Visconti’nin “Venedik’te Ölüm” Filminde Metinlerarasılık ve Müziğin (Baş)Rolü

Abstract

İtalyan film yönetmeni Luchino Visconti odağına insanı alan “antropomorfik” sinema anlayışıyla birçok film yapmış genellikle zamana yenilen kahramanları ve tutkuları olan sıradan insanları anlatmıştır. Thomas Mann’ın aynı adlı kısa romanından uyarlayıp 1971’de tamamladığı Venedik’te Ölüm filminde yeni yüzyıla girerken bir sanatçının ölümüyle birlikte bir devrin de kapanışını kültürel tarih edebiyat sinema ve müzik sanatları arasında metinler arası göndermeler yaparak anlatmaktadır. Filmin müziğini ise aynı devre ait besteci Gustav Mahler’in üçüncü ve beşinci senfonilerinden oluşturmuştur. Mahler’in müziği yine metinler arası ilişkilerin yardımıyla ana karakter Gustav von Aschenbach’ın yaşamını ruhsal durumunu ve iç sesini temsil etmekte filmin anlatımına ivme kazandırarak adeta bir başrol üstlenmektedir. Filmdeki ikirciklikler ve karşıtlıklar Mahler’in müziğinde de görülmekte bu paralellik de anlatımın gücünü ve etkisini artırmaktadır. Makale bu metinler arası ilişkileri inceleyerek Visconti’nin başyapıtına ve filmde müzik kullanımına farklı bir bakış açısı getirmeyi amaçlamaktadır.&nbsp,