holistic, crossdisciplinary, non-anthropocentric understanding of both material and ideational aspects within artistic discourse, while also contributing to the collective healing of all beings within eco-cultural systems by acknowledging the overlooked reality of coevolution. Keywords: Arts, coevolution, posthumanism, affective epistemology, hyperobject, sculpture, neganthropomorphosis, intersectionality, deconstructivism, anthropocentrism, crossdisciplinary, holistic, eco-cultural systems.
Digital perspectivism and perception: Virtual reconstruction techniques in archaeological sites / Dijital perspektivizm ve algı: Arkeolojik kazılarda sanal rekonstrüksiyon teknikleri
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) İREM DENİZ AKÇAM ERGİN
Mirasın korunması, zamanı dondurmaktan ziyade koruma metodolojilerinin geliştirilmesini içerir. Dijital restorasyon teknikleri, sanal ortamlarda bilgisayar destekli yöntemlerden yararlanarak, fiziksel bütünlüğü korurken geleneksel restorasyon tekniklerine avantajlı bir alternatif sunar. Nietzsche, bilgi edinmede ve özellikle alternatif doğrular üretmede perspektivizmin yararlılığının altını çizer. Perspektivizm, dijital verilerin yorumlanmasında kritik bir rol oynar ve özgün temsillerle uyum sağlar. Bu tez çalışmasının kapsamında, Friedrich Nietzsche'nin Perspektivizm epistemolojik ilkesinden hareketle arkeolojik alanlardaki yeniden yapılanma ve yenileme yöntemlerine dijital bir bakış açısı kazandırmak amaçlanmıştır. Bu tez, iddiayı araştırırken Anaia / Kadıkalesi Antik Kenti'nde uygulanan çoklu dijital modelleme tekniklerinin 3 boyut algısına uygun yöntemlerle geçmişi yeniden canlandırabileceği hipotezini ortaya koyuyor. Anahtar Kelimeler: Kadıkalesi / Anaia Kilisesi, Dijital Perspektivizm, Sanal Rekonstrüksiyon, 3B Tamamlayıcı Modelleme, Kültürel Miras, Siber-Arkeoloji Heritage conservation involves advancing preservation methodologies rather than merely freezing time. Digital restoration techniques utilize computer-aided methods in virtual environments, providing an advantageous alternative to traditional restoration while maintaining physical integrity. Nietzsche's perspective underscores the utility of perspectivism in knowledge acquisition, especially in generating alternative truths. Perspectivism plays a critical role in interpreting digital data, ensuring alignment with authentic representations. This study aims to provide a digital perspective to archaeological site reconstruction and renewal methods based on Friedrich Nietzsche's Perspectivism epistemological principle. This thesis explores the claim and introduces a hypothesis that the multiple digital modeling and visualization techniques applied in the Ancient City of Anaia / Kadıkalesi can recreate the past with methods suitable for 3D perception. Keywords: Kadıkalesi / Anaia Church, Digital Perspectivism, Virtual Reconstruction, 3D Complementary Modelling, Cultural Heritage, Cyber-Archaeology
Klasik müzikte piyano ile birlikte çalma ve söylemede teknolojinin önemi: Bir uygulama önerisi / The importance of technology in playing and singing together with the piano in classical music: An application suggestion
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) ESRA MAMAÇ
Müzisyenlerin birlikte çalma ve söylemede bir eseri yorumlarken birçok konuda karar vermeleri gerekir. Denge, hız, gürlük ve yaratılmak istenen tınısal atmosfer gibi kararları belirlerken, sıklıkla piyano ile birlikte çalışmaya, çokseslilik içinde müziği bütün olarak duymaya ihtiyaç duyarlar ve eser daha iyi kavranmış olur. Çalışırken sürekli bir piyanist bulamayan müzisyenlerin, dijital ortamda piyano eşlik kayıtları ile zaman ve mekan kısıtlaması olmadan çalışabilmesinin, bu ihtiyaca büyük ölçüde destek sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırma, klasik müzikte performans ve eğitim alanında kullanılabilecek dijital ortamda piyano eşlikli çalma ve çalışma olanağının geliştirilmesi ve yaygınlaştırılmasına katkı sağlayacaktır. Musicians have to make many decisions when interpreting a piece in playing and singing together. While deciding on balance, tempo, dynamics and the atmosphere to be created, they often need to work with the piano, to hear the music as a whole in polyphony, and the work becomes better comprehended in this holism. It is envisioned that musicians who do not have a permanent piano accompanist in their work environment, can work with piano accompaniment recordings in a digital environment without time and space restrictions, which will greatly support this need. This research will contribute to the development and dissemination of the opportunity to play and work with piano accompaniment in a digital environment that can be used in the field of performance and education in classical music.
Maurice Ravel'in La Valse isimli eserinin orkestra, iki piyano ve solo piyano versiyonlarına yönelik karşılaştırmalı bir inceleme / A comparative analysis of the orchestra, two pianos and solo piano versions of Maurice Ravel's La Valse
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) KAMİL TAHSİN SÖKMEN
Empresyonist müziğin en önemli bestecilerinden biri Fransız besteci Maurice Ravel'dir. Ravel klasik müzik dünyasında çok önemli bir orkestra eseri bestecisi ve orkestrasyon ustası olarak kabul edilmektedir. Klasik müzik literatüründe Ravel'in La Valse'i gibi, bestecisi tarafından farklı versiyonları oluşturulmuş eser sayısı çok fazla değildir. Bu açıdan La Valse aynı müziğin orkestra, iki piyano ve solo piyano versiyonlarını karşılaştırabilmek adına önemli bir eserdir. Ancak dünyada ve Türkiye'de eser hakkında, bestecilik alanında çalışanlara yardımcı olacak akademik araştırma ve analiz sayısı fazla değildir. Bu çalışma bahsedilen eksikliği azaltma amaçlı, iki ana bölümden oluşturulmuştur. Birinci bölümde Ravel'in hayatı, yaşadığı dönemde Fransa'nın sanatsal çerçevesi, o dönemde ortaya çıkıp bütün sanat dallarını etkileyen bir sanat akımı olarak Empresyonizm, Ravel'in müzikte Empresyonizm anlayışı, bir tür olarak "vals" ve La Valse'in de konusu olan Viyana valsi incelenmiştir. Sonra da La Valse'in önemi vurgulanıp orkestra versiyonu üzerinden teorik analizi yapılmıştır. İkinci bölümde ise La Valse'in solo piyano, iki piyano ve orkestra versiyonları enstrümantasyon ve orkestrasyon açılarından karşılaştırmalı olarak ölçü bazında incelenmiştir. Birinci bölüm için dönemin sanatsal özelliklerini ve Ravel'i araştıran çalışmalardan, kitaplardan ve orkestra versiyonunun partitüründen yararlanılmıştır. İkinci bölüm için eserin solo piyano, iki piyano ve orkestra için yazılmış nota basımları kullanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde tarihsel araştırma modeli, karşılaştırmalı ikinci bölümde de betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışmanın amacı Ravel'in bestecilik ve orkestrasyon yaklaşımını anlamak, bestecinin yarattığı aynı müziğin farklı versiyonlarını karşılaştırarak enstrümantasyon, orkestrasyon ve piyanoya uyarlama konularında kullandığı yöntemleri açığa çıkarmak, böylece Türkiye'de ve dünyada bestecilik eğitimi alanlara, verenlere ve bu alanda çalışanlara alternatif bir destek sağlamaktır. One of the most important composers of Impressionist music is French composer Maurice Ravel. Ravel is considered to be a very important orchestral piece composer and orchestration master in the classical music world. There are not many works in the classical music literature like Ravel's La Valse, which different versions have been created by the composer. In this respect, La Valse is an important work to compare the orchestral, two pianos and solo piano versions of the same music. However in the world and in Turkey, the number of academic research and analysis that will help those working in the field of composing is not much about the work. This study is created of two main chapters for reducing the mentioned deficiency. In the first part the life of Ravel, the artistic framework of France during his lifetime, Impressionism as an art movement that influenced all branches of art emerged in that period, Ravel's understanding of Impressionism in music, "waltz" as a genre, and The Vienna Waltz which is also the subject of La Valse has been studied. After that, the importance of La Valse was emphasized and theoretical analysis was done over the orchestral version. In the second part La Valse's solo piano, two pianos and orchestral versions analyzed measure by measure in terms of instrumentation and orchestration by comparison. For the first part of the study, the works and the books investigating the artistic features of the period with Ravel, and the score of the orchestral version were used. For the second part, printed scores of the solo piano, two pianos and orchestral versions of the work were used. The historical research method was used in the first part of the study, while the descriptive research method was used in the comperative second part. The aim of the study is to understand the Ravel's composing and orchestration approach, to uncover the instrumentation, orchestration and piano adaptation methods by comparing the different versions of the same music created by the composer, thus provide an alternative support to those who learn, teach composition and works in this field in Turkey and in the world.
Pablo casals: Entonasyon ve ifadeli entonasyon kavramı / Pablo casals: Intonation and the concept of expressive intonation
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) SERDAR MAMAÇ
Retro oyun tasarımlarının Tetris oyunu özelinde incelenmesi ve günümüz modern oyun tasarımı yazılımlarıyla artırılmış gerçeklik üzerinden yeniden yorumlanması / Analyzing retro game designs in the specific case of Tetris game and reinterpreting them through augmented reality with today's modern game design software
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) AHMET DOĞUHAN ALTAŞ
Bu çalışmada; retro bir oyun olan Tetris'in oyun teknolojisinin ulaştığı teknolojik son noktalardan birisi olan AR sistemine aktarılması ve oyun dünyasında bu noktaya gelene kadar yaşanan süreç anlatılmaktadır. Retro oyun tasarımının daha iyi anlaşılabilmesi için araştırma, retro kavramının kapsamlı bir şekilde açıklanmasıyla başlamaktadır. Retro sanat akımları ışığında sanat ve tasarımda retronun etkileri incelenmekte ve örneklendirilmektedir. Retronun oyun dünyasına etkileri kapsamında oyun kavramının tarihsel ve teknolojik gelişimi anlatılmış oyun dünyasına yön veren oyunlardan biri olan Tetris genel tarihçesi ve oyun dünyasına katkıları ile açıklanmıştır. Oyunların dönüşümünün altında yatan teknolojik gelişmeler oyun bilgisyaralarının donanımsal ve yazılımsal değişimleri üzerinden ifade edilmiştir. Son olarak retro bir oyun olan Tetris'in oyun teknolojisinin son adımı olan AR sisteminde çalıştırılması ve kullanılır hale getirilmesi anlatılmaktadır. In this study; the transform of Tetris, a retro game, to the AR system, which is the last point reached by game technology, and the process experienced in the game world until this point is explained. In order to better understand retro game design, the research begins with a comprehensive explanation of the concept of retro. In the light of retro art movements, the effects of retro in art and design are examined and exemplified. Within the scope of the effects of retro on the game world, the historical and technological development of the game concept is explained and Tetris, one of the games that shaped the game world, is explained with its general history and contributions to the game world. The technological developments underlying the transformation of games are expressed through the hardware and software changes of game computers. Finally, Tetris, a retro game, is explained to be run and used in the AR system, which is the last step of game technology.
Rus keman ekolü ve Leopold Auer'in keman tekniğine olan yaklaşımları / Russian violin school and Leopold Auer's approach to violin technique
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) ASLIHAN KOÇER FEDOREAN
Klasik batı müziği dünyasına büyük müzisyenler, solistler ve pedagoglar bırakan Rus Keman Ekolü ve Rus Keman Çalma Tekniği, 18. Yüzyıldan itibaren müziğin yönünü değiştirecek bir güç olarak gelişmiştir. Rus Keman Ekolü'nün en önemli temsilcisi ve Rusya'da keman pedagojisiyle neredeyse özdeşleşmiş olan ünlü eğitimci Leopold Auer, Rus Ekolü'ne icracılığından daha çok, bir eğitmen olarak yetiştirdiği virtüöz kemancılar ile damgasını vurmuştur. 20. Yüzyılda yaşamış en önemli Rus kemancıların büyük çoğunluğunu eğitmiş olan Auer'in bir eğitimci olarak en belirgin özelliği, her öğrencisine farklı bir birey olarak yaklaşması ve onların kendine has özelliklerine göre farklı icra sitilleri benimsemelerini desteklemek olmuştur. 20. Yüzyıldan itibaren daha çok adından söz ettirmeye başlayacak olan Rus Keman Ekolü'nde daha yenilikçi bir anlayış gelişmiş ve bu yeni anlayış ile yetişmiş kemancılar büyük başarılar elde etmiştir. Rus Keman Ekolü'nün bu başarısına katkı sağlayan en önemli unsur, keman icrası ve eğitiminin bilimsel esaslara dayandırılarak yeniden geliştirilmesi olmuştur. Çalışmada, 18. Yüzyıldan itibaren Rus Keman Ekolü'nün tarihsel gelişimi ve en temel keman ekolleri incelenmiş, Leopold Auer'in uyguladığı keman çalma teknikleri açıklanmıştır. Literatür tarama yöntemiyle hazırlanan çalışmanın amacı, yüzyılları etkileyen ve günümüzde de aynı öneme sahip olan Rus Keman Ekolü'nün yaşadığımız yüzyılda keman pedagojisi olarak halen öğretildiğine ve bu ekol ile yetişmiş müzisyenlerin bu ekolü devam ettirmekte olduğuna dikkat çekmek; Leopold Auer'in Rus Keman Ekolündeki önemini ve keman tekniğine olan yaklaşımlarını ortaya koymaktır. Anahtar Sözcükler: Leopold Auer, Rus keman Ekolü, Keman Ekolleri The Russian Violin School and Russian Violin Playing Technique, which left a legacy of great musicians, performers and pedagogues in the world of classical western music, developed in the 18th century as a force to change the direction of music. Leopold Auer, the most important representative of the Russian Violin School and a renowned educator who is almost synonymous with violin pedagogy in Russia, made his mark on the Russian School more with the virtuoso violinists he trained than with his performance. Having trained the vast majority of the most important Russian violinists who lived in the 20th century, Auer's most prominent feature as an educator was to approach each of his students as an individual, supporting them in adopting different performing styles according to their unique characteristics. From the 20th century onwards, a more innovative understanding developed in the Russian Violin School, which would start to make more of a name for itself, and violinists who were trained with this new understanding achieved great success. The most important element that contributed to this success of the Russian Violin School was the redevelopment of violin performance and education on the basis of scientific principles. This study examines the historical development of the Russian Violin School and other violin schools from the 18th century onwards and explains the violin playing techniques applied by Leopold Auer. The aim of the study, prepared by the literature scanning method, is to point out that the Russian Violin School, which has influenced centuries and still has the same importance today, is still taught as violin pedagogy in the century we live in, perpetuated by the musicians who have grown up with it. In sum, it is to demonstrate the importance of Leopold Auer in the Russian Violin School and his approaches to violin technique. Keywords: Leopold Auer, Russian Violin School, Violin Schools

Browse

Browsing Yüksek Lisans Tezleri by Publisher "Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK"