\"SUZUKİ YETENEK EğİTİMİ\" FELSEFESİNE KISA BİR BAKIŞ

Abstract

Japon kemancı ve pedagog Shinichi Suzuki'nin yarattığı ve kendi adıyla anılan bu öğretim metodu, \"Yetenek doğuştan değildir. Fiziksel bir problemi olmadığı sürece her çocuk bir enstrüman çalabilir yeter ki doğru şekilde ve sevgiyle öğretmeyi bilin.\" felsefesi ile gelişmiş ve dünyada en çok kullanılan müzik eğitimi metotlarından biri haline gelmiştir. Suzuki küçük çocukların kendi dillerini kolay ve çok iyi bir şekilde nasıl öğrendiklerini gözlemlemiş ve bu öğrenim sürecinin müzik eğitiminde kullanılması üzerinde uzun yıllar çalışmıştır. Suzuki \"Çocukların kendi ana dillerini öğrenebilecek kadar becerileri varsa bir enstrüman çalabilecek kadar da beceriye sahiptirler.\" fikri ile filizlenen bu metoda \"Ana Dil Metodu\" ismini koymuş, küçük yaşta başlanır küçük adımlarla öğrenilir ve enstrümanlar çocukların boyutuna göre ayarlanırsa okul öncesi çocukların keman çalabilecekleri düşüncesine inanmıştır.Suzuki'nin Ana Dil yaklaşımının geleneksel müzik eğitiminden farkı çocukları eğitime çok erken yaşta başlatması ve aileyi özellikle anneyi eğitime bire bir dâhil etmesidir. Oluşturulan öğrenci aile ve öğretmen üçgeninde büyük bir özveri ve dayanışma vardır. Metodun başarısındaki en önemli yapı taşı ise Suzuki'nin çocuklara birer birey olarak yaklaşması onların her şeyi anlayıp her şeyi yapabilecek kapasitede olduklarına inanmasıdır