Şentürk, Candide
Loading...
Name Variants
Job Title
Dr.Öğr.Üyesi
Email Address
Main Affiliation
01.01.07.01. Hukuk Bölümü
Status
Former Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID
Sustainable Development Goals
SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
Scholarly Output
3
Articles
0
Views / Downloads
0/0
Supervised MSc Theses
3
Supervised PhD Theses
0
WoS Citation Count
0
Scopus Citation Count
0
Patents
0
Projects
0
WoS Citations per Publication
0.00
Scopus Citations per Publication
0.00
Open Access Source
0
Supervised Theses
3
Journals data is not available
Scopus Quartile Distribution
Quartile distribution chart data is not available
Competency Cloud
3 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 3 of 3
Master Thesis Hekimin görevi kötüye kullanma suçu bakımından cezai sorumluluğu(2020) Hatipoğlu, Gözde; Şentürk, CandideSağlık hukukunun bir alt dalı olan tıp hukuku; her derece sağlık çalışanlarının, sağlık kurumlarının ve sağlık hizmeti alan vatandaşların hak, yükümlülük ve cezai sorumluluklarını ortaya koymaktadır. Ancak tıp hekimleri uygulama bakımından en fazla yükümlülük alan grubu oluşturmaktadır. Malpraktis olarak hukuk literatürüne giren tıbbi uygulama hatalarındaki cezai yükümlülüklerinin hastaların yaşam ve vücut bütünlüğünü koruma haklarına zarar verdiği durumlarda, tıbbi hizmet sunumu içerisinde bilinçli ya da bilinçsiz tıbbi mağduriyetler ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma hekimlerin tıbbi uygulama hatası yaratmalarından kaynaklanan cezai yaptırımlarının içerisinde yer alan görevi kötüye kullanma suçu bakımından ele alınmaktadır. Bununla beraber, hekimlerin uyguladığı tıbbi müdahalenin hukuka uygunluk koşulları da ayrı bir başlıkta ele alınmıştır. Ancak bu konuda özel hukuk ve idare hukuku gibi alanlar inceleme harici olarak bırakılmıştır. Bu tez kapsamında; tıp hekimlerinin mesleki kusurlarından ötürü görevi kötüye kullanma suçuna yönelik düzenlemeler ve cezai sorumlulukları üç bölümde ele alınmış olup; birinci bölümde tıbbi müdahalenin hukuk düzenindeki yeri incelenmiş, ikinci bölümde ise görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin kanun, kanun gerekçesi, yönetmelik ve Yargıtay içtihatlarının bazı durumlarda birbiriyle çeliştikleri ortaya çıkartılmış ve konuyla ilgili önemli hukuksal eksikliklere yer verilmiş, benzer suç tipleri kıyaslama yapılmış ve son bölümde de soruşturma usulleri, görevli ve yetkili mahkeme, yaptırım ve zamanaşımına yer verilmiştir. Bu çalışmada doktrinde yer alan farklı görüşlere yer verilerek mevzuat hükümlerinde yer alan belirsizliklere açıklamalar getirilmiş devamında mukayeseli hukukta karşılık gelen düzenlemelere ilişkin benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Anahtar sözcükler: Hekim, Tıbbi Müdahale, Malpraktis, Görevi Kötüye Kullanma Suçu, Hekimin Cezai SorumluluğuMaster Thesis Ceza Hukukunda elektronik izleme(2022) Çifci, Serdar; Şentürk, CandideIn the world, the increase in the number of convicts and detainees in penitentiary institutions, the decrease in the deterrent effect of penitentiary institutions, the failure of penitentiary institutions to resocialize the person, and the costs of penitentiary institutions have brought along the search for alternative solutions in this area. As a result of these searches, electronic monitoring emerges. Electronic monitoring, regulated in Article 15/A of the Probation Services Law No. 5402, has been used in our country since 1 February 2013 in the supervision and follow-up of obliged parties. Electronic monitoring is a technical method that can be applied in our country during the investigation phase, prosecution phase or after the prosecution phase. Electronic monitoring is a method used in executing decisions that support the protection of the victim and the society, ensuring that suspects, accused or convicts are monitored and kept under surveillance and control in the society with electronic methods and tools, within the framework of criminal justice. In the scope of the thesis, although electronic monitoring in criminal law has been examined, the use of electronic monitoring outside the field of criminal law has been excluded. The thesis consists of three parts. In the first part, the characteristics, qualities, purpose and sanction relationship of the punishment are discussed; Then, the definition of electronic monitoring and its place in the legislation, its historical development, its relationship with probation, its legal nature and purpose, its place in comparative law, its benefits and drawbacks, the protection of personal data and its relationship with fundamental rights and freedoms in the context of the ECHR were examined. In the second part, firstly, the methods used in electronic monitoring are discussed; Then, electronic monitoring units and their qualifications used in Turkey and the application areas of electronic monitoring in Turkish criminal law were examined. In the third part, first of all, taking and fulfilling the electronic monitoring decision, installing electronic devices, breach of obligation and dismantling are discussed; Then, legal remedy against the electronic monitoring decision and the costs of electronic monitoring were examined, and finally, in the conclusion part, evaluations and suggestions were made regarding electronic monitoring. Keywords: Electronic monitoring, probation, alternative measures, sanction, executionMaster Thesis Reconcilation as an Alternative Dispute Resolution in the Criminal Procedure Law(2021) Ertemür, Hazal; Şentürk, CandideCezalandırıcı adalet anlayışının ortaya çıkardığı sorunlara çözüm olarak bazı alternatif çözüm yolları aranmaya başlamıştır. Klasik ceza adalet sisteminin sorunlarına çözüm olarak geliştirilen onarıcı adalet sistemi, uyuşmazlıkları, tarafların işbirliği ve iletişimine dayalı olarak en kısa ve masrafsız yoldan sona erdirmeyi amaçlamaktadır. İşte onarıcı adalet anlayışına göre geliştirilen ve fail ile mağdurun karşılıklı iletişimine dayanan; konusu suç teşkil eden fiilden kaynaklanan zararın giderilmesi ile failin fiilden kaynaklı olan sorumluluğu üstlenmesini amaçlayan müessese uzlaştırma olarak anılmaktadır. Felsefi temellerini onarıcı adalet anlayışından alan uzlaştırma müessesesi iç hukukumuza 'uzlaşma' adıyla 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesinin 8. fıkrasında yapılan düzenleme ile girmiştir. Çalışmamızda uygulanmaya başladığı tarihten bu yana 5560, 6763 ve 7188 sayılı kanunlarla değişikliğe uğrayan uzlaştırma müessesi ele alınmış; ilgili Kanun ve Yönetmelik hükümleriyle açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde uzlaştırma kurumunun felsefi temelini oluşturan onarıcı adalet anlayışı ele alınmış; daha sonra uzlaştırma kurumunun esaslarına değinilmiştir. Birinci bölümün son kısmında ise uzlaştırmanın şartları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise ilk olarak uzlaştırmanın uygulanmasına dair genel hükümler açıklanmıştır. Daha sonra soruşturma evresinde uzlaştırma ile kovuşturma evresinde uzlaştırma ile ilgili yapılan düzenlemelere yer verilmiştir. Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde uygulanacak ortak hükümler ayrıntılı olarak açıklandıktan sonra bölümde uzlaştırma işlemlerini yürütecek süje olan uzlaştırmacının nitelikleri, yetkileri ve eğitimi ele alınarak ikinci bölüm sonlandırılmıştır. Üçüncü bölümün başında uzlaştırma müzakereleri konusu işlenmiştir. İkinci ve üçüncü kısımlarında uzlaştırmanın sonuçlandırılması ile uzlaştırmanın hukuki sonuçları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın son kısmında ise, 2019 ve 2020 yılları uzlaştırma istatistiklerine yer verilmiştir.
