Ege Bölgesi’ndeki Çevreci Sivil Toplum Kuruluşları: Örgütsel Özellikler ve İlişkiler
Loading...
Date
2022
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Open Access Color
GOLD
Green Open Access
No
OpenAIRE Downloads
OpenAIRE Views
Publicly Funded
No
BIP! Indicators
Impulse
Average
Influence
Average
Popularity
Average
Abstract
Hızlı sanayileşme çarpık kentleşme ve derinleşen neoliberalizm çevre tahribatını giderek hızlandırmakta bu tahribatı önlemek için farklı çevreci örgütlenmeler ortaya çıkmaktadır. Araştırmamızın amacı Ege Bölgesi’nde faaliyet gösteren çevreci sivil toplum kuruluşlarını kurumsal ve finansal özellikleri amaçları çevresel öncelikleri stratejik eylemleri ve ilişkileri açısından çok boyutlu biçimde incelemektir. Toplam 150 çevreci kuruluştan anket yöntemiyle veri toplanmış ve tanımlayıcı istatistiksel analizler gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları incelenen çevreci örgütlerin hem çevre sorununa genel yaklaşımları hem de odaklandıkları çevresel meseleler açısından önemli bir çeşitliliğe sahip olduklarını göstermektedir. Öte yandan bu kuruluşların amaç faaliyet ve mücadele taktikleri karar verici aktörler üzerinde doğrudan etki yaratmak yerine bireyleri ve toplumu bilinçlendirmeye dönük daha edilgen bir nitelik taşımaktadır. Bir diğer önemli bulgu hem kaynak yetersizliği hem de ideolojik sebeplerle birçok çevreci örgütün bağlantı ve işbirliklerinin zayıf olmasıdır. Bu yetersizliklerin nedenleri yereldeki etkin mücadele örneklerinin ve ortaklıkların hangi koşullarda ve nasıl çoğaltılabileceği öne çıkan sorulardır.
Description
Keywords
Çevre Çalışmaları-Sosyoloji, Çevre Çalışmaları, Sosyoloji, Çevreci sivil toplum kuruluşları;Çevre hareketleri;Ekolojik mücadele;Ege Bölgesi, Environmental Civil Society Organizations;Environmental Movements;Ecological Resistance;Aegean Region;Interorganizational Relationships
Fields of Science
0502 economics and business, 05 social sciences, 01 natural sciences, 0506 political science, 0105 earth and related environmental sciences
Citation
Adem Çiğdem (2005). “Non-State Actors and Environmentalism” Environmentalism in Turkey: Between Democracy and Development? (ed.) Fikret Adaman ve Murat Arsel (Aldershot: Ashgate) 71-86.Altan-Olcay Özlem ve Ahmet İçduygu (2012). “Mapping Civil Society in the Middle East: The Cases of Egypt Lebanon and Turkey” British Journal of Middle Eastern Studies 39 2 157-179.Andonova Liliana B. ve Ioana Tuta (2014). “Transnational Networks and Paths to EU Environmental Compliance: Evidence from New Member States” Journal of Common Market Studies 52 4 775-793.Andrews Kenneth T. ve Neal Caren (2010). “Making the News: Movement Organizations Media Attention and the Public Agenda” American Sociological Review 75 6 841- 866.Andrews Kenneth T. ve Bob Edwards (2005). “The Organizational Structure of Local Environmentalism” Mobilization: An International Journal 10 2 213-234.Atauz Akın (1994). Çevreci Hareketlerin Türkiye’yi Sarsmayan On Yılı. Birikim 57-58 Ocak/Şubat.Aygün Banu ve Bilge Kağan Şakacı (2007). Türkiye’de Çevre Konusunda Doğrudan Odaklı Çevreci Sivil Toplum Hareketleri ve Çevresel Yaklaşımları. ICANAS (International Congress of Asian and North African Studies). Kongre Bildirisi. 1 139-162.Backstrand Karin (2006). “Democratizing Global Environmental Governance? Stakeholder Democracy after the World Summit on Sustainable Development” European Journal of International Relations 12 4 467-498.Baykan Barış Gencer (2013). “Environmentalists in Turkey - Who are They?” Perspectives Heinrich Böll Stiftung - Turkey Representation 4.13 8-11.Bernauer Thomas ve Carola Betzold (2012). “Civil Society in Global Environmental Governance” The Journal of Environment and Development 21 1 61-66.Carmin JoAnn (2010). “NGO Capacity and Environmental Governance in Central and Eastern Europe” Acta Politica 45 183–202.Cenker-Özek Cerem I. (2018). “1990’lardan Günümüze Türkiye’de Sosyal Sermaye ve Sivil Toplum: Bölgeler Arası bir Karşılaştırma” Akdeniz İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. Dergisi Özel Sayı 44-77.CIVICUS (2010). CIVICUS Civil Society Index Analytical Report for Turkey (Istanbul: TUSEV).Çarkoğlu Ali ve Cerem I. Cenker (2011). “On the Relationship between Democratic Institutionalization and Civil Society Involvement: New Evidence from Turkey” Democratization 18 3 751-773.Çoban Aykut (2020). Çevre Politikası (Ankara: İmge Yayınevi).Dalton Russell J. Recchia Steve ve Rohrschneider Robert (2003). “The Environmental Movement and the Modes of Political Action” Comparative Political Studies 36 7 743-771.DERBIS (2021). T.C. İçişleri Bakanlığı Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü Resmi Web- sitesi. https://www.siviltoplum.gov.tr/derneklerin-faaliyet-alanlarina-gore-dagilimi Alıntı yapılan tarih: 04.02.2021.Diani Mario ve Elisa Rambaldo (2007). “Still the Time of Environmental Movements? A Local Perspective” Environmental Politics 16 5 765-784.Diani Mario ve Doug McAdam (2003). Social Movements and Networks. Oxford UK: Oxford University Press.Diani Mario ve Paolo R. Donati (1999). “Organizational Change in Western European Environmental Groups: A Framework for Analysis” Environmental Politics 8 1 13-34.Duru Bülent (1995). Çevre Bilincinin Gelişim Sürecinde Türkiye’de Gönüllü Çevre Kuruluşları. Yüksek Lisans Tezi (Ankara: Ankara Üniversitesi).Ehrke M. Anna (2010). An Ever Cleaner Union? The Impact of European Environmental Measures in Poland and Ukraine (Wiesbaden: Springer VS).Eryılmaz Çağrı (2018). “Türkiye’de Çevreci Örgütlerin Dönüşümü: Merkezi Profesyonel Lobici Örgütler ve Yerelde Gönüllü Protestocular” Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 73 1 49-76.Gönenç Defne (2019). “Türkiye’de Sivil Toplum ve Çevre Politikası” Mimarlık 409 33-36. IRP International Resource Panel of UNEP (2019). Global Resources Outlook (Nairobi). https://www.resourcepanel.org/reports/global-resources-outlook Alıntı yapılan tarih: 02.02.2021.İnal Onur ve Ethemcan Turhan (2019). Transforming Socio-Natures in Turkey: Landscapes State and Environmental Movements (London: Routledge).İşeri Emre Defne Günay Alper Almaz (2018). “Contending Narratives on the Sustainability of the Nuclear Energy in Turkey” Environment and Planning C: Politics and Space 36 1 160-177.Kadirbeyoğlu Zeynep Fikret Adaman Begüm Özkaynak ve Hande Paker (2017). “The Effectiveness of Environmental Civil Society Organizations: An Integrated Analysis of Organizational Characteristics and Contextual Factors” VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations 28 1717-1741.Kılınç İlknur (2018). “Kurumsal İtibar Açısından Sosyal Sorumluluk Uygulamaları: Türkiye’deki Çevreci Sivil Toplum Örgütleri Üzerine bir Araştırma” İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 47 Güz 229-261.Konefal Jason (2012). “Environmental Movements Market-Based Approaches and Neoliberalization:ACase-Study of the Sustainable Seafood Movement” Organization & Environment 26 3 336-352.Martinez-Alier Joan Leah Temper Daniela Del Bene ve Arnim Scheidel (2016). “Is There a Global Environmental Justice Movement?” The Journal of Peasant Studies 43 3 731-755.Nohl Arnd- Michael (1994). “Türkiye’de Hükümet Dışı Örgütlerde Ekoloji Sorunsalı” Birikim 57-58 Ocak/Şubat.Özen Hayriye (2018). “Yerellik-Popülerlik Ekseninde Türkiye’de Çevre Mücadeleleri” Alternatif Politika 10 2 181-209.Özen Hayriye ve Şükrü Özen (2010). “Kamu Siyasaları ve Toplumsal Hareketler: Türkiye’de Protesto Hareketlerinin Madencilik Piyasasına Etkileri” Amme İdaresi Dergisi 43 2 33-64.Özkaynak Begüm Beatriz Rodrigues-Labajos ve Burçay Erus (2021). “Understanding Activist Perceptions of Environmental Justice Success in Mining Resistance Movements” The Extractive Industries and Society online first. https://www.sciencedirect.com/ science/article/pii/S2214790X20303257 Alıntı yapılan tarih: 09.02.2021.Paker Hande (2012). “Çevre Rejimleri ve Türkiye’de Sivil Toplum Örgütlerinin Rolü: Akdeniz’de Sürdürülebilirlik” Marmara Avrupa Araştırmaları Dergisi 20 1 151- 175.Paker Hande Fikret Adaman Zeynep Kadirbeyoğlu ve Begüm Özkaynak (2013). “Environmental Organizations in Turkey: Engaging the State and Capital” Environmental Politics 22 5 760-778.Rootes Christopher (1999). “Environmental Movements: From the Local to the Global” Environmental Politics 8 1 1-12.Saunders Clare (2013). Environmental Networks and Social Movement Theory (London: Bloomsbury Academic).Şahin Ümit (2007). “Bir Sivil Toplum Teması Olarak Çevrecilik: Ekoloji Hareketlerinin Siyaset Dışına İtilmesi” Sivil Toplum Dergisi 5 20 77-89.Turhan Ethemcan Begüm Özkaynak ve Cem İskender Aydın (2019). “Coal Ash and Other Tales: The Making and Remaking of the Anti-Coal Movement in Aliağa Turkey” Transforming Socio-Natures in Turkey: Landscapes State and Environmental Movements (ed) Onur İnal ve Ethemcan Turhan (London: Routledge) 166-186.Zchout Shira Leon ve Alon Tal (2017). “Conflict Versus Consensus Strategic Orientations Among Environmental NGOs: An Empirical Evaluation” VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations 28 1110-1134.Zihnioğlu Özge (2019). “European Union Civil Society Support and the Depoliticisation of Turkish Civil Society” Third World Quarterly 40 3 503-520.
WoS Q
Scopus Q
OpenCitations Citation Count
1
Source
Yönetim Bilimleri Dergisi
Volume
20
Issue
44
Start Page
329
End Page
356
Collections
PlumX Metrics
Captures
Mendeley Readers : 5
Google Scholar™
