La communication politique locale sur Twitter / Deux styles différents en Turquie
| dc.contributor.author | Umit Atabek | |
| dc.contributor.author | Atabek, Umit | |
| dc.date.accessioned | 2025-10-22T16:05:41Z | |
| dc.date.issued | 2020 | |
| dc.description.abstract | Twitter est devenu un outil important pour la communication politique en Turquie. Cela vaut également pour la politique locale et tous les maires métropolitain(e)s utilisent largement leurs comptes Twitter. Les messages envoyés sur ces comptes offrent une possibilité de déterminer les styles de communication de leurs utilisateurs. Cette recherche analyse les comptes Twitter certifiés de Melih Gökçek (ex maire métropolitain d›Ankara) et de Aziz Kocaoğlu (ex maire métropolitain d’Izmir) ainsi que 1400 tweets envoyés par chacun des comptes. Les résultats de l’analyse révèlent que les tweets de Gökçek se focalisent moins sur la ville dont il est maire par rapport à ceux de Kocaoğlu. La plupart des tweets de Gökçek est à propos du parti d’opposition et de la politique mondiale le langage utilisé est dur. Quant au langage de la communication politique des tweets de Kocaoğlu qui focalisent plutôt sur İzmir il est relativement plus positif. Il a été conclu que ces différences de style de communication politique peuvent être en relation avec les approches différentes de deux hommes politiques à propos de la politique en général et plus spécifiquement à propos de la politique locale. | |
| dc.identifier.citation | Aristoteles (1995) Retorik İstanbul: YKY.Arslan Ş. (2016). Yerel Politikacıların Sosyal Medya Kullanımı: Büyükşehir Belediye Başkanlarının Günlük Sosyal Medya Kullanımlarının İncelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 9(42) 1374-1390.Atabek Ü. (2007). İçerik Çözümlemesi: İletişim Çalışmalarının Olağan Yöntemi içinde G. Ş. Atabek ve Ü. Atabek (ed.). Medya Metinlerini Çözümlemek: İçerik Göstergebilim ve Söylem Çözümlemesi. Ankara: Siyasal Yayınları 1-17.Ausserhofer J. ve Maireder A. (2013). National Politics on Twitter. Information Communication & Society. 16(3) 291-314.Bakos G. (2013). KNIME Essentials: Perform accurate data analysis using the power of KNIME. Birmingham: Pact Publishing.Bayraktutan G. Binark M. Çomu T. Doğu B. İslamoğlu G. ve Telli Aydemir A. (2014). Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya ve Türkiye’de 2011 Genel Seçimlerinde Twitter Kullanımı. Bilig: Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi. 68 59-96.Berelson B. (1952). Content Analysis in Communication Research. New York: Free Press.Bora T. ve Tol U. (2009). Siyasal Düşünce ve Erkeklik Dili Erkeklik Yoklaması. İçinde T. Bora ve M. Gültekingil (ed.) Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: C. 9 Dönemler ve Zihniyetler. İstanbul: İletişim.Brown W. (1988). Manhood and Politics: A Feminist Reading in Political Theory. Totowa NJ: Rowman and Littlefield.Büyüköztürk Ş. Kılıç Çakmak Akgün Karadeniz ve Demirel (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.Castells M. (1978) City Class and Power New York: St. Martins Press.Castells M. (2013) Ağ Toplumunun Yükselişi: Enformasyon Çağı Ekonomi Toplum Kültür İstanbul: Bilgi Üniversitesi.Cedroni L. (2013). Politolinguistics. Towards a New Analysis of Political Discourse. İçinde Poggi I. D’Errico F. Vincze L. Vinciarelli A. (eds). Multimodal Communication in Political Speech. Shaping Minds and Social Action. Berlin: Springer.Ceron A. Curini L. ve Iacus S. M. (2017). Politics and Big Data: Nowcasting and Forecasting Elections with Social Media. New York: Routledge.Christa B. ve Sauers M. P. (2014) Google Search Secrets Chicago: Neal-Schuman.Creswell J. W. (1998). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Traditions. Thousand Oaks: Sage.Chadwick A. ve Stromer-Galley J. (2016). Digital Media Power and Democracy in Parties and Election Campaigns: Party Decline or Party Renewal? The International Journal of Press/Politics. 21(3) s. 283–293.Çakı G. (2018). Belediyelerin Halkla İlişkiler Faaliyetlerinde Sosyal Medya Kullanımları: Doğu Anadolu Bölgesi Belediyeleri Üzerine İnceleme. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 1(1) 128-146.Çelik A. B. Balta E. ve Paker M. (2017). Yeni Türkiye’nin Yurttaşları: 15 Temmuz Darbe Girişimi Sonrası Siyasi Tutumlar Değerler ve Duygular. İstanbul: Konda. http://konda.com.tr/wp-content/uploads/2017/05/KONDA_Yeni_Turkiyenin_Yurttaslari_ Mayis2017.pdf (Erişim: 10.12.2017). Çetin S. (2015). 2014 Yerel Seçimlerinde Büyükşehir Belediye Başkan Adaylarının Twitter Kullanımları Üzerine Karşılaştırmalı Analiz. Global Media Journal TR Edition. 5 (10) 87-119.Çetinkaya A. Şahin Ö. E. ve Kırık A. M. (2014). A Research on Social and Political Use of Social Media in Turkey. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS). 2(4) 49-60.Değerli A. (2016). Ağ Toplumunun İletişimi Ekseninde Yerel Yönetimlerin Sosyal Medya Kullanım Düzeyi: Kadıköy Belediyesi Örneği. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi. 12(46) 63-79.Dumanlı Kürkçü D. (2017). Haber Tweetleri Üzerinden Kullanıcı Etkileşiminin Analizi. Erciyes İletişim Dergisi. 5 (1) s. 314-324.Durusoy H. (2018). İki Yönlü Simetrik İletişim Çerçevesinden Kadıköy ve Datça Belediyeleri Twitter Kullanımı. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi. 6(1) 615-644.Francia P. L. (2018). Free Media and Twitter in the 2016 Presidential Election: The Unconventional Campaign of Donald Trump. Social Science Computer Review. 36(4) 440-455.Fuchs C. (2014a). Social Media and the Public Sphere. tripleC 12(1).Fuchs C. (2014b). Social Media: A Critical Introduction. Londra: Sage.Gayo-Avello D. (2013). A Meta-Analysis of State-of-theArt Electoral Prediction From Twitter Data. Social Science Computer Review. 31(6) 649-679.Genel M. G. (2012). Siyasal İletişim Kampanyalarında Sosyal Medyanın Kullanımı: 12 Haziran 2011 Seçimleri Twitter Örneği. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication TOJDAC. 2(4) s. 23-31.Gökçe O. Z. Hatipoğlu E. Göktürk G. Luetgert B. ve Saygın Y. (2014). Twitter and Politics: Identifying Turkish Opinion Leaders in New Social Media. Turkish Studies. 15(4) 671-688.Grudz A. Paulin D. ve Haythornthwaite C. (2016). Analyzing Social Media and Learning Through Content and Social Network Analysis: A Faceted Methodological Approach. Journal of Learning Analytics. 3(3) 46-71.Grunig J. E. ve Grunig L. A. (2005). Halkla İlişkiler ve İletişim Modelleri. İçinde James E. Grunig (ed) Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik İstanbul: Rota Yayınları 307-348.Güven S. (2016). Türkiye’de Siyasal Hayatta Dönüşüm ve Lider Odaklı Siyaset. Selçuk İletişim. 9 (3) 90-118.Habermas J. (1991). Structural Transformation of Public Space: An Inquiry into a Category of Bourgeois Society Massachusetts: MIT Press.Habermas J. (1984). The Theory of Communicative Action Boston: Beacon Press.Habermas J. (1974). The Public Sphere: An Encyclopedia Article (1964). New German Critique. 3 49-55Harvey D. (1985) Consciousness and Urban Experience Baltimore: John Hopkins.Heredia B. Prusa J. D. ve Khoshgoftaar T. M. (2018). Social media for polling and predicting United States election outcome. Social Network Analysis and Mining. 8(48).Holtz P. Kronberger N. ve Wagner W. (2012). Analyzing internet forums: A practical guide. Journal of Media Psychology. 24(2) s. 55-66.John P. ve Gains F. (2005). Political leadership under the new political management structures. Londra: Office of the Deputy Prime Minister.Jungherr A. (2015). Analyzing Political Communication with Digital Trace Data The Role of Twitter Messages in Social Science Research. Heidelberg: Springer.Kaygısız U. ve Sarı S. (2015). Belediyelerin sosyal medya kullanımı: Burdur Belediyesi ve Burdur ilçe belediyeleri üzerine bir araştırma. International Journal of Social Sciences and Education Research. 1(2) 309-317.Kent M. L. ve Taylor M. (1998) “Building Dialogic Relationships Through The World Wide Web” Public Relation Review 24(3).Kirchheimer O. (1969). The Transformation of Western European Party Systems. içinde J. La Palombara ve M. Weiner (ed.). Political Parties and Political Development. New Jersey: Princeton University Press. s.177-200.Krippendorff K. (2004). Content analysis: an introduction to its methodology. Thousand Oaks: Sage.Landerer N. (2013). Rethinking the Logics: A ConceptualFramework for the Mediatization of Politics. Communication Theory. 23(3) s. 239–258.Lassen D. S. ve Brown A. R. (2011). Twitter: The Electoral Connection? Social Science Computer Review. 29(4) 419-436.McCausland K. Maycock B. Leaver T. Wolf K. Freeman B. Thomson K. ve Jancey J. E-Cigarette Promotion on Twitter in Australia: Content Analysis of Tweets.JMIR Public Health and Surveillance. 6(4) s. 1-20.Mellon J. ve Prosser C. (2017). Twitter and Facebook are not representative of the general population: Political attitudes and demographics of British social media users. Research and Politics. Temmuz-Eylül 1-9.Meriç Ö. (2015). 140 Karakter ile siyaset konuşmak: Twitter ve siyasetçi–yurttaş etkileşimi. içinde S. E. Karakulakoğlu ve Ö. Uğurlu (ed.) İletişim Çalışmalarında Dijital Yaklaşımlar: Twitter. Ankara: Heretik 33–59.Morini M. (2015). Twitter for Politics and Facebook for Leisure? The Social Media Behaviour of Italian Politicians. Malaysian Journal of Media Studies. 17(1) 58-69.Onat F. ve Okmeydan C. K. (2015). Politik Halkla İlişkilerde Sosyal Medya Kullanımı: 30 Mart 2014 Yerel Seçimleri ve 10 Ağustos 2014 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri. Akdeniz İletişim. 23 79-95.Özdemir S. (2006). Politik Pazarlamada İmaj: Türk Siyasal Yaşamında Kalitatif ve Araştırma “Melih Gökçek Örneği” Yüksek Lisans Tezi Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Pakulski J. ve Higley J. (2008). Towards Leader Democracy? içinde P. Hart ve J. Uhr (ed.) Public Leadership: Perspectives and Practices. Canberra: ANU E Press 45-56.Parmelee J. H. ve Bichard S. L. (2012). Politics and the Twitter Revolution: How Tweets Influence The Relationship Between Political Leaders And The Public. New York: Lexington Books.Parmelee J. H. (2014). The agenda-building function of political tweets. New Media & Society. 16(3) 434-450.Patton M. Q. (2002). Qualitative Research & Evaluation Methods. Thousand Oaks: Sage.Quesenberry K. A. ve Coolsen M. K. (2018). What Makes Facebook Brand Posts Engaging? A Content Analysis of Facebook Brand Post Text That Increases Shares Likes and Comments to Influence Organic Viral Reach. Journal of Current Issues & Research in Advertising. 40(3). s. 1–16Rogers R. (2015). Twitter’ı Sıradanlıktan Kurtarmak: Bir Çalışma Nesnesinin Dönüşümü içinde Weller Burns Burgess Mahrt ve Puschmann (eds.). Twitter ve Toplum. İstanbul: Kafka.Schulz W. (2014). Mediatization and New Media. İçinde Strömbäck ve Esser (ed.) Mediatization of Politics: Understanding the Transformation of Western Democracies Hampshire: Palgrave Macmillan s. 57-73.Schumacher G. ve Giger N. (2018). Do leadership-dominated parties change more? Journal of Elections Public Opinion and Parties. 28(3) 349–360.Skidmore M. J. (1994) Political language and political ideology. History of European Ideas. 19(4-6) s. 715-720.Sohal S. ve Kaur H. (2018). A Content Analysis of YouTube Political Advertisements: Evidence from Indian Parliamentary Elections. Journal of Creative Communications. 13(2) s. 133–156.Statista (2019). Leading countries based on number of Twitter users as of October 2018 (in millions). https://www.statista.com/statistics/242606/number-of-active-twitter-users-in-selected-countries/ (Erişim: 1.2.2019).Strömbäck J. ve Esser F. (2014). Mediatization of Politics: Towards a Theoretical Framework. İçinde Strömbäck ve Esser (ed.) Mediatization of Politics: Understanding the Transformation of Western Democracies Hampshire: Palgrave Macmillan s. 3-30.Süer S. S. (2011). Catch-All Siyasi Partiler. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. 96 49- 90.Susen S. (2011) “Critical Notes on Habermas’s Theory of the Public Sphere” Sociological Analysis 5(1).Şimşek G. (2016). Büyükşehir Belediye Başkanlarının Diyalojik İletişim Çerçevesinde Sosyal Medya Uygulamaları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 9(46) 829-839.Tarhan A. (2012). Büyükşehir Belediyelerinin Sosyal Medya Uygulamalarına Halkla İlişkiler Modellerinden Bakmak. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi. Sayı: 35 79-101.Tekeli İ. (2016) Dünya’da ve Türkiye’de Kent-Kır Karşıtlığı Yok Olurken Yerleşmeler İçin Temsil Sorunları ve Strateji Önerileri Ankara: İdealkent Yayınları.Tekeli İ. (2009) Akılcı Planlamadan Bir Demokrasi Projesi Olarak Planlamaya İstanbul: TVYY.Tong J. ve Zuo L. (2018). Elite Domination in the Asymmetrical Twitter Space içinde Jingrong Tong ve Landong Zuo (ed.). Tweeting the Environment #Brexit. Bingley: Emerald Publishing 69 – 83.Turan İ. (2011). Türk siyasi partilerinde lder oligarşisi: Evrimi kurumsallaşması ve sonuçları. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. 45 s.1-21.Tursi V. & Silipo R. (2018). From words to wisdom: An introduction to text mining with KNIME. Zurich: KNIME Press. Üstün H. (2004) “Reis Haber Ajansı (RE-HA) Gazeteciliğin Dostu mu Düşmanı mı?” Çağdaş Ankara Mart-Nisan.Xu H. Xingyu G. ve Shuai P. (2019) Analysis of Tweet Form’s effect on users’ engagement on Twitter. Cogent Business & Management 6(1) s. 1-15.Vargo C. J. (2016). Toward a Tweet Typology: Contributory Consumer Engage-ment With Brand Messages by Content Type. Journal of Interactive Advertising. 16(2) s. 157-168.Vergeer M. (2017). Adopting Networking and Communicating on Twitter: A Cross-National Comparative Analysis. Social Science Computer Review. 35(6) 698–712.Vural A. M. (2010). Parti İçi Demokrasi ve Siyasal İletişime Katkıları. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi. 13 145 – 162.Wittgenstein L. (2001) Tractatus Logico-Philosophicus New York: Routledge.Weber M. (1978). Economy and Society. Berkeley: University of California Press.Yağmurlu A. (2013). Diyalojik İletişim Çerçevesinden Ankara Büyükşehir Belediyesi Sosyal Medya Uygulamaları. Selçuk İletişim. 8(1) 95-115.Yetkin B. (2019). Yerel Seçimlerinde Adayların Twitter Kullanımı. Hacettepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Kültürel Çalışmalar Dergisi. 6(2) 382-405.Yuan S. ve Lu H. (2020). “It’s Global Warming Stupid”: Aggressive Communication Styles and Political Ideology in Science Blog Debates About Climate Change. Journalism & Mass Communication Quarterly. 97(4) s. 1003-1025. | |
| dc.identifier.doi | 10.16878/gsuilet.673976 | |
| dc.identifier.issn | 1305-2411 | |
| dc.identifier.issn | 2548-124X | |
| dc.identifier.uri | https://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/10710 | |
| dc.identifier.uri | https://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/463853 | |
| dc.language.iso | Türkçe | |
| dc.relation.ispartof | Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.source | İleti-ş-im | |
| dc.subject | İletişim-Siyasi Bilimler-Kamu Yönetimi | |
| dc.subject | İletişim | |
| dc.subject | Kamu Yönetimi | |
| dc.subject | Siyasi Bilimler | |
| dc.title | La communication politique locale sur Twitter / Deux styles différents en Turquie | |
| dc.type | Article | |
| dc.type | Article | |
| dspace.entity.type | Publication | |
| gdc.author.id | 0000-0002-7573-0839 | |
| gdc.author.institutional | Atabek, Umit | |
| gdc.bip.impulseclass | C5 | |
| gdc.bip.influenceclass | C4 | |
| gdc.bip.popularityclass | C4 | |
| gdc.coar.type | text::journal::journal article | |
| gdc.collaboration.industrial | false | |
| gdc.description.department | ||
| gdc.description.departmenttemp | [Atabek, Umit] Yaşar Üniversitesi, İletişim Fakültesi, İzmir, Türkiye | |
| gdc.description.endpage | 54 | |
| gdc.description.issue | 33 | |
| gdc.description.publicationcategory | Makale - Uluslararası Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı | |
| gdc.description.startpage | 32 | |
| gdc.description.volume | 33 | |
| gdc.identifier.openalex | W3108854980 | |
| gdc.identifier.trdizinid | 463853 | |
| gdc.index.type | TR-Dizin | |
| gdc.oaire.accesstype | GOLD | |
| gdc.oaire.diamondjournal | false | |
| gdc.oaire.impulse | 2.0 | |
| gdc.oaire.influence | 3.1241074E-9 | |
| gdc.oaire.isgreen | false | |
| gdc.oaire.popularity | 6.519833E-9 | |
| gdc.oaire.publicfunded | false | |
| gdc.openalex.fwci | 1.2609 | |
| gdc.openalex.normalizedpercentile | 0.85 | |
| gdc.opencitations.count | 5 | |
| gdc.plumx.mendeley | 4 | |
| oaire.citation.endPage | 54 | |
| oaire.citation.startPage | 32 | |
| publicationissue.issueNumber | 33 | |
| publicationvolume.volumeNumber | 33 | |
| relation.isOrgUnitOfPublication | ac5ddece-c76d-476d-ab30-e4d3029dee37 | |
| relation.isOrgUnitOfPublication.latestForDiscovery | ac5ddece-c76d-476d-ab30-e4d3029dee37 |