Tezler

Permanent URI for this communityhttps://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/13677

Browse

Now showing 1 - 5 of 5

ABD başkanı Barak Obama'nın Irak'a yönelik dış politika stratejisi: Utançtan kurtarmak ve keşmekeşi temizlemek
(2019) Sheıkh, Arslan Asıf; Açar, Dilaver Arıkan
On March 19 2003, the United States, along with coalition forces primarily from the United Kingdom, initiates war on Iraq. Just after explosions began to rock Baghdad, Iraq's capital, US President George W. Bush announced in a televised address, 'At this hour, American and coalition forces are in the early stages of military operations to disarm Iraq, to free its people and to defend the world from grave danger.' President Bush and his advisors built much of their case for war on the idea that Iraq, under dictator Saddam Hussein, possessed or was in the process of building weapons of mass destruction. But there were no WMDs found nor was there any direct threat to the United States from Iraq. It became a long and humiliating war for the US and President Bush. Later on, his successor, Barack Obama would enter the White House and pledge that the troops will come back home and signaled a change in US. When the troops left, Iraq went into further turmoil. This study aims to analyze the US foreign policy leading to the Iraq invasion with special emphasis on Obama's Iraq policy and discuss if there were differences or similarities with the Bush era.
Çin stratejik kültürünü anlamak: Çin'in güvenliğe yaklaşımının kritiksel bir incelemesi
(2022) Tekbaş, Murat; Açar, Dilaver Arıkan
Çin'in güvenliğe olan yaklaşımı ve bunlara takiben gelen stratejik davranışı, savunmayı ve reel politiği yansıtan, ülkenin kendisinden gelen kültürel ve askeri-stratejik geleneklerin tesiri altındadır. Son birkaç on yıldır Çin stratejik kültürünün doğasının sadece savaşçı yahut salt savunmacı olduğu yönündeki söylem ülkenin belirgin kompleksitesinin karikatürize edilmiş tek boyutlu bir temsilidir. Çin'in stratejik davranışı özelinde görüldüğü iddia edilen agresif stratejik davranış Çin'in felsefi öğretileri (savunma odaklı kolu meydana getiren) ve bu söz konusu öğretilerin tesirini indirgeyen stratejik prensiplerine ve esaslarına (realpolitik kolunu meydana getiren) bakarak diyalektik bir bağdaşığımda yorumlanmalıdır. Bu varsayımların yansımalarının en iyi şekilde ortaya çıktığı söylenebilecek vakanın Çin-ABD ilişkileri olduğu söylenebilir. ABD'nin Çin'in stratejik kültürüne olan yetersiz kalan kavrayışı onu güçlenen bir Çin ile kurmaya çalıştığı stratejik girişimlerde uyumsuzluk sorunu çekmesine sebep olurken, Çin ise ABD ile stratejik girişimlerinde göstermiş olduğu tutumu geliştirmeye ve adapte edilebilir kılmakla kalmayıp kendinden emin duruşunu arttırarak devam ettirmiştir. Çin ABD'nin başarısızlıkları ve muhakemesindeki boşlukların yaratmış olduğu fırsatları özellikle askeri-diplomatik ilişkilerde kendi çıkarına yönelik kullanarak yükselen tehdit algılarına sebep olmuştur. Bu zemin üzerinde tez makro seviyede Çin stratejik kültürünün Çin'in uluslararası ilişkileri bağlamında ortaya koyduğu stratejik güvenlik davranışının üzerindeki etkisine yönelik eleştirel bir anlayış getirmeyi amaçlamaktadır. Buna yönelik yöneltilen soru ise Çin'in yükselişi bağlamında Çin stratejik kültürünün nasıl ABD ile olan etkileşimlerini (1990'dan 21. yüzyılın ilk on yılının sonuna kadar) etkilediği üzerinedir. Teorik olarak birinci stratejik kültür jenerasyonel çalışmalarının yaklaşımı seçilmiştir.
Katar ve Körfez Arap ülkeleri: 2017'den 2021'e Katar Krizinin analizi
(2023) Kuzu, Ayşegül; Açar, Dilaver Arıkan
Bu çalışma, 2017-2021 yılları arasında Katar ile Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreyn ve Mısır arasında yaşanan krizi analiz etmektedir. Kriz sırasında Katar'a uygulanan ekonomik, bireysel ve seyahat yaptırımlarının Katar'ın politikalarında herhangi bir değişikliğe yol açıp açmadığını sorgulayan tez, ambargoların Katar'ın politikalarında herhangi bir değişikliğe yol açmadığını savunuyor. Tezde, Katar'ın ekonomik gücünün ambargolara alternatif çözümler bulmasını ve dış politikasında bağımsız hareket etmesini sağladığı belirtiliyor. Öte yandan Katar'a uygulanan ambargoların nedenleri de detaylandırılıyor. Ayrıca kriz döneminde izole edilen Katar'ın yaptırımların ve bölgesel izolasyonun üstesinden nasıl geldiği ve yaptırımlara maruz kalan devletlerin kriz sonrası imajı da incelenmektedir. Ayrıca bu tezde 'Uluslararası İlişkilerde kriz dönemlerinde uygulanan yaptırımların hedef devletlerin mevcut politikalarını değiştirmede etkisi var mıdır?' sorusuna cevap aranmaktadır. Birincil ve ikincil kaynaklardan elde edilen bilgilere göre yaptırımlar hedef devletler üzerinde her zaman etkili olmamaktadır. Bu araştırma, 2017 yılı öncesinde Katar Krizi'ne zemin hazırlayan gelişmeleri, krizin aktörlerini, krizin içeriğini ve krizin sona ermesini incelemektedir.
Libya krizinde yerel aktörlerin bölgeselleşmesi
(2021) Yassın, Suheıl Said; Açar, Dilaver Arıkan
Libya'da (tezin yazıldığı zamanda) süregelen krizde, Libyalı kimliği, sınırlar, ve Libyalılar ve diğer ülke vatandaşları arasındaki hem siyasi hem de toplumsal ilişkilerin ülke vatandaşları arasında geniş çaplı bir gözden geçirme vukuu bulmuştur (Meltz 2016). Bu bir bakıma genelinde bölgedeki sömürge sonrası dönemde Birinci Dünya Savaşından beri Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da zayıf kılınan – ulus-devlet sınırlarına karşıt– toprak sınırlarına yönelik en büyük meydan okuma olarak kabul edilen ve sözde Arap Baharı olarak tabir edilen (bu noktadan itibaren Arap Baharı olarak bahsedilecektir) sürecin bir parçası olarak bölge genelinde büyük çapta toplumsal ve siyasi değişimlere yol açmıştır (Zartman 2017, pp. 937-948). Bu tezin amacı, Libya'daki çatışmanın süregelen her tür yerelleşmesini özellikle de bölge aktörleri açısından bu bölge güçlerinin coğrafi, toplumsal ve siyasi bağlarını kendi toprak bütünlüklerini sağlamaya çalıştıklarını göz önünde bulundurarak incelenmesidir. Bu bağlamda Libya krizi çerçevesinde tahlil edilen iki ülke her ikisinin de komşu ülke olması ve benzer şekilde Arap Baharının yol açtığı temel siyasi değişimlerden geçmeleri sebepleriyle Mısır ve Tunus'tur. Tez belirli bir zaman dönemine 2011'den 2018'e kadar olan sürecin safhalarına odaklanacak şekilde bahsi geçen devletlerin mukayeseli değişkenliği üzerine kurgulanmıştır. Tezin ortaya koyduklarını daha anlaşılır kılmak ve konunun arka planı, mülakatların geçişlerini ve ulaşılan sonuçları daha detaylı verebilmek amacıyla bu yol izlenmiştir.
Suriye çatışmasının karmaşık dinamikleri: Bölgesel ve bölge dışı devlet aktörleri arasındaki stratejik rekabet 2014-2020
(2024) Cengiz, Kadir Çağdaş; Açar, Dilaver Arıkan
Arap Baharı, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'yu önemli ölçüde etkiledi ve 2010 yılından bu yana ayaklanmalar devam ediyor. Çoğu ülke, özgürlük, demokrasi ve insan hakları taleplerine yanıt vermek amacıyla süreci tamamlayarak önemli değişiklikler gerçekleştirdi. Ancak, Suriye'deki ayaklanmalar uzun süren bir iç savaşa yol açarak ülkeyi harap etti. Bu çatışma, küresel güçler ve bölgesel devletlerin müdahalesini çekerek, bölgesel istikrar üzerinde geniş kapsamlı etkileri olan çok yönlü bir krize dönüştü. Bu tez, Suriye'deki devam eden çatışmanın karmaşıklıklarını, bölge dışı devlet aktörleri olan Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya gibi ülkelerin siyasi ve ekonomik motivasyonlarını analiz ederek araştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, Türkiye ve İran gibi daha geniş Orta Doğu'daki bölgesel devlet aktörlerinin rollerini incelerken, Özgür Suriye Ordusu, Kürt gruplar ve İslam Devleti (IŞİD) gibi terör örgütleri gibi devlet dışı aktörlerin etkisini de göz önünde bulundurmaktadır. Bu politikaların ulusal çıkarlar temelinde kapsamlı bir analizini yaparak, çatışmanın çeşitli boyutlarına dair derinlemesine bir anlayış sağlamayı hedeflemektedir. Çalışma, Suriye çatışmasının daha doğru bir analizini yapmak için 2014-2020 yılları arasındaki çalkantılı dönemlere odaklanarak, bu dönemi bölge ve bölge dışı devlet aktörleri arasındaki stratejik rekabet bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır.

Browse

Browsing Tezler by Author "Açar, Dilaver Arıkan"