Halka Açık Şirketlerin Sürdürülebilirlik Raporları Analizi: Borsa İstanbul’da Bir Uygulama
Loading...

Date
2020
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Open Access Color
GOLD
Green Open Access
No
OpenAIRE Downloads
OpenAIRE Views
Publicly Funded
No
Abstract
Sürdürülebilirlik kavramı çevre turizm ve mimari alanlarının yanı sıra işletmelerde ve ekonomide sürekli olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada Türkiye’de faaliyet gösteren ve BIST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde yer alan işletmelerin sürdürülebilirlik raporları Küresel Raporlama Girişimi Rehberi’ne dayanarak ekonomik çevre ve sosyal kategorilerinde incelenmiştir. Çalışmanın amacı işletmelerde sürdürülebilirlik ile ilgili kavramların ne ölçüde açıklandığının belirlenmesidir. Çalışmada BIST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde yer alan şirketlerin sürdürülebilirlik raporları Nvivo programı ile içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiş ve BIST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde yer alan şirketlerin sürdürülebilirlik kavramını nasıl raporladığına ilişkin analiz sonuçları değerlendirilmiştir. Ekonomik sürdürülebilirlikte en çok değinilen unsur ekonomik performans çevresel sürdürülebilirlikte ürün ve hizmetler sosyal sürdürülebilirlikte ise istihdam ile iş sağlığı ve güvenliği olmuştur. Ayrıca çalışma kapsamındaki regresyon sonuçlarına göre firma yaşı ve çalışan sayısı arttıkça şirketlerin sürdürülebilirlik raporlarının içeriği de daha kapsamlı hale gelmektedir.
Description
Keywords
İşletme-Çevre Çalışmaları, İşletme, Çevre Çalışmaları, Sürdürülebilirlik;Küresel Raporlama Girişimi (GRI);BIST Sürdürülebilirlik Endeksi
Fields of Science
0502 economics and business, 05 social sciences
Citation
Ağca B. (2002). Dünya Sürdürülebilir Kalkınma Zirvesi (Johannesburg 26 Ağustos-4 Eylül 2002) http://www.mfa.gov.tr/dunya-surdurulebilir-kalkinma-zirvesi_johannesburg_-26-agustos-- -4-eylul-2002_.tr.mfa. Erişim tarihi: 17.02.2018Altuntaş C. ve Türker D. (2012). Sürdürülebilir Tedarik Zincirleri: Sürdürülebilirlik Raporlarının İçerik Analizi Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt 14 Sayı 3 1302-3284.Aracı H. ve Yüksel F. (2017). Şeffaflık ve Hesap Verebilirliğin Sağlanmasında Sürdürülebilirlik Raporları: BIST Sürdürülebilirlik Endeksindeki Şirketlerin Sürdürülebilirlik Raporlarının İncelenmesi Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İşletme Dergisi Cilt 12 Sayı 30 786-801.Aras G. Tezcan N. ve Furtuna Ö. K. (2018). Çok Boyutlu Kurumsal Sürdürülebilirlik Yaklaşımı ile Türk Bankacılık Sektörünün Değerlemesi: Kamu-Özel Banka Farklılaşması. Ege Akademik Bakis Cilt 18 Sayı 1 47-61.Başdeğirmen A. ve Tunca M. Z. (2017). Lojistik sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin finansal performanslarının gri ilişkisel analiz ile değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Cilt 22 Sayı 2 327-340.Boiral O. (2013) Sustainability Reports as Simulacra? A Counter - Account of a A+ GRI reports Journal of Accounting Finance and Economics Cilt 26 Sayı 7 1036-1071 https://doi.org/101108/AAAJ-04-2012-00998.Brammer S. J. ve Pavelin S. (2006). Corporate reputation and social performance: The importance of fit. Journal of management studies Cilt 43 Sayı 3 435-455.Brundtland H. (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Ourcommon future. https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/5987our-common-future.pdf Erişim tarihi: 28.05.2020Çetin Ç. K. Varan S. ve Fışkın C. S. (2015). Sürdürülebilirlik raporlamasında paydaş katılımı: Türkiye’deki firmaların analizi. Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi Cilt 6 Sayı 1 9-35.Darnall N. Henriques I. ve Sadorsky P. (2010). Adopting proactive environmental strategy: the influence of stakeholders and firm size. Journal of Management Studies Cilt 47 Sayı 6 1072–1094.Ekergil V. ve Göde M. Ö. (2017). Küresel Raporlama Girişimi (GRI) Standartlarına Göre Seçilen Otellerin Sürdürülebilirlik Raporlarının Analizi ve Değerlendirilmesi. Business and Economics Research Journal Cilt 8 Sayı 4 859-871.Elkington J. (2013). Enter the triple bottom line. In The triple bottom line 23-38. Routledge.Ertan Y. (2018). Türkiye’de Sürdürülebilirlik Raporlaması Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi Cilt 11 Sayı 3 463-478.Esa E. Anum N. ve Gazali M. (2012). Corporate social responsibility and corporate governance in Malaysian government-linked companies Corporate Governance 12(3) 292-305.Esendemirli E. (2014). A comparative analysis of disclosures in annual reports. Journal of Modern Accounting and Auditing Cilt 10 Sayı 4.Esendemirli E. ve Saygili A.T. (2014) Transparency and Disclosure: Public Company Reporting and Corporate Inputs. In: Idowu S. Çaliyurt K. (eds) Corporate Governance. Springer Berlin HeidelbergFernández-Feijóo-Souto B. Romero S. ve Ruiz-Blanco S. (2012). Measuring quality of sustainability reports and assurance statements: Characteristics of the high quality reporting companies. International Journal of Society Systems Science Cilt 4 Sayı 1 5-27.Fernandez-Feijoo B. Romero S. ve Ruiz S. (2014). Effect of stakeholders’ pressure on transparency of sustainability reports within the GRI framework. Journal of business ethics Cilt 122 Sayı 1 53-63.Galani D. Gravas E. ve Stavropoulos A. (2012). Company characteristics and environmental policy. Business Strategy and the Environment Cilt 21 Sayı 4 236-247.Gallo PJ. ve Christensen LJ. (2011). Firm size matters: an empirical investigation of organizational size and ownership on sustainability-related behaviors. Business and Society Cilt 50 Sayı 2 315–349.Global Reporting Initiative. (2013). https://www.globalreporting.org/resourcelibrary/ Turkish-G3-Reporting-Guidelines.pdf. Erişim tarihi: 15.01.2019Guthrie J. ve Farneti F. (2018). GRI Sustainability Reporting by Australian Public Sector Organizations Journal of Public Money and Management Cilt 28 Sayı 6 361.366.Haniffa R. M. ve Cooke T. E. (2002). Culture corporate governance and disclosure in Malaysian corporation Abacus Cilt 38 Sayı 3 317-349.Gücenme Gençoğlu Ü. ve Aytaç A. (2016). Kurumsal Sürdürülebilirlik Açısından Entegre Raporlamanın Önemi ve BIST Uygulamaları. Journal of Accounting & Finance Cilt 72.Hörisch J. Johnson M. P. ve Schaltegger S. (2015). Implementation of sustainability management and company size: A knowledge‐based view. Business Strategy and the Environment Cilt 24 Sayı 8 765-779.Hoştut S. (2016). İtibarlı Şirketlerin İşgücü ve İnsana Yakışır İş Uygulamaları Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi Cilt 22 Sayı 2 327-240.Kesbiç C. Y. & Taşdemir B. M. (2019). Halka Açıklık Oranının Finansal Performans Üzerindeki Etkisi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Cilt 26 Sayı 2 689-703.Laksmana I. (2008). Corporate board governance and voluntary disclosure of executive compensation practices Contemporary Accounting Research Cilt 25 Sayı 4 1147-1182.Michelon G. (2011). Sustainability disclosure and reputation: A comparative study. Corporate Reputation Review Cilt 14 Sayı 2 79-96.Nikolaou I. E. ve Tsalis T. A. (2013). Development of a sustainable balanced scorecard framework. Ecological Indicators Cilt 34 76-86.Ntim C.G. ve Soobaroyen T. (2013). Black economic empowerment disclosures by South African listed corporations: the influence of ownership and board characteristics Journal of Business Ethics Cilt 116 Sayı 1 121-138.Perrini F. Russo A. ve Tencati A. (2007). CSR Strategies of SMEs and Large Firms: Evidence from Italy Journal of Business Ethics Cilt 74 Sayı 3 285–300.Regresyonda dummy değişken kullanma. (2019). https://www.istatistik.gen.tr/ Erişim tarihi: 02.05.2019Roca L. C. ve Searcy C. (2012). An Analysis of Indicators Disclosed in Corporate Sustainability Reports. Journal of Cleaner Production Cilt 20 Sayı 1 103-118.Said R. Zainuddin Y.Hj. ve Haron H. (2009). The relationship between corporate social responsibility disclosures and corporate governance characteristics in Malaysian public listed companies Social Responsibility Journal Cilt 5 Sayı 2 212-226.Saygılı E. Gören Yargı S. ve Kıroğlu Kılıç M. (2019) Halka Açık Şirketlerde İş Etiği Kodları Analizi. World Of Accounting Science Cilt 21 Sayı 3 656-679.Saygili E. E. ve Öztürkoğlu Y. (2017). Corporate Governance And Social Responsibility Issues in Code of Ethics. World Of Accounting Science Cilt 19 Sayı 2.Shamil M. M. Shaikh J. M. Ho P. L. ve Krishnan A. (2014). The influence of board characteristics on sustainability reporting. Asian Review of Accounting.Şahin Z. Çankaya F. ve Karakaya A. (2018). Sürdürülebilirlik Raporlarının Sektörlere ve Yıllara Göre Analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi Cilt 20 17-32.Şendurur U. ve Temelli F. (2018). Türkiye’de Faaliyet Gösteren Geleneksel Bankalar ve Katilim Bankalarinin Sürdürülebilirlik Açisindan Karşilaştirilmasi. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi Cilt 20 Sayı 2 330-346.Taşkirmaz M. & Bal C. G. (2017). Kurumsal yönetim kurumsal sürdürülebilirlik ve kurumsal itibar arasındaki ilişki: Borsa İstanbul. Yonetim ve Ekonomi Cilt 24 Sayı 2 469.Tekeli İ. (2001). Sürdürülebilirlik Kavramı Üzerinde İrdelemeler: Cevat Geray'a Armağan Mülkiyeliler Birliği Yayınları 25.Tonta Y. (2007). Faktör analizi. Ekim 3 2018.Tuan K. (2019). Yönetim Kurulu Özelliklerinin Sürdürülebilirlik Raporlarına Etkisi: Borsa İstanbul Örneği. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt 36 233-242.Udayasankar K. (2008). Corporate social responsibility and firm size. Journal of business ethics Cilt 83 Sayı 2 167-175.
WoS Q
Scopus Q

OpenCitations Citation Count
5
Source
Yönetim ve Ekonomi Dergisi
Volume
27
Issue
2
Start Page
239
End Page
261
Collections
PlumX Metrics
Citations
CrossRef : 2
Captures
Mendeley Readers : 5
Google Scholar™


