Kodlama Eğitiminde İşbirlikli Öğrenme Yaklaşımı: Eşli Kodlama

Loading...
Publication Logo

Date

2020

Authors

Sule Betul Tosuntas
Emrah Emirtekin
Kagan Kircaburun

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Open Access Color

GOLD

Green Open Access

Yes

OpenAIRE Downloads

OpenAIRE Views

Publicly Funded

No
Impulse
Average
Influence
Average
Popularity
Average

Research Projects

Journal Issue

Abstract

Eşli kodlama işbirlikli öğrenme temelinde kodlama eğitiminde yaygın olarak kullanılan yaklaşımlardanbiridir. Kuramsal olarak eşli kodlamanın birçok avantajı olduğu bilinmektedir. Bu araştırmanın amacıortaokul öğrencilerinin işbirlikli öğrenme ve kodlamaya yönelik tutumlarının ve eşli kodlama uygulamalarına yönelik görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmada sırasıyla nicel ve nitel verilerin toplandığıaçıklayıcı sıralı desen tercih edilmiştir. Katılımcılar ölçüt örnekleme yoluyla belirlenmiş 220 ortaokulöğrencisidir. Öğrencilerin işbirlikli öğrenmeye yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla Şahin Arseven Ökmen Eriş ve İlğan (2017) tarafından geliştirilen İşbirlikli Öğrenme Ölçeği kullanılmıştır. Kodlamaya yönelik tutumları ise araştırma kapsamında geliştirilen Kodlamaya Yönelik Tutum Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın nitel verileri 6 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış bir görüşmeformu kullanılarak odak grup görüşmeleri aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerinişbirlikli öğrenme ve kodlamaya yönelik tutumlarının olumlu olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet açısındanişbirlikli öğrenmeye yönelik tutum puanları farklılaşmamıştır. Kodlamaya yönelik tutum puanları iseerkek öğrencilerin lehine anlamlı şekilde farklılaşmıştır. Kodlamaya yönelik tutumları ile işbirlikli öğrenme yönelik tutumları arasında pozitif yönlü korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda eşlikodlama uygulamasına yönelik görüşlerde işbirlikli öğrenmenin olumlu etkileri vurgulanmıştır. Sonuçolarak öğrencilerin hem kodlama eğitimine hem işbirlikli öğrenmeye yönelik olumlu tutumlarından yolaçıkılarak kodlama eğitiminde işbirlikli öğrenme yaklaşımının bir örneği olan eşli kodlama teknik altyapıyetersizliği dezavantajını avantaja çevirebilme açısından önemli bir fırsat ve pedagojik bir altyapı sunmaktadır.

Description

Keywords

Eğitim- Eğitim Araştırmaları, Eğitim, Eğitim Araştırmaları, Alan Eğitimleri, [No Keywords], cooperative learning;coding education;pair programming, işbirlikli öğrenme;kodlama eğitimi;eşli kodlama, Other Fields of Education

Fields of Science

05 social sciences, 0501 psychology and cognitive sciences, 0503 education

Citation

Açıkgöz K. Ü. (1992). İşbirlikli öğrenme: Kuram araştırma uygulama. Malatya: Uğurel Matbaası.Albaaly E. ve Higgins S. (2012). The impact of interactive whiteboard technology on medical students' achievement in ESL essay writing: an early study in Egypt. The Language Learning Journal 40(2) 207-222.Anastasiadou S. D. ve Karakos A. S. (2011). The beliefs of electrical and computer engineering students' regarding computer programming. International Journal of Technology Knowledge & Society 7(1) 37-51.Anderson J. C. ve Gerbing D. (1984). The effect of sampling error on convergence improper solutions and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika 49 155-173.Arabacıoğlu C. Bülbül H. ve Filiz A. (2007). Bilgisayar programlama öğretiminde yeni bir yaklaşım [A new approach to computer programming teaching]. Presented at Akademik Bilişim Konferansı [Academic Informatics Conference] January 31-February 2 Kütahya Turkey.Başer M. (2013). Bilgisayar programlamaya karşı tutum ölçeği geliştirme çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies 6(6) 199-215.Beck K. ve Andres C. (2004). Extreme programming explained: Embrace change (Second ed.). Boston: Addison-Wesley Professional.Birişçi S. ve Karal H. (2011). Öğretmen adaylarının bilgisayar destekli ortamda materyal tasarlarken işbirlikli çalışmalarının yaratıcı düşünme becerilerine etkisi. Journal of Kirsehir Education Faculty 12(2).Braun V. ve Clarke V. (2019). Psikolojide tematik analizin kullanımı. S. N. Şad* N. Özer ve A. Atli (Çevirenler). Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education 7(2) 873-898. doi: 10.14689/issn.2148-2624.1.7c.2s.17mCamnalbur M. ve Mutlu Bayraktar D. (2018). İşbirlikli öğrenmenin akademik başarı üzerine etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches 7(2).Cockburn A. ve Williams L. (2000). The costs and benefits of pair programming. Extreme programming examined 8 223-247.Code.org (2018). What is Code.org? 01.04.2018 tarihinde https://support.code.org/hc/en-us/articles/204784827-What-is-Code-org-. adresinden erişilmiştir.Cole D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology 55(4) 1019-1031.Coşar M. (2013). Problem temelli öğrenme ortamında bilgisayar programlama çalışmalarının akademik başarı eleştirel düşünme eğilimi ve bilgisayara yönelik tutuma etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Ankara.Creswell J. W. (2002). Educational research: Planning conducting and evaluating quantitative and qualitative research (4th ed.). Boston: Pearson.Demir Ö. Ve Seferoğlu S. S. (2018). İşbirlikli problem çözmenin kodlama öğretimine yansıması olarak eşli kodlamanın incelenmesi. In 5th International Instructional Technologies & Teacher Education. İzmir Turkey.Demirel Ö. (2008). Öğretim ilke ve yöntemleri: Öğretme sanatı.(13. Baskı) Ankara: Pegem Akademi.Doğan U. ve Kert S. B. (2016). Bilgisayar oyunu geliştirme sürecinin ortaokul öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerine ve algoritma başarılarına etkisi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi 33(2) 21-42.Doymuş K. Şimşek Ü. ve Bayrakçeken S. (2004). İşbirlikçi öğrenme yönteminin fen bilgisi dersinde akademik başarı ve tutuma etkisi. Journal of Turkish Science Education 1(2) 103-115.Durak H. Karaoğlan-Yılmaz G. Yılmaz R. ve Seferoğlu S. S. (2017). Erken yaşta programlama eğitimi: Araştırmalardaki güncel eğilimlerle ilgili bir inceleme. H. F. Odabaşı B. Akkoyunlu ve A. İşman (Ed.) Eğitim teknolojileri okumaları (s. 205- 236). Adapazarı: Tojet ve Sakarya Üniversitesi.Erciyeş G. (2007). Öğretim yöntem ve teknikleri. Ş. Tan. (Editör). Öğretim İlke ve Yöntemleri. (2.Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.Ergün A. (2006). İşbirlikli öğrenme yönteminin ilköğretim sekizinci sınıf fen öğretimine etkileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Denizli.Erol O. ve Kurt A. A. (2017). BÖTE bölümü öğrencilerinin programlamaya karşı tutumlarının incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 1(41) 314-325.Giordano D. ve Maiorana F. (2014 April). Use of cutting edge educational tools for an initial programming course. In Global Engineering Education Conference (EDUCON) 2014 IEEE (p. 556-563). IEEE.Gök Ö. Doğan A. Doymuş K. ve Karaçöp A. (2009). İşbirlikli öğrenme yönteminin ilköğretim öğrencilerinin akademik başarılarına ve fene olan tutumlarına etkileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 29(1) 193-209.Günüç S. Odabaşı H.F. ve Kuzu A. (2013). 21. Yüzyıl öğrenci özelliklerinin öğretmen adayları tarafından tanımlanması: bir twitter uygulaması. Eğitimde Kuram ve Uygulama 9(4) 436-455.Gürsoy K. ve Çekmez E. (2019). Ortaokul öğrencilerinin programlamaya yönelik tutumlarının ve görüşlerinin incelenmesi. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi 10(3) 757-777.Jöreskog K. ve Sörbom D. (2001). LISREL 8.51. Mooresvile: Scientific Software.Kafai Y. (2007). From SuperGoo to Scratch: exploring creative digital media production in informal learning. Learning Media and Technology 2(32) 149- 166.Kafai Y. Resnick M. ve MaLoney J. (2009). Scratch: Programming for All. Communications of the Acm 11(52) 60-67.Kalelioğlu F. (2015). A new way of teaching programming skills to K-12 students: Code. org. Computers in Human Behavior 52 200-210.Kaucic B. ve Asic T. (2011). Improving introductory programming with Scratch? In Proceeding of the 34th MIPRO International Conference p. 1095–1100 Opatija Croatia.Keçeci G. Alan B. ve Zengin F. K. (2016). Eğitsel bilgisayar oyunları destekli kodlama öğrenimine yönelik tutum ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Education Sciences 11(4) 184-194.Kobsiripat W. (2015). Effects of the media to promote the scratch programming capabilities creativity of elementary school students. Procedia-Social and Behavioral Sciences 174 227-232.Korkmaz Ö.ve Altun H. (2013). Engineering and ceit student’s attitude towards learning computer programming. The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science 6(2) 1169-1185.Lui K. M. ve Chan K. C. (2003 May). When does a pair outperform two individuals?. In International Conference on Extreme Programming and Agile Processes in Software Engineering (p. 225-233). Springer Berlin Heidelberg.M.E.B. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2017). Ortaöğretim kurumları bilişim teknolojileri ve yazılım dersi öğretim programı http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx/program2.aspx?islem=1&kno=196 web adresinden 15 Nisan 2017 tarihinde indirilmiştir.Malik N. ve Shanwal V. K. (2015). A comparative study of academic achievement of traditional classroom and smart classroom technology in relation to intelligence. Educational Quest 6(1) 21.Marsh H. W. Balla J. R. ve McDonald R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factory analysis: The effects of sample size. Psychological Bulletin 103(3) 391-410. doi: 10.1007/BF01102761.Mayer R. ve Bayman P. (1988). Using conceptual models to teach BASIC computer programming. Journal of Educational Psychology 3(80) 291-298.Neuman L. W. (2007). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nitel ve nicel yaklaşımlar (Çev. S. Özge). İstanbul: Yayın odası.Özyurt Ö. ve Özyurt H. (2015). Bilgisayar programcılığı öğrencilerinin programlamaya karşı tutum ve programlama öz-yeterliklerinin belirlenmesine yönelik bir çalışma. Eğitimde Kuram ve Uygulama 11(1) 51-67.Sünbül A.M. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri. (5. Baskı). Konya: Eğitim Kitabevi.Şahin Ş. Arseven Z. Ökmen B. Eriş H. M. ve İlğan A. İşbirlikli öğrenmeye yönelik tutum ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7(1) 73-88.Williams L. ve Kessler R. (2002). Pair programming illuminated. Boston: AddisonWesley Longman Publishing Co. Inc.Yılmaz Ş. (2019). Scratch programı öğretiminde birlikte öğrenme tekniği kullanımının öğrencilerin akademik başarısına ve öz yeterlik algısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Afyon.Yüksel S. (2017). Scratch programı öğretiminde ayrılıp birleşme tekniği kullanımının öğrencilerin derse yönelik tutumuna akademik başarısına ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Yüksel S. ve Gündoğdu K. (2018). Scratch öğretiminde ayrılıp birleşme tekniği kullanımının derse yönelik tutuma akademik başarıya ve kalıcılığa etkisi. Ege Eğitim Dergisi 19(1) 245-261.Yükseltürk E. ve Altıok S. (2015). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının bilgisayar programlama öğretimine yönelik görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 4(1) 50-65.

WoS Q

Scopus Q

OpenCitations Logo
OpenCitations Citation Count
1

Source

OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi

Volume

16

Issue

27

Start Page

1

End Page

1
PlumX Metrics
Captures

Mendeley Readers : 6

Google Scholar Logo
Google Scholar™
OpenAlex Logo
OpenAlex FWCI
0.0

Sustainable Development Goals