The relationship between psychological resilience and departmental commitment in intensive care unit and emergency room employees: A study of private İzmir hospitals / Yoğun bakım ünitesi ve acil servis çalışanlarının psikolojik dayanıklılık ve bölüm bağlılığı ilişkisi: Özel İzmir hastaneler bir çalışma

Abstract

Bu çalışmanın örnek yoğun bakım üniteleri (YBÜ) ve on iki özel İzmir hastanelerin acil servis (ER) 106 çalışanı (n = 106) bir kolaylık örnek oluşuyordu. Katılan çalışanların %26.4 erkek (n = 28) ve %73.6 kadın (n = 78). Meyer-Allen TCM ölçekli revize ve bölüm taahhüt ölçmek için kullanılan ise on soru Connor-Davidson Esneklik Ölçeği (CD-RISC-10), çalışanların psikolojik dayanıklılığı ölçmek için kullanılmıştır. Üç faktör temel bileşenler analizi ile elde gibi Meyer-Allen TCM ölçekli geçmişte teorik hususlar düzenledi. Sonuçlar psikolojik direnç ve duygusal ve normatif bölüm bağlılık arasında bir korelasyon göstermektedir. Anketler ek olarak performans değerlendirmeleri ile daha ileri çalışmalar bu araştırmaya ekleyebilir. The sample of this study consisted of a convenience sample of 106 employees (n=106) from the intensive care units (ICUs) and emergency rooms (ERs) of twelve private Izmir hospitals. The participating employees were 26.4% male (n=28) and 73.6% female (n=78). The ten question Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC-10) was used to measure psychological resilience in employees, while the Meyer-Allen TCM scale was revised and used to measure departmental commitment. The Meyer-Allen TCM scale held to the past theoretical considerations as three factors were extracted using principal component analysis. The results showed a correlation between psychological resilience and affective and normative departmental commitment. Further studies using performance appraisals in addition to questionnaires may add to this research. Key Words: Positive Organizational Behavior, Human Resource Development, Psychological Capital, Employee Resilience, Health Management