Bir Anlatı Talebi: Sabahattin Ali'nin Kuyucaklı Yusuf Romanını Bir Kimlik Arayışı Olarak Okumak

Abstract

Sabahattin Ali'nin 1937 yılında yayımlanan ilk romanı Kuyucaklı Yusuf Anadolu yaşamına dair ilk gerçekçi roman olması ve toplumsal sistem eleştirisi içermesi bakımından Türk edebiyatında tarihsel öneme sahip bir metindir. Roman Ali'nin 1948 yılında sürekli eleştirdiği otoriterlik ve milliyetçilik dalgasının yükseldiği bir dönemde öldürülmesi nedeniyle yarım kalmıştır. Bu çalışma romanın anlatısal kimlik talebini yazarın zamansız ölümü bağlamında incelemektedir. Çalışma hepsi de kişisel anlatıların gerçekleşmesini engelleyen bariyerler olarak işlev gören üç temayı ortaya çıkardı-'mağduriyetin sessiz dili' bir uç deneyim olarak yalnızlık ve yazarın ölümünün kesinliği- Bu çalışma aynı zamanda Paul Ricouer’in tanımladığı şekliyle bir mezara koyma eylemidir. Yusuf'un kimliğinin tamamlanmamış olmasını yazarın gerçek ya da kurgusal yaşam öyküleri üzerindeki otoriter kontrolünden vazgeçmesini gerektiren etik bir yazarlık tarzının örneği olarak gözden geçirerek yazarın ölümünün yasını tutma girişimidir. Yeni anlatılar için potansiyelin yanı sıra anlatılmamış hikâyelerin varlığını da kabul eden çalışma bir hayat hikâyesinin kırılganlığı üzerinden hikâye anlatıcılığının gücünü olumluyor.