Türkiye’de Gazetecilik Literatürü: 1992-2018 Yılları Arasında Yayımlanmış Makaleler Üzerine Bir İnceleme
Loading...
Date
2019
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Open Access Color
OpenAIRE Downloads
OpenAIRE Views
Abstract
Türkçe gazetecilik literatürü oldukça güçlüdür ve tarihi 1960’lı yıllara kadaruzanmaktadır. Bu alanda hakemli akademik dergi sayısı sınırlı olsa da çok sayıdamakalenin gazetecilik alanının birçok farklı yönünü kapsadığı görülmektedir. Bumakale seçilmiş beş akademik dergi üzerinden Türkçe gazetecilik literatürünün nasıldönüştüğünü incelemektedir. Toplam 558 makale için yapılan bibliyometrik analizsonucuna göre tek yazarlı makaleler en geniş grubu oluşturmakta ve makalelerde ençok Türkçe kaynaklara atıfta bulunulmaktadır. Ayrıca makalelerin çoğunda yöntemkonusunun yeterince açık olarak belirtilmediği görülmektedir. Buna karşın genç veüretken yeni akademisyenler kuşağının Türkçe gazetecilik literatürünün kalitesini yakıngelecekte iyileştireceği öngörülmektedir
Description
ORCID
Keywords
İletişim
Fields of Science
Citation
Aktaş Melike ve Özdemir Pınar (2006). “Disiplinler arası bir alan olarak halkla ilişkiler:\r\nTürkiye’deki akademik çalışmalar üzerine niteliksel bir inceleme”. II. Ulusal Halkla İlişkiler\r\nSempozyumu Kocaeli Üniversitesi.Alemdar Korkmaz (1981). “Cumhuriyet Döneminde Gazetecilik Eğitimi Konusunda İlk \r\nGirişimler”. İletişim AİTİA Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu Sayı 3 ss. 1-7.Atabek Ümit (2007). “Türkiye’de Hakemlik Süreci ve Sorunları: İletişim Alanındaki Dergiler\r\nÜzerine Bir Değerlendirme”. 2. Ulusal Sosyal Bilimlerde Süreli Yayıncılık Kurultayı UlakbimTübitak\r\nAnkara 13-14 Aralık.Atabek Ümit ve Şendur Atabek Gülseren (2010). “Halkla İlişkiler Literatürü: 1999-2008 Yılları\r\nArasında Yayımlanmış Türkçe Makaleler Üzerine Bir İnceleme”. Uluslararası Halkla İlişkiler\r\nSempozyumu (KKTC) Bildiriler Kitabı. Cilt 1.Atabek Ümit ve Şendur Atabek Gülseren (2014). “İletişim Eğitiminde Farklı Perspektifler:\r\nÖğrenciler Akademisyenler ve Meslek Mensuplarının İletişim Eğitimi Hakkındaki Tutumları”.\r\nİletişim Araştırma ve Kuram 38 ss. 148-163.Barker L. Hall R. Roach D. & Underberg L. (1979). “An investigation of quantity of articles\r\nproduced in the communication discipline by institutions: 1970 through 1978 - Part I”. ACA\r\nBulletin 30 ss. 18-22.Barker L. Hall R. Roach D. & Underberg L. (1980). “An investigation of articles produced in\r\nthe communication discipline by institution: A journal by journal year by year analysis - Part II”.\r\nACA Bulletin 34 ss. 37-48.Barker L. Hall R. Roach D. & Underberg L. (1981). “An investigation of articles produced in\r\nthe communication discipline: An institutional analysis on the basis of highest degree conferred -\r\nPart III”. ACA Bulletin 37 ss. 34-39.Becerikli Sema (2013). “Türkiye’de Sağlık İletişimi Üzerine Yazılan Lisansüstü Tezlerin\r\nBibliyometrik Analizi: Eleştirel Bir Bakış”. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi 12(2) ss. 25-36.Burroughs N. F. Christophel D. Ady J. C. & McGreal E. A. (1989). “Top published authors in\r\ncommunication studies 1915-1985”. ACA Bulletin 67 ss. 37-45.Cho S. (2009). “Productive Authors and Programs in Public Relations Literature from 1996 to\r\n2003”. Paper presented at the annual meeting of the International Communication Association\r\nNew York City.Cooper P.J. Stewart L.P. ve Friedley S.A. (1989). “Twenty years of research by and about\r\nwomen in major communication journals”. ACA Bulletin 16 ss. 46-61.Cushion S. (2008). “Truly International”. Journalism Practice. 2(2) ss. 280-293.Çetin Muharrem Yaşin Cem ve Sönmez Büşra (2016). “Türkiye’de Halkla İlişkiler Alanındaki\r\nDoktora Tezleri Üzerinden Alanda Yapılan Çalışmaların Değerlendirilmesi”. İletişim: Kuram ve\r\nAraştırma Dergisi. Sayı: 43 ss. 240-262.De Bellis N. (2009). “Bibliometrics and Citation Analysis From the Science Citation Index\r\nto Cybermetrics”. The Scarecrow Press. Lanham Maryland.Dursun Çiler (2004). “Türkiye’de Haber ve Habercilik Çalışmalarının Genel Bir\r\nDeğerlendirilmesi (1980-2003)”. Haber Hakikat ve İktidar İlişkisi içinde Der. Çiler Dursun.\r\nAnkara: Elips ss. 89-147.Erdoğan İrfan (2009). “İletişim Araştırmalarının Geleceği”. Türkiye’de Kitle İletişimi: Dün Bugün \r\nYarın içinde Der. Korkmaz Alemdar ss. 780-811.İnceoğlu Çağrı (2014a). “Türkiye’de Akademik Sinema Yazınının On Yılı (2002-2011)\r\nBibliyometrik Bir Analiz”. Selçuk İletişim 8 (3) ss. 182-200.İnceoğlu Çağrı (2014b). “Türkiye’de Sinemayı Konu Alan Doktora Tezleri Üzerine Bibliyometrik\r\nBir Çözümleme”. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi 21 ss. 31-50.İnuğur Nuri (1988). Türk Basınında İz Bırakanlar. İstanbul: Der Yayınları.İrvan Süleyman (2005). “Gazetecilik Çalışmalarında Temel Yönelimler”. Türkiye’de İletişim\r\nAraştırmaları Sempozyumu. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi. Ankara.Karakaya Satir Ç. Erendag Sumer F. Icil Tuncer A. Hostut S. & Cabuk D. (2011). An Analysis\r\nof Turkish Public Relations Textbooks from 1960 to 2010. GMJ: Mediterranean Edition 6(2) ss.\r\n15-22.Knobloch-Westerwick S. and Carroll J. Glynn C.J. (2013). “The Matilda Effect-Role Congruity\r\nEffects on Scholarly Communication: A Citation Analysis of Communication Research and\r\nJournal of Communication Articles”. Communication Research. 40(1) ss. 3–26.Kothari C.R. (2004). Research Methodology: Methods and Techniques. New Age International\r\nNew Delhi.Macfarlane B. (2017). “The ethics of multiple authorship: power performativity and the gift\r\neconomy”. Studies in Higher Education. 42(7) ss. 1194–1210.Morton L. P. & Lin L. Y. (1995). “Content and citation analyses of Public Relations Review”.\r\nPublic Relations Review 21 (4) ss. 337-349.Okay Aydemir ve Okay Ayla (2008a). “Undergraduate and Graduate Public Relations\r\nEducation in Turkey: A Quantitative Study of Dissertations Contributions to Public relations Field\r\n(1984-2007)” Selçuk İletişim 5 (2) ss. 1-14..Okay Aydemir ve Okay Ayla (2008b). “MA and doctoral public relations research in Turkey\r\n(1984–2007): A quantitative study of dissertations contribution to public relations field”. Public\r\nRelations Review. 34 (2008) ss. 312–314.Onaran Oğuz (1983). Türkçe Sinema Yazıları Kaynakçası 1960 – 1984. Ekonomik ve Sosyal\r\nDokümantasyon ve Araştırma Ankara.Özdemir Pınar Uçak Pınar ve Aktaş Melike (2005). “1975’ten Günümüze Halkla İlişkiler\r\nAlanındaki Akademik Çalışmaların Bibliyometrik Analizi”. Türkiye’de İletişim Araştırmaları\r\nSempozyumu Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi. Ankara.Öztürk Ruken (2013). “Türkiye Sinema Literatüründen Kadınlara Bakmak”. AÜ-KASAUM. http://\r\nkasaum.ankara.edu.tr/files/2013/02/S.-Ruken-%C3%96zt%C3%BCrk-T%C3%BCrkiye-SinemaLiterat%C3%BCr%C3%BCnden-Kad%C4%B1nlara-Bakmak.pdf.\r\nErişim tarihi: 11 Ocak 2019.Pasadeos Y. ve Renfro R.B. (1992). “A Bibliometric Analysis of Public Relations Research”.\r\nJournal of Public Relations Research (4/3) ss. 167-187.Pasadeos Y. Renfro R.B. ve Hanily M.L. (1999). “Influential Authors and Works of the\r\nPublic Relations Scholarly Literature: A Network of Recent Research”. Journal of Public\r\nRelations Research (11/1) ss. 29-55.Schramm W. (1957). “Twenty years of journalism research”. Public Opinion Quarterly. 21(1) ss.\r\n91–107.Stephen T. Ve Geel R. (2007). “Normative Publication Productivity of Communication Scholars\r\nat Selected Career Milestones”. Human Communication Research. (33) ss. 103-118.Şendur Atabek Gülseren (1999). “Türkçe Siyasal İletişim Kaynakçası”. İletişim. 3 Yaz ss. 38-\r\n64.Tokgöz Oya (2003). “Türkiye’de İletişim Eğitimi: Elli Yıllık Bir Geçmişin Değerlendirmesi”. Kültür\r\nve İletişim. 6(1) ss. 9-32.Tokgöz Oya (2006). “Türkiye’de İletişim Araştırmalarında İletişim Eğitiminin Rolü ve Önemi”.\r\nKüresel İletişim Dergisi. (1) ss. 1-12.Tokgöz Oya (2014). “Türkiye’de İletişim Araştırmaları İçinde 1970’li Yıllarda Ankara Üniversitesi\r\nSiyasal Bilgiler Fakültesinde Yapılan İletişim Konusundaki Doktora Tezlerinin Rolü ve Konumu”.\r\nİLEF Dergi. Bahar (1) ss. 115-142.Ulu S. ve Akdağ M. (2015). “Dergilerde Yayınlanan Hakem Denetimli Makalelerin Bibliyometrik\r\nProfili: Selçuk İletişim Örneği”. Selçuk İletişim. 9(1) ss. 5-21.Üsdiken B. ve Pasadeos. Y. (1995). “Organizational analysis in North America and Europe: A\r\ncomparison of co-citation networks”. Organization Studies. 16(3) ss. 503-526.Varlık Bülent (1981). Türkiye Basın-Yayın Tarihi Kaynakçası. AİTİA yayını no: 153.Walker A. (1988). “The public relations literature: A narrative of what’s been published by and\r\nabout the profession 1922-1988”. Public Relations Quarterly. Summer 33(2) ss. 27-31.Yaşin Cem (2015). “Türkiye’de Gazetecilik Eğitiminin Bilginin Gelişimi Temelinde\r\nÇözümlenmesi”. İletişim: Kuram ve Araştırma Dergisi. Sayı: 41 ss. 39-63.Yıldırım A. ve Şimşek H. (2000). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin\r\nKitabevi.Yılmaz R.A. ve Uzoğlu S. (2003). “An analysis of thesis and dissertations on advertising and\r\npublic relations in Turkey” 1th International Symposium Communication in the Millennium\r\nA Dialogue between Turkish and American Scholars University of Texas at Austin Anadolu\r\nÜniversitesi İstanbul Üniversitesi. Austin.
WoS Q
Scopus Q
Source
Akdeniz İletişim
Volume
0
Issue
31
Start Page
710
End Page
732
Collections
