KÜLTÜR VARLIKLARININ KORUNMASINDA MALİ KOLAYLIKLAR REJİMİ

Abstract

1982 Anayasasının 63. maddesi ile devlete bir ödev olarak yüklenen kültür ve tabiat varlıklarının korunması olgusu tarihi ve kültürel değerlerin ortak miras olduğu anlayışının yerleşmesi ile daha da önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda uluslararası alanda yapılan çalışmalar imzalanan antlaşmaların yanı sıra iç hukukumuzda da geniş bir mevzuat karşımıza çıkmaktadır. Devlet anayasal görevini yerine getirirken özel kişilerce kültür ve tabiat varlıklarının korunmasına yönelik faaliyetlere girişilmesini teşvik edici bir tutum takınmakta ekonomik açıdan külfetli bir iş olan koruma faaliyetinde özel kişiyi birtakım yükümlülüklerden muaf tutarak ya da birtakım yardımlar yaparak desteklemektedir. Çalışmamız işte devletin bu konuda sağladığı mali kolaylıkların neler olduğunun araştırılması üzerinde olup bu alanda mevzuatın yeterli olup olmadığı ve anayasal görevin gereği gibi yerine getirilip getirilmesinde mali kolaylıklar rejiminin tatmin edici olup olmadığı irdelenmektedir.