Die Brücke vom Goldenen Horn romanında kültür aktarımı stratejileri bağlamında çok kültürlülük deneyimi

Abstract

Zengin bir göçmenlik tarihine sahip olan kültürlerde dikkat çeken noktalardan biri deneyimlenenlerin dile getirildiği edebiyat alanları geliştirmeleridir. Yaşananların öyküleri genellikle deneyimin ilk elden tanıkları olan göçmenlerce anlatılır. Günümüzün en gelişmiş ülkelerinden biri olan Almanya’nın başarısında diğer pek çok göçmen grubunun olduğu gibi milyonlarca Türkün de büyük payı vardır. Ancak benzerliklerinden ziyade farklılıklarıyla dikkat çeken toplumlar açısından göçmenlik deneyimi hiç de kolay bir süreç görünümü sunmaz. Bu bağlamda Türk – Alman göçmenlik tarihi de kaçınılmaz olarak kültürel gerginlikler çatışmalar ve sıkıntılar içerir. Öte yandan Türk kökenli Alman yazar Emine Sevgi Özdamar’ın da vurguladığı gibi göçmenlik süreçleri kültürlerin birbirlerini tanıyarak zenginleşebileceği fırsatlar olarak da okunabilir. Edebiyatçı Özdamar özellikle ilk dönem romanlarında az bilinen ötekini daha tanıdık kılmak üzere belirli kültür aktarımı stratejilerini devreye sokuyor. Bu stratejilerin zengin bir çeşitlilikte yer aldığı Die Brücke vom goldenen Horn bu özelliğiyle yazarın yaklaşımlarını değerlendirmek açısından işlevsel bir kaynak sunuyor. İşte Özdamar’ın test ettiği kültür aktarımı stratejilerinin özellikle de yazınsal yolculuğunun ilk dönemlerinde ne kadar etkili olabildiği bu makalenin araştırma konusunu oluşturuyor.