Orlando Romanında Oluşumlar: Zamansallık Yazarlık ve Kuir Olmak

Abstract

Bu makale Virginia Woolf’un Orlando: Bir Yaşam Öyküsü (1928) eserindeki kuirlik oluş hali ve yazma eylemi arasındaki ilişkiye odaklanmaktadır. Burada kullanılan “oluş” kavramı kadınlar tarafından ve kadınlar üzerine yazma eyleminde işlev gören çeşitli mekanizmalarla beraber kuirlik ve zaman arasındaki ilişkiyi göstermek için kullanılmaktadır. Kuirlik ve oluş monolitik olmayan bir cinsiyet anlayışına işaret eder ve her iki kavram da cinsiyet ikilikleri etrafında inşa edilmiş heteronormatif normları bozarak bireyin dönüştürücü kabiliyetlerindeki potansiyele dikkat çeker. Kuirlik bir “oluş” biçimi olarak cinsiyet ikiliği etrafında kurulmuş olan sabit normları bozma kapasitesiyle zamanla yakından ilintilidir çünkü kuirlik çizgisel zaman anlayışını da bozar. Zaman algısı Woolf’un romanının özellikle son bölümünde bir yazar ve bir kadın olarak kişinin varoluşunu anlaması açısından son derece önemlidir. Bu yazarın çağının yazarı olmak amacıyla yakalamak istediği içinde çeşitlilik barındıran şimdiki zamanın modernite ânıdır. Romanın tamamına ana karakter Orlando’nun kendisinin yazmakta olduğu metni tamamlama ve yazarı olmaya yönelik çabası nüfuz etmektedir. Orlando Deleuze’ün işaret ettiği anlamda “kadın-olurken ” aynı zamanda yazmakta olduğu “The Oak Tree” metninin de yazarı haline gelir. Böylelikle bu çalışmada savunulduğu gibi Orlando yalnız kuirliği başka bir deyişle zamanla olan eşitsiz ilişkisi sayesinde yazma eylemini başararak bir yazar olabilir ve ironik bir biçimde içinde bulunduğu zamanı yakalar.