Tezler

Permanent URI for this communityhttps://gcris.yasar.edu.tr/handle/123456789/13677

Browse

Now showing 1 - 20 of 21

1945 sonrası solo viyola eserlerine yönelik gelişkin teknikler ve icra yöntemleri / Extended techniques and performance methods for solo viola works after 1945
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2022) TUĞÇE BAYDAR
Bu incelemede 1945 sonrasını hazırlayan faktörler ve sonrasında yaşanan müzik akımları incelenmiş, gelişkin tekniklerin neden ve nasıl ortaya çıktığı, nasıl bir ortamda hazırlandığı icracı için kolaylık oluşturacak örneklerle anlatılmıştır. Üç bölümden oluşan incelemenin birinci bölümünde; müzik ana akımları besteciler ve eserlerinin yer aldığı örnekler ile anlatılmıştır. 1945 öncesinde diziselliğin gelişmesi, Avrupa'da Nazi baskısından dolayı yasaklanan ya da Avrupa'yı terk eden besteciler, 2. Dünya Savaşı'nın müzik dünyasında yarattığı etkiler özetlenmiştir. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra gerek Avrupa da gerek ise Amerikada yaşanan enstitüleşme ve besteciler tarafından denenen çeşitli müzik akımları anlatılmıştır. Elektronik müziğin ortaya çıkması, bestecilerin diziselliğin doruklarını deneyimlemesinden sonra yaşanan diğer akımlar ve tonaliteye dönüşler ana hatlarıyla örneklendirilmiştir. Modern viyolanın teknik seviyesinin geldiği nokta ve icracılar için çeşitli yöntemler anlatılmıştır. İkinci bölümde; icracıya yol gösterici olacak şekilde gelişkin teknikler fotoğraflar ile gösterilmiştir. Üçüncü bölümde ise 1945 sonrası solo viyola eserlerine yönelik sık kullanılan gelişkin tekniklerin yer aldığı eserlerin pasajlarından örnekler sunulmuş ve bu pasajlara uygun alıştırmalarla birlikte icracıya yol gösterici bir kılavuz oluşturulmuştur. In this study, the trends in music after 1945 and the factors which had led to those have been analyzed and The emergence and development of extended techniques are explained with examples that facilitate the execution process. In the first part of this three-section study, the main stream trends are explored through iconic composers and their works. The evolution of serialism through up to 1945, composers censored or forced to leave Europe because of the Third Reich, the effects that World War 2 created on Music world have been summarized.. Instutionalization of music after the 2nd World War both in Europe and America and the various music trends experimented by composers are explained. Emergence of electronic music, the new trends emerging after the composers experiment the peaks of serialism and inclination back to the tonality are exemplified. The pinnacle of modern viola technique and their various execution methods are explained. In the second part, extended techniques are visually explained by using photographic illustrations. In the third part, in line with viola works after 1945 examples from passages from the repertoire which include common extended techniques are shown along with suggested exercises to provide a guideline for execution
1960 sonrası Türkiye'de sanat ve siyaset ilişkisi: Bedri Baykam'ın siyasi kimliğinin sanatsal pratiğine yansıması / The relationship between art and politics in the post-1960s Turkey: The reflection of Bedri Baykam's political identity in his artistic practice
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2017) TÜLAY GÜMÜŞER
Modern dönem genel anlamda siyasi, sanatsal ve toplumsal alanlarda büyük kırılma, dönüşüm ve çalkantılarla nitelenir. Uzun ve köklü bir geçmişe dayanan sanat ve siyaset ilişkisi; siyasal erkin ve dinsel otoritenin sanat ortamındaki baskın rolünün giderek artmasıyla oto-sansür ve yasaklamalara maruz kalan sanatçıların üretimlerinde de yansımasını bulmuştur. Bu çalışmada, 1960 sonrası Türkiye'de sanat ve siyaset öznelerinin birbirleriyle olan etkileşimi, siyasi eğilimlerin ve söylemlerin sanat alanında yarattığı etkiler ve dönüşümler, Batı'daki gelişmelere paralel olarak ele alınmaktadır. Türkiye'de sanat-siyaset ilişkisi üzerine güncel çalışmalar bulunsa da, tek bir sanatçı üzerine yoğunlaşan çalışma eksikliği söz konusudur. Bu bağlamda elinizdeki çalışma Türkiye'de hem sanat hem de politikada etkin bir figür olan Bedri Baykam'ı ve onun yerel ve uluslararası düzlemdeki yerini odağına almaktadır. In general, modern period is characterized by big ruptures, transformations and turmoil in social, political and artistic domains. The long-standing relationship between art and politics is reflected in the productions of artists who were subjected to prohibitions and self-censorship due to the ever increasing dominant role of political powers and religious authorities in the dominant of art. In this study, the interactions between political and artistic agents, and the effects and transformations that political discourses and trends in post-1960s Turkey created is dealt with in parallel with their counterpart developments in the West. Though there are recent studies carried out concerning the relationship between art and politics in Turkey, there is a lack of study focusing on a single artist in the mentioned context. In this sense, the present study focuses on Bedri Baykam who has been active both in art and politics in Turkey and on his place in local and international plane.
Animasyonda etkileşimli anlatının okul öncesi çocuklarda bağlanmaya ve anlamaya olan etkisi: Bo ve Di özelinde bir alımlama çalışması / The effects of interactive narrative in animated films in the immersion and understanding levels of preschool children: A case study with Bo & Di
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2017) ZEYNEP AKÇAY NİŞLİ
Mobil teknolojilerin ve etkileşimin kaydettiği aşamalar, hikaye anlatımına ve bunların günlük yaşama kaynaşmasında da belirgin değişiklikler yaratmıştır. Okul öncesi çocuklar için eğitim alanı da bu değişikliklerin yaşandığı alanlardan biridir. Bu çalışma, okul öncesi çocuklar için etkileşimli animasyon filmlerinin anlatısal özelliklerini ve etkileşimin çocukların öğrenmesindeki etkilerini, "Bo ve Di" adındaki etkileşimli animasyon filmi üretimi ve alımlama çalışması özelinde araştırmaktadır. Bu film ve doğrusal versiyonu, özel olarak okul öncesi çocukların bağlanma ve karakter motivasyonlarını anlama oranlarını ölçecek biçimde tasarlanmıştır. Bu amaçla hikaye örgüsü, gelişimsel psikoloji'nin "zihin kuramı" kavramından yola çıkarak, aynı durumlarda değişik duygular hisseden ve değişik tepkiler veren film karakterlerine dayandırılmıştır. Çocukların bağlanma ve filmi anlama seviyelerini ölçmek için tasarlanan alımlama çalışmasında ise, etkileşimli versiyonu deneyimleyen çocukların, doğrusal versiyonu deneyimleyen çocuklara göre karakter duygu ve motivasyonlarını daha iyi kavrayıp kavramayacağı sorusu araştırılmıştır. 3-5 yaş arası 200'den fazla çocukla yapılan görüşmelerde, çocukların bağlanma oranları not edilmiş ve karakterlerle ilgili aynı sorular yöneltilmiştir. Sonuç olarak, bağlanma oranı etkileşimli versiyonda doğrusala göre kayda değer derecede daha yüksek çıksa da, versiyon farkı, çocukların filmi anlamasında kayda değer bir fark yaratmamıştır. Bu sonuç, etkileşimli animasyon filmlerinde bağlanmanın niteliği, etkileşim tipleri ve öğrenme koşulları ile ilgili yeni araştırmaların kapısını aralamıştır. The advent of mobile technologies and interactivity brought substantial changes in the way we integrate stories in our everyday lives. Education for preschool children is one of these domains. This thesis investigates the narrative characteristics and the effects of interactive animation in preschool children's learning by accounting for the production phase and the reception research of an interactive animated called Bo & Di. This film and its linear version are specifically tailored to measure the differences in the immersion levels of children and their understanding of character motivations. The storyline, based on the "Theory of Mind" notion in developmental psychology, contained the emotional responses of the film characters who feel different things and react in different ways to various situations. A reception test was designed in order to measure the differences in the children's immersion level and in their understanding of the film, investigating whether children experiencing the interactive version would have a better grasp of the characters' motivations and feelings compared to children watching its linear version. For this test, more than 200 children between the ages of 3 to 5 were observed for different signs of immersion and flow, and afterwards, they were directed same questions relating to the emotional states of the characters. As result, although the level of immersion for interactive version was significantly much higher than the level of immersion for linear version; the difference of version did not have a significant effect in the level of children's grasp of film characters. This result opens up discussions about the relationship between the quality of immersion, interactivity types and learning conditions of preschool children with interactive animated films.
Coevolutionary aesthetics from a non-anthropocentric perspective / İnsan merkezci olmayan perspektiften birlikte evrimsel estetik
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) OZAN ATALAN
Bu tez; sanat teorisi, görsel kültür ve posthümanizm alanlarında birlikte evrimin estetiğine yönelik sanatsal ve deneyimsel bir araştırmayı oluşturmaktadır. Birincil amacı psikoloji, biyoloji, antropoloji, felsefe, göstergebilim ve posthümanist teorileri kapsayan çok disiplinli bir mercek aracılığıyla otobiyografik ve sosyo-politik boyutların yanı sıra sanat yaratımının ifade ve kavramsal yöntemlerini bütünleştirmeye yönelik incelikli bir yaklaşım keşfetmektir. Kapsamlı teorik sorgulama ve pratik deneyler aracılığıyla, 21. yüzyıldan önceki insanmerkezci felsefi paradigmalara dayanan geleneksel sanatsal formlar eleştirel bir şekilde incelenmiş, yapıbozuma uğratılmış ve yıkıcı bir şekilde yeniden bağlamsallaştırılmıştır. Bu süreç, özellikle imgeler aracılığıyla, yerleşik antroposentrik bakış açılarının bir anlamda unutulmasını kolaylaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, özellikle "duygulanımsal epistemoloji", "hipernesne heykel", "negantropomorfoz" ve sanatta öznellik ve nesnelliğin otopoetik dengesi gibi anahtar terimlerin kavramsallaştırılması ve rafine edilmesiyle sonuçlanmaktadır. Duygulanımsal epistemoloji, geleneksel özne-nesne ikiliklerini aşarak bilgi ve duygu arasındaki dinamik etkileşimi vurgular. Hipernesne heykel anlayışı, geniş uzam zamansal ölçekleri nedeniyle doğrudan insan algısının ötesindeki sosyo-ekolojik olguların görselleştirilmesini ve kuramsallaştırılmasını içerir. Negantropomorfoz, doğaya bakışın tersine antropomorfize edilmesi ve marjinalleştirilmiş insan topluluklarına bakışın dekolonize edilmesi sürecini ifade eder. Bu araştırmanın önemi, sanatsal pratikte ikili olmayan ve insanmerkezci olmayan perspektiflere doğru posthümanist bir geçiş için felsefi spekülatüfliğinde yatmaktadır. Sanatsal söylemde hem maddi hem de düşünsel yönlere ilişkin bütüncül, disiplinler arası ve insan-merkezci olmayan bir anlayışı teşvik etmeyi ve aynı zamanda birlikte evrimin göz ardı edilen gerçekliğini kabul ederek eko-kültürel sistemler içindeki tüm varlıkların kolektif iyileşmesine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Sanat, birlikte evrim, posthümanizm, duygulanımsal epistemoloji, hipernesne heykel, negantropomorfoz, kesişimsellik, yapısökümcülük, insanmerkezcilik, disiplinlerarası, bütüncül, eko-kültürel sistemler. This dissertation constitutes an artistic and experiential investigation into the aesthetics of coevolution within the realms of art theory, visual culture, and posthumanities. Its primary objective is to explore a nuanced approach to integrating autobiographical and socio-political dimensions, as well as expressive and conceptual modalities of art creation, through a multidisciplinary lens encompassing psychology, biology, anthropology, philosophy, semiotics, and posthumanist theories. Through extensive theoretical inquiry and practical experimentation, traditional artistic forms rooted in anthropocentric philosophical paradigms predating the 21st century are critically examined, deconstructed, demystified, and subversively recontextualized. This process aims to facilitate a form of unlearning entrenched anthropocentric perspectives, particularly through the media of imagery. The research culminates in the conceptualization and refinement of key terms, notably "affective epistemology", "hyperobject sculpture", "neganthropomorphosis", and the autopoetic balance of subjectivity and objectivity in art. Affective epistemology emphasizes the dynamic interplay between knowledge and emotion, transcending traditional subject-object dichotomies. Hyperobject sculpture entails the visualization and theorization of socio-ecological phenomena beyond immediate human perception, due to their vast spatio-temporal scales. Neganthropomorphosis denotes the process of de-anthropomorphizing the gaze towards nature, as well as decolonizing the gaze towards marginalized human communities. The significance of this research lies in its philosophical postulation for a posthumanist transition towards non-binary and non-anthropocentric perspectives in artistic practice. It seeks to foster a holistic, crossdisciplinary, non-anthropocentric understanding of both material and ideational aspects within artistic discourse, while also contributing to the collective healing of all beings within eco-cultural systems by acknowledging the overlooked reality of coevolution. Keywords: Arts, coevolution, posthumanism, affective epistemology, hyperobject, sculpture, neganthropomorphosis, intersectionality, deconstructivism, anthropocentrism, crossdisciplinary, holistic, eco-cultural systems.
Digital perspectivism and perception: Virtual reconstruction techniques in archaeological sites / Dijital perspektivizm ve algı: Arkeolojik kazılarda sanal rekonstrüksiyon teknikleri
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) İREM DENİZ AKÇAM ERGİN
Mirasın korunması, zamanı dondurmaktan ziyade koruma metodolojilerinin geliştirilmesini içerir. Dijital restorasyon teknikleri, sanal ortamlarda bilgisayar destekli yöntemlerden yararlanarak, fiziksel bütünlüğü korurken geleneksel restorasyon tekniklerine avantajlı bir alternatif sunar. Nietzsche, bilgi edinmede ve özellikle alternatif doğrular üretmede perspektivizmin yararlılığının altını çizer. Perspektivizm, dijital verilerin yorumlanmasında kritik bir rol oynar ve özgün temsillerle uyum sağlar. Bu tez çalışmasının kapsamında, Friedrich Nietzsche'nin Perspektivizm epistemolojik ilkesinden hareketle arkeolojik alanlardaki yeniden yapılanma ve yenileme yöntemlerine dijital bir bakış açısı kazandırmak amaçlanmıştır. Bu tez, iddiayı araştırırken Anaia / Kadıkalesi Antik Kenti'nde uygulanan çoklu dijital modelleme tekniklerinin 3 boyut algısına uygun yöntemlerle geçmişi yeniden canlandırabileceği hipotezini ortaya koyuyor. Anahtar Kelimeler: Kadıkalesi / Anaia Kilisesi, Dijital Perspektivizm, Sanal Rekonstrüksiyon, 3B Tamamlayıcı Modelleme, Kültürel Miras, Siber-Arkeoloji Heritage conservation involves advancing preservation methodologies rather than merely freezing time. Digital restoration techniques utilize computer-aided methods in virtual environments, providing an advantageous alternative to traditional restoration while maintaining physical integrity. Nietzsche's perspective underscores the utility of perspectivism in knowledge acquisition, especially in generating alternative truths. Perspectivism plays a critical role in interpreting digital data, ensuring alignment with authentic representations. This study aims to provide a digital perspective to archaeological site reconstruction and renewal methods based on Friedrich Nietzsche's Perspectivism epistemological principle. This thesis explores the claim and introduces a hypothesis that the multiple digital modeling and visualization techniques applied in the Ancient City of Anaia / Kadıkalesi can recreate the past with methods suitable for 3D perception. Keywords: Kadıkalesi / Anaia Church, Digital Perspectivism, Virtual Reconstruction, 3D Complementary Modelling, Cultural Heritage, Cyber-Archaeology
Fagot akordunun ve akort ince ayarının yapılmasını sağlayan yeni bir es borusu sistemi ve yeni kamış sistemi hakkında bir öneri / Design of a new bocal system that enables tuning ang fine tuning and a proposal on a new reed system
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2019) ANTON TROFİMOV
Akort problemi tarihsel süreç boyunca fagotun en büyük problemlerinden biri olmuştur. Çalışmanın amaçlarından biri bu problemi çözmeye yöneliktir. Fagotta akort es borusuyla yapılır. En kısası sıfır olmak üzere bir, iki ve üç numaralı es boruları bulunmaktadır. İcra ortamındaki entonasyona göre dört es borusu değiştirilerek kullanılır. Problem şu ki değişen her es borusu, icracı için alışık olmadığı yeni bir hissiyat ve dört adet es borusunu taşıma, birini bırakıp öbürünü alma gibi gereksiz hareket demek olduğundan dolayı, istenilen akort sağlansa bile bu durum icracının performansını olumsuz yönde etkilemektedir. Yeni es borusu sistemi, klasik olan dört adet es borusunu tek bir es borusunda toplayan ve bu sayede icracıya kullanım ve akort kolaylığını sağlayan bir sistemdir. Birbirine geçmeli yeni sistem, boru kanalını milimetrik hatta mikrometrik ölçülerde uzatma ve kısaltma imkânını sağladığından dolayı, klasik sistemde olan numaraların arasındaki ölçüleri yani akordu elde etmeyi mümkün kılmaktadır. Fagotta gözlemlenen ikinci problem kamışla alakalı olup kamışların ömrünü uzatmaya yöneliktir. Ayrıca ölçülerde birtakım yenilikler yaparak bir sorun olarak algılanan tiz seslerin icrasında kolaylık yapılması hedeflerden biridir. Çalışmanın ikinci bölümü, propolis maddesi kullanılarak ömrü kısa olan fagot kamışının kullanım ömrünü uzatan öneri ile seslerin arasındaki geçiş bağlantıları ve tiz seslerin icrasında kolaylık sağlayan farklı tasarıma sahip kamış forma önerisi hakkında hazırlanmıştır. Çalışma egzersizlerinin yer aldığı üçüncü bölüm, yeni sistem es borusu ve yeni sistem ile üretilen kamış yeniliklerine alışma sürecini kolaylaştırmak amacıyla hazırlanmıştır. Egzersizler, entonasyon, teknik ve müzikalite egzersizleri olarak üç kısımdan oluşmaktadır. Tuning has been an important issue for bassoon playing since it has been played widespread. One of the aims of this dissertation is to solve that tuning problem. Tuning in bassoon playing is done with bocal. There are four types of bocal, called number 0, 1, 2 and 3. The number 0 is the shortest and the length grows respectively. During the performance, all four of these bocals in different lengths have to be changed regarding the intonation. However, changing the bocals while performing creates many problems. Each bocal gives an unusual feeling to the player, which causes difficulties in performance. Furthermore, even if the performer could get the desired tuning, carrying the bocals and changing them during the performance would influence the artist's performance adversely. The bocal system developed to solve these problems is a design that assembles all those bocals in one bocal and provides ease during the performance. This interlocked design enables making millimetric even micrometric changes in the length of the bocal. Therefore, it is possible to find the best tuning for the performance because this design provides the different lengths, which do not exist in the classical bocal system. The second problem that is commonly observed in bassoon playing is the longevity of the reeds. The second part of this dissertation is devoted to the proposal of the usage of propolis on reeds to expand their longevity. Also, another aim of this study is to do innovation on reed's proportions so as to offer a solution to the difficulty of producing high octave tones. The third part is devoted to the bassoon exercises in order to get familiar with the new bocal and reed design. The exercises involves there parts, which are intonation, technical and musical exercises.
Fostering entrepreneurship for music education: How to design effective curricula / Müzik eğitiminin girişimcilik ile desteklenmesi: Bir müfredat önerisi
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2019) PAYAM GÜL SUSANNİ
Sanatsal veya bilimsel başarıların yanı sıra, bugünün müzik mezunları, oldukça rekabetçi bir müzik dünyasında sürdürülebilir bir kariyer yaratmaya giden birçok ek görevi yerine getirmek zorundadırlar. Geleneksel müzik mesleklerinin azlığı, sürekli artan profesyonel bir müzisyen popülasyonu ve sürekli gelişen bir müzik endüstrisi, bir müzik kariyerinin sürdürülebilirliğini problemli hale getirmiştir. Mezun olduktan sonra, birçok müzisyen karşılaşacakları tecrübelere hazır değillerdir, çünkü kariyerleri hakkında neredeyse hiç eğitim almamaktadırlar. Kurumların, öğrencilerini gerçek hayattaki zorluklara daha iyi hazırlamak için bu sorunların farkında olmaları ve gerçekçi politikaları ve iyi tasarlanmış kurs müfredatları olması gerekir. Bu çalışma, müzisyen öğrencilere mezuniyetten önce ve sonra bir dizi iş fırsatı için hazırlanmalarına yardımcı olabilecek ve müzik müfredatına uygun olarak tasarlanan kursun tasarımını, içeriğini ve gelişimini inceler. Çalışma, farklı metododojiler kullanılarak toplanan verilere dayanmaktadır. İçerikte müfredatlarında bir süredir girişimcilik dersleri ve programları olan Avrupa, ABD ve Türkiye'de toplanan sonuçların karşılaştırılması, iki farklı odak grubunun sonuçları, üç farklı müfredat, bir müfredat taslağı, ders planları, önerilen kaynakça ve Avrupa, ABD ve Türkiye'den otuz iki katılımcıyla yapılan görüşmeler yer almaktadır. Sunulan materyaller, Müzik ve Girişimcilik dersi müfredatı geliştirmek isteyen herhangi bir kurum tarafından kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Ayrıca girişimcilik çalışmalarına katılan herkes için bir rehber oluşturmaktadır. Yeni ve farklı bir girişimcilik perspektifi sunan tez, yüksek öğretim öğrenimine özgün bir katkı sağlar. Besides artistic or scholarly achievements, today's music graduates have to perform many supplemental tasks that go into the making of a sustainable career in a highly competitive musical world. The scarcity of traditional music jobs, an ever-increasing professional musician population, and a continuously evolving music industry, have made the sustainability of a music career problematic. After graduation, many musicians are ill prepared for what lies ahead because they receive little to no education with regard to their careers. Institutions need to be aware of these problems and have realistic policies and well-designed course curricula to better prepare their students for real-life challenges. This study investigates the design, content and development of a course formulated to suit a typical core music curriculum that assists student musicians in preparing them for an array of employment opportunities, both before and after graduation. The study is based on data collected using different methodologies. It includes a comparison of results gathered from different Institutions in Europe, the U.S.A. and Turkey that already have Entrepreneurial courses and or programs in their curricula, the outcomes of two different focus groups, three different syllabi, a curriculum outline, lesson plans, suggested bibliography and interviews with thirty-two participants from Europe, the U.S.A. and Turkey. The materials presented are intented for use by any institution interested in developing a Music Entrepreneurial course curriculum. They also provide a guideline for anyone involved with entrepreneurial studies. In offering a new and different perspective of entrepreneurship, the thesis makes an original contribution to higher education teaching.
Görsel mağazacılıkta iç mekân tasarım unsurlarının müşteri alışveriş davranışlarına etkisi: Perakende mobilya mağazası örneği / Effects of interior design components on customer shopping behaviors in visual mechandising: The case of retail furniture store
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2019) ÇİSEM OĞUZHAN
Bu tezin amacı, müşteri memnuniyeti oluşturan mağaza iç mekân tasarım unsurlarını belirleyerek, bu unsurların müşteri alışveriş davranışları üzerindeki etkilerini mobilya sektörü özelinde bir alan çalışması ile ortaya koymaktır. Perakende mobilya mağazalarında, dikkat edilmesi gereken iç mekân tasarım unsurlarının belirlenmesi ve bu bağlamda mobilya mağazaları için yol gösterici olması amaçlanmıştır. Çalışmada niteliksel ve niceliksel analizlerden oluşan karma bir metot kullanılmıştır. Duyusal mağaza deneyimi yaratan iç mekân tasarım bileşenlerinin, alışveriş davranışları ile bağlantısının ortaya koyulabilmesi için öncelikle memnuniyet verici mağaza deneyimleri yaratan iç mekân tasarım unsurları belirlenmiştir. Alan çalışması kapsamında gözlem, fotoğraf çekimi, anket ve yüz yüze görüşme teknikleri uygulanmıştır. Anket sonuçlarına ve istatistiksel analizlere ilişkin tablo ve yorumlara detaylı olarak yer verilmiştir. Çalışma sonucunda, iç mekâna ait unsurların da yardımı ile tasarlanan ve müşterilerin duyularına hitap eden keyifli mağaza ortamlarının mekânsal memnuniyet yaratmak için önemli olduğu saptanmıştır. Mekânsal memnuniyet yaratan mağaza atmosferi ve atmosferi oluşturan bileşenlerin tüketicilerin alışveriş deneyimini pozitif hale getirdiği ve alışveriş davranışlarını olumlu şekilde etkilediği görülmüştür. The aim of this thesis is to determine the design elements of the store interiors that provide in-store pleasantness and to expose the effects of these design elements on shopping behaviors with a case study in furniture industry. It is indented to determine interior design components that need to be taken into consideration in retail furniture stores and to provide guidance for furniture stores. In this study, combination of qualitative and quantitative methods have been employed. Interior design components that create pleasurable in-stores experience initially identified in order to determine the connection between interior design components that create multi-sensory store experiences and shopping behavior. Fieldwork included observational strategies, photo-shootings, survey studies and face-to-face interview. Outcomes of the surveys and statistical analysis are detailed via tables and commentaries throughout the thesis. As a result of this research, it has been revealed that designing appealing store atmospheres that stimulate senses with the help of interior design components are important for creating in-store pleasantness on customers. It has been indicated that store atmosphere and atmospheric components that creates pleasantness affect customers' shopping behavior and experience positively.
İfade özgürlüğü bağlamında gazetecilikte sansür ve otosansür araştırması / Censorship and self-censorship research in journalism in the context of freedom of expression
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2019) KUBİLAY AKSUN
İfade özgürlüğü ve basın özgürlüğü kavramları çağdaş demokrasilerin vazgeçilmez birer unsurudur. Bu özgürlüklerin ileriye taşınabilmesi ancak basına sansür ve baskının olmadığı bir ortamda mümkündür. Öte yandan basının toplumları etkileme gücü de yadsınamaz bir gerçektir. Basının bu kamusal yönü ülkelerin yönetim biçimi, yargı sistemleri ve iktidarların siyasi gücü altında zaman zaman zarar görebilmektedir. Ülkemizde özellikle sansür, kapatma cezası ve tutuklamalar olarak ortaya çıkan bu zarar görme durumu, beraberinde otosansür kavramını da getirmektedir. Çalışma kapsamında ülkemizdeki gazetecilerin sansür ve otosansür hakkındaki görüşleri araştırılarak, ulusal çapta yayımlanan gazetelerde çalışan gazetecilere nitel araştırma tekniği çerçevesinde anket uygulanmıştır. Ayrıca çalışma kapsamında bir diğer nitel araştırma yöntemi derinlemesine mülakat yöntemi de uygulanarak Türkiye Gazeteciler Sendikası İzmir Şube Başkanı Halil Hüner'in konu hakkındaki görüşlerine yer verilmiştir. Çalışmada yer alan gazetecilerin sansür ve otosansür hakkındaki görüşlerine bakıldığında, her iki kavramın da Türkiye basınında yoğun olarak yaşandığı, bu durumun basının sahiplik yapısı ve yasal düzenlemelerle de ilintili olduğu ortaya konmuştur. Anahtar Kelimeler: demokrasi, ifade özgürlüğü, basın özgürlüğü, sansür, otosansür The concepts of freedom of expression and freedom of the press are indispensable elements of contemporary democracies. Moving these freedoms forward is only possible in an environment where there is no censorship and pressure on the press. On the other hand, the power of the press to influence societies is an undeniable fact. This public aspect of the press may be damaged from time to time under the political power of the countries' governance, judicial systems and powers. In our country, this situation of harm, especially as censorship, closure penalty and arrests, brings with it the concept of self-censorship. Within the scope of the study, the opinions of journalists in our country about censorship and self-censorship were investigated and survey as a qualitative research technique were applied to journalists working in national newspapers. In addition, as another qualitative research method, in-depth interview method was applied and Halil Hüner's opinions related to this research were featured, who is the branch head of Turkey Journalists' Union in İzmir. In the framework of this study, it was found that both concepts are intensively seen in the press of Turkey, and this situation has also been shown to be related to the ownership structure and legal regulations of the press. Key Words: democracy, freedom of speech, freedom of press, censorship, self-censorship
J.S. Bach'ın Çello süitlerinin el yazmaları ve farklı edisyonlarının karşılaştırılması / Comparison of J.S. Bach Cello suites' manuscripts and several editions
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2015) EVİN ERDEN
J.S.Bach'ın Çello Süitlerinin otografları kayıptır. Bu eserlerin, günümüze ulaşmış dört kopyası bulunmaktadır. Bunlar Anna Magdalena Bach, Johann Peter Keller, Anonim Berlin ve Anonim Viyana el yazmalarıdır. Günümüze kadar ulaşmış diğer bir kaynak ise J.S. Bach'ın otografı olan 5. Çello Süitinin lavta transkripsiyonudur. Söz konusu el yazmaları pek çok farklılık içermektedir. Dolayısıyla, bu eserlere ilişkin kesin ve açık yargılarda bulunmak zordur. Bu çalışmanın temel amaçlarından birincisi, J.S. Bach'ın 5. Çello Süitinin el yazmalarının, lavta transkripsiyonunun ve farklı edisyonlarının incelenerek nota farklılıkları açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın ikinci temel amacı ise, Bach performansı konusunda uzman çellistlerin bu süitlerin el yazmalarına, farklı edisyonlarına ve 5. Süitin yorumlanmasına ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır. Yöntem üçgenlemesinin kullanıldığı bu çalışma, nitel araştırma deseninde gerçekleştirilmiştir. J.S. Bach'ın 5. Çello Süitin el yazması kopyalar olan A. Magdalena Bach, J.P. Kellner, Anonim Berlin, Anonim Viyana, J.S. Bach'ın otografı lavta transkripsiyonu ile Cotelle Edisyonu, Dörffel Edisyonu ve Dotzauer Edisyonu karşılaştırılmış, bu karşılaştırmalara ilişkin veriler doküman analizi formu ile toplanmıştır. J.S. Bach'ın Çello Süitlerinin el yazmalarına, farklı edisyonlarına ve 5. Süitin yorumlanmasına ilişkin görüşler ise yarı yapılandırılmış görüşme formu yoluyla elde edilmiştir. Araştırmada, amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme yoluna gidilmiştir. Çalışma grubunu, belirlenen ölçütlere uyan çello sanatçılarından/eğitimcilerinden Jirí Bárta, Anner Bylsma, Nicholas Deletaille, Roel Dieltiens, Leonid Gorokhov, Frans Helmerson, Ümit İşgörür, Laurence Lesser ve Alexander Rudin oluşturmaktadır. Verilerin çözümlenmesinde doküman analizi ve içerik analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, en çok hata içeren el yazmasının Kellner'in kopyası olduğu, çalışma grubunun tamamına yakınının el yazmalarından yararlandıkları ve çoğunlukla Magdalena'nın el yazmasını tercih ettikleri, el yazmaları dışında edisyon kullanmadıkları, J.S. Bach'ın 5. Süitini scordatura akortlama ile çaldıkları, bu süitin yorumlanmasında dönemin stili ve müziği hakkında bilgi sahibi olarak özgün bir yorumun benimsenmesi gerektiğini düşündükleri ortaya konmuştur. Autographs of J.S. Bach's Cello Suites are lost. There are four manuscripts that exist today. They are Anna Magdalena Bach, Johann Peter Keller, Anonymous Berlin, and Anonymous Vienne manuscripts. One of the sources that exist today is lute transcription of the 5th suite, which is J. S. Bach's autograph. There are a great number of differences in these manuscripts. Therefore it is difficult to make an accurate and clear decision for these masterpieces. The first main aim of this study is to investigate the manuscripts of J.S. Bach Cello Suites, the lute transcription and several editions and to compare them in terms of differences in notation. The second main aim of this study is to reveal the opinions of cellists who are experts in Bach performance regarding J.S. Bach Cello Suites' manuscripts, the lute transcription and different editions and regarding interpreting the 5th cello suite of J.S. Bach. The study is a qualitative study and triangulation is used in the study. Manuscripts of Anna Magdalena Bach, Johann Peter Keller, Anonymous Berlin, Anonymous Vienne J.S. Bach's lute autograph and Cotelle, Dörffel and Dotzauer editions of Bach 5th Cello Suite were compared by using document analysis form. Criterion sampling is used from purposive sampling methods in the study. The study group is consisted of cellists/cello educators; Jirí Bárta, Anner Bylsma, Nicholas Deletaille, Roel Dieltiens, Leonid Gorokhov, Frans Helmerson, Ümit İşgörür, Laurence Lesser and Alexander Rudin who were appropriate for the determined criteria for the study. Document analysis and content analysis methods were used to analyze the data. Findings have shown that Kellner's copy is the most inaccurate copy among the manuscripts and almost all the participants benefit from the manuscripts, participants mostly prefer Magdalena's manuscript, they don't use any editions they use the manuscripts, they play the 5th cello suite with scordatura tuning and participants think that in order to interpret this suite a unique interpretation must be internalized by having the knowledge about the music and the style of the period.
Klasik müzikte piyano ile birlikte çalma ve söylemede teknolojinin önemi: Bir uygulama önerisi / The importance of technology in playing and singing together with the piano in classical music: An application suggestion
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) ESRA MAMAÇ
Müzisyenlerin birlikte çalma ve söylemede bir eseri yorumlarken birçok konuda karar vermeleri gerekir. Denge, hız, gürlük ve yaratılmak istenen tınısal atmosfer gibi kararları belirlerken, sıklıkla piyano ile birlikte çalışmaya, çokseslilik içinde müziği bütün olarak duymaya ihtiyaç duyarlar ve eser daha iyi kavranmış olur. Çalışırken sürekli bir piyanist bulamayan müzisyenlerin, dijital ortamda piyano eşlik kayıtları ile zaman ve mekan kısıtlaması olmadan çalışabilmesinin, bu ihtiyaca büyük ölçüde destek sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırma, klasik müzikte performans ve eğitim alanında kullanılabilecek dijital ortamda piyano eşlikli çalma ve çalışma olanağının geliştirilmesi ve yaygınlaştırılmasına katkı sağlayacaktır. Musicians have to make many decisions when interpreting a piece in playing and singing together. While deciding on balance, tempo, dynamics and the atmosphere to be created, they often need to work with the piano, to hear the music as a whole in polyphony, and the work becomes better comprehended in this holism. It is envisioned that musicians who do not have a permanent piano accompanist in their work environment, can work with piano accompaniment recordings in a digital environment without time and space restrictions, which will greatly support this need. This research will contribute to the development and dissemination of the opportunity to play and work with piano accompaniment in a digital environment that can be used in the field of performance and education in classical music.
Maurice Ravel'in La Valse isimli eserinin orkestra, iki piyano ve solo piyano versiyonlarına yönelik karşılaştırmalı bir inceleme / A comparative analysis of the orchestra, two pianos and solo piano versions of Maurice Ravel's La Valse
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) KAMİL TAHSİN SÖKMEN
Empresyonist müziğin en önemli bestecilerinden biri Fransız besteci Maurice Ravel'dir. Ravel klasik müzik dünyasında çok önemli bir orkestra eseri bestecisi ve orkestrasyon ustası olarak kabul edilmektedir. Klasik müzik literatüründe Ravel'in La Valse'i gibi, bestecisi tarafından farklı versiyonları oluşturulmuş eser sayısı çok fazla değildir. Bu açıdan La Valse aynı müziğin orkestra, iki piyano ve solo piyano versiyonlarını karşılaştırabilmek adına önemli bir eserdir. Ancak dünyada ve Türkiye'de eser hakkında, bestecilik alanında çalışanlara yardımcı olacak akademik araştırma ve analiz sayısı fazla değildir. Bu çalışma bahsedilen eksikliği azaltma amaçlı, iki ana bölümden oluşturulmuştur. Birinci bölümde Ravel'in hayatı, yaşadığı dönemde Fransa'nın sanatsal çerçevesi, o dönemde ortaya çıkıp bütün sanat dallarını etkileyen bir sanat akımı olarak Empresyonizm, Ravel'in müzikte Empresyonizm anlayışı, bir tür olarak "vals" ve La Valse'in de konusu olan Viyana valsi incelenmiştir. Sonra da La Valse'in önemi vurgulanıp orkestra versiyonu üzerinden teorik analizi yapılmıştır. İkinci bölümde ise La Valse'in solo piyano, iki piyano ve orkestra versiyonları enstrümantasyon ve orkestrasyon açılarından karşılaştırmalı olarak ölçü bazında incelenmiştir. Birinci bölüm için dönemin sanatsal özelliklerini ve Ravel'i araştıran çalışmalardan, kitaplardan ve orkestra versiyonunun partitüründen yararlanılmıştır. İkinci bölüm için eserin solo piyano, iki piyano ve orkestra için yazılmış nota basımları kullanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde tarihsel araştırma modeli, karşılaştırmalı ikinci bölümde de betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışmanın amacı Ravel'in bestecilik ve orkestrasyon yaklaşımını anlamak, bestecinin yarattığı aynı müziğin farklı versiyonlarını karşılaştırarak enstrümantasyon, orkestrasyon ve piyanoya uyarlama konularında kullandığı yöntemleri açığa çıkarmak, böylece Türkiye'de ve dünyada bestecilik eğitimi alanlara, verenlere ve bu alanda çalışanlara alternatif bir destek sağlamaktır. One of the most important composers of Impressionist music is French composer Maurice Ravel. Ravel is considered to be a very important orchestral piece composer and orchestration master in the classical music world. There are not many works in the classical music literature like Ravel's La Valse, which different versions have been created by the composer. In this respect, La Valse is an important work to compare the orchestral, two pianos and solo piano versions of the same music. However in the world and in Turkey, the number of academic research and analysis that will help those working in the field of composing is not much about the work. This study is created of two main chapters for reducing the mentioned deficiency. In the first part the life of Ravel, the artistic framework of France during his lifetime, Impressionism as an art movement that influenced all branches of art emerged in that period, Ravel's understanding of Impressionism in music, "waltz" as a genre, and The Vienna Waltz which is also the subject of La Valse has been studied. After that, the importance of La Valse was emphasized and theoretical analysis was done over the orchestral version. In the second part La Valse's solo piano, two pianos and orchestral versions analyzed measure by measure in terms of instrumentation and orchestration by comparison. For the first part of the study, the works and the books investigating the artistic features of the period with Ravel, and the score of the orchestral version were used. For the second part, printed scores of the solo piano, two pianos and orchestral versions of the work were used. The historical research method was used in the first part of the study, while the descriptive research method was used in the comperative second part. The aim of the study is to understand the Ravel's composing and orchestration approach, to uncover the instrumentation, orchestration and piano adaptation methods by comparing the different versions of the same music created by the composer, thus provide an alternative support to those who learn, teach composition and works in this field in Turkey and in the world.
Özerk bir mecra ve sanat yapıtı olarak fotokitap / The photobook as an autonomous medium and a work of art
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2020) NECATİ TOROS MUTLU
Bu araştırma, fotokitabı tarihsel ve kültürel bir bağlamda tanımlamayı, onu diğer eser izleme deneyimleriyle karşılaştırarak özgün bir mecra ve özerk bir sanat yapıtı olarak eleştirel bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Fotografik görüntünün kitap formunda kendine bulduğu yer ve bu formun bizim görüntüyü kavrayışımızı nasıl şekillendirip dönüştürdüğü bu araştırmanın temel sorularından olacaktır. Çalışma, fotoğrafın ortaya çıkışından çok kısa bir zaman sonrasında hayata geçirilen örneklerden başlayarak, zamanla ortaya çıkan sanat akımları, teknolojik gelişim ve politik değişimlerin etkisiyle dönüşen, bağımsızlaşan ve bugünkü çok katmanlı haline gelen fotokitabı merkezine alacaktır. Fotokitabın diğer basılı fotografik yayınlardan ayrılan yanları, sinema, edebiyat ve grafik tasarım bağlamları üzerinden de okunarak, bu disiplinlerle olan bağları detaylı örneklerle sunulacaktır. Fotografik anlatıyı sadece kitap mecrası üzerinden yürütmeyip, içeriğini onun içinde eriterek, okuyucuyu söz konusu anlatıyı görsel bir dille okumasına olanak sağlayan fotokitap kendine has bir mecra oluşturmuştur. Bu elle tutulabilir fiziki mekân, fotoğrafın ve fotoğraf sanatçısının kendini ifadesinde oldukça özgün bir deneyimi beraberinde getirmektedir. Kitap formunun, fotoğraf izleyicisine sunduğu gerek görsel, gerek fiziksel fırsatlar ve kitap formu yoluyla fotoğrafın tözüyle kurulabilecek kişisel deneyimler sebebiyle fotokitabın başlı başına özerk bir mecra olarak öne çıkması araştırmanın üzerinde duracağı temel noktalardan olacaktır. This research aims to define the concept of the photobook in a historical and cultural context and provide a comparative reading in reference to other works of art while maintaining a critical perspective to the medium and work of art in terms of autonomy. The place where photographic image finds itself in the book form and how this form shapes and transforms our comprehension will be one of the main questions of this research. Starting from the very first works that has been brought to life soon after the invention of photography, the study will focus on photobooks which have been transformed, attained autonomy and grown into their current multi-layered position with influences from art movements, technological developments and political changes. The distinguishing aspects of photobooks from other printed photographic publications and forms will also be scrutinized in the context of cinema, literature, and design and its links with these disciplines will be presented in comprehensive examples. The photobook, which does not only carry out the photographic narrative over the book, but also melts its content in it, has forged a unique medium that allows the reader to read the narrative in a visual language. This tangible physical space delivers a rather authentic experience for the expression of photography and the photographer. The photobook as an autonomous medium will be the fundamental point of this research for the visual and physical opportunities the book form offers to the viewer and the personal experiences that can gained from the substance of photography can be established through it.
Pablo casals: Entonasyon ve ifadeli entonasyon kavramı / Pablo casals: Intonation and the concept of expressive intonation
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) SERDAR MAMAÇ
Retro oyun tasarımlarının Tetris oyunu özelinde incelenmesi ve günümüz modern oyun tasarımı yazılımlarıyla artırılmış gerçeklik üzerinden yeniden yorumlanması / Analyzing retro game designs in the specific case of Tetris game and reinterpreting them through augmented reality with today's modern game design software
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2024) AHMET DOĞUHAN ALTAŞ
Bu çalışmada; retro bir oyun olan Tetris'in oyun teknolojisinin ulaştığı teknolojik son noktalardan birisi olan AR sistemine aktarılması ve oyun dünyasında bu noktaya gelene kadar yaşanan süreç anlatılmaktadır. Retro oyun tasarımının daha iyi anlaşılabilmesi için araştırma, retro kavramının kapsamlı bir şekilde açıklanmasıyla başlamaktadır. Retro sanat akımları ışığında sanat ve tasarımda retronun etkileri incelenmekte ve örneklendirilmektedir. Retronun oyun dünyasına etkileri kapsamında oyun kavramının tarihsel ve teknolojik gelişimi anlatılmış oyun dünyasına yön veren oyunlardan biri olan Tetris genel tarihçesi ve oyun dünyasına katkıları ile açıklanmıştır. Oyunların dönüşümünün altında yatan teknolojik gelişmeler oyun bilgisyaralarının donanımsal ve yazılımsal değişimleri üzerinden ifade edilmiştir. Son olarak retro bir oyun olan Tetris'in oyun teknolojisinin son adımı olan AR sisteminde çalıştırılması ve kullanılır hale getirilmesi anlatılmaktadır. In this study; the transform of Tetris, a retro game, to the AR system, which is the last point reached by game technology, and the process experienced in the game world until this point is explained. In order to better understand retro game design, the research begins with a comprehensive explanation of the concept of retro. In the light of retro art movements, the effects of retro in art and design are examined and exemplified. Within the scope of the effects of retro on the game world, the historical and technological development of the game concept is explained and Tetris, one of the games that shaped the game world, is explained with its general history and contributions to the game world. The technological developments underlying the transformation of games are expressed through the hardware and software changes of game computers. Finally, Tetris, a retro game, is explained to be run and used in the AR system, which is the last step of game technology.
Rus keman ekolü ve Leopold Auer'in keman tekniğine olan yaklaşımları / Russian violin school and Leopold Auer's approach to violin technique
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2021) ASLIHAN KOÇER FEDOREAN
Klasik batı müziği dünyasına büyük müzisyenler, solistler ve pedagoglar bırakan Rus Keman Ekolü ve Rus Keman Çalma Tekniği, 18. Yüzyıldan itibaren müziğin yönünü değiştirecek bir güç olarak gelişmiştir. Rus Keman Ekolü'nün en önemli temsilcisi ve Rusya'da keman pedagojisiyle neredeyse özdeşleşmiş olan ünlü eğitimci Leopold Auer, Rus Ekolü'ne icracılığından daha çok, bir eğitmen olarak yetiştirdiği virtüöz kemancılar ile damgasını vurmuştur. 20. Yüzyılda yaşamış en önemli Rus kemancıların büyük çoğunluğunu eğitmiş olan Auer'in bir eğitimci olarak en belirgin özelliği, her öğrencisine farklı bir birey olarak yaklaşması ve onların kendine has özelliklerine göre farklı icra sitilleri benimsemelerini desteklemek olmuştur. 20. Yüzyıldan itibaren daha çok adından söz ettirmeye başlayacak olan Rus Keman Ekolü'nde daha yenilikçi bir anlayış gelişmiş ve bu yeni anlayış ile yetişmiş kemancılar büyük başarılar elde etmiştir. Rus Keman Ekolü'nün bu başarısına katkı sağlayan en önemli unsur, keman icrası ve eğitiminin bilimsel esaslara dayandırılarak yeniden geliştirilmesi olmuştur. Çalışmada, 18. Yüzyıldan itibaren Rus Keman Ekolü'nün tarihsel gelişimi ve en temel keman ekolleri incelenmiş, Leopold Auer'in uyguladığı keman çalma teknikleri açıklanmıştır. Literatür tarama yöntemiyle hazırlanan çalışmanın amacı, yüzyılları etkileyen ve günümüzde de aynı öneme sahip olan Rus Keman Ekolü'nün yaşadığımız yüzyılda keman pedagojisi olarak halen öğretildiğine ve bu ekol ile yetişmiş müzisyenlerin bu ekolü devam ettirmekte olduğuna dikkat çekmek; Leopold Auer'in Rus Keman Ekolündeki önemini ve keman tekniğine olan yaklaşımlarını ortaya koymaktır. Anahtar Sözcükler: Leopold Auer, Rus keman Ekolü, Keman Ekolleri The Russian Violin School and Russian Violin Playing Technique, which left a legacy of great musicians, performers and pedagogues in the world of classical western music, developed in the 18th century as a force to change the direction of music. Leopold Auer, the most important representative of the Russian Violin School and a renowned educator who is almost synonymous with violin pedagogy in Russia, made his mark on the Russian School more with the virtuoso violinists he trained than with his performance. Having trained the vast majority of the most important Russian violinists who lived in the 20th century, Auer's most prominent feature as an educator was to approach each of his students as an individual, supporting them in adopting different performing styles according to their unique characteristics. From the 20th century onwards, a more innovative understanding developed in the Russian Violin School, which would start to make more of a name for itself, and violinists who were trained with this new understanding achieved great success. The most important element that contributed to this success of the Russian Violin School was the redevelopment of violin performance and education on the basis of scientific principles. This study examines the historical development of the Russian Violin School and other violin schools from the 18th century onwards and explains the violin playing techniques applied by Leopold Auer. The aim of the study, prepared by the literature scanning method, is to point out that the Russian Violin School, which has influenced centuries and still has the same importance today, is still taught as violin pedagogy in the century we live in, perpetuated by the musicians who have grown up with it. In sum, it is to demonstrate the importance of Leopold Auer in the Russian Violin School and his approaches to violin technique. Keywords: Leopold Auer, Russian Violin School, Violin Schools
Sinemada müziğin otonomisi ve duysal bir aktör olarak anlam oluşturma biçimleri / The autonomy of music in cinema and its functions as a sensual actor in the formation of meaning
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2017) ASLI GİRAY AKYUNAK
Bu tezin amacı müziğin sinemadaki otonomisi üzerinden etki ve işlevlerini araştırmak ve müziğin duysal bir aktör olarak filmlerde anlam oluşturma şekillerini ortaya çıkarmaktır. Ayrıca farklı türdeki müziklerin filmlerde nasıl algılandığını ve görsel anlatının müzikle birlikte nasıl bir değişime uğradığını göstermektir. Araştırma yaparken gerek sinema, gerekse film müziği alanında çalışmalar yapmış akademisyenlerin, yönetmenlerin ve bestecilerin görüşlerinden de faydalanılmıştır. Müziğin sinemadaki etkisi ve anlam oluşturma şekilleri araştırılırken, onun filmdeki karakterlerden farklı ve bağımsız olarak görüntüsü olmayan fakat sesi olan bir aktör gibi işlev gördüğü önerilmiş ve film-müzik ilişkisi bu doğrultuda çözümlenmiştir. Tez ayrıca film müziğinin tarihsel süreç içerisindeki gelişimini ve anlam yaratma biçimlerindeki değişimi çeşitli ülke sinemaları ve film türlerinden örneklerle irdelemeye çalışmıştır. Film ile müzik ilişkisi incelenirken, görsel ile işitsel malzeme felsefe, estetik, anlambilim, müzik teorisi, film teorisi, semiyoloji ve bilişsel algı alanlarından faydalanarak disiplinler arası bir yaklaşımla analiz edilmiştir. Sinemada filme özel olarak yazılan müziklerle, önceden yazılmış müziklerin, özellikle de klasik müziğin anlam oluşturmaktaki farklılıklarını ortaya çıkarmak için, her iki türde film analizine yer verilmiştir. Tez farklı yönetmen ve ülkeden günümüze ait üç filmi mercek altına almış, müziğin otonom ve duysal bir unsur olarak anlatıdaki yerini açığa çıkarmaya çalışmıştır. Anahtar sözcükler: film müziği, duysal aktör, bilişsel algı, görsel işitsel analiz. The purpose of this thesis is to examine the effects and functions of music in cinema through its otonomy, and to shed light on the ways in which it forms meaning in film as a sensual actor. It also aims to Show how different types of music are perceived and how the visual narrative is transformed by the addition of music. A thorough review of the literature produced by academics in the field of film and film music has been carried out, and the thesis has benefited from research on the views of film directors and film music composers. The thesis proposes that music functions as independent but invisible actor in film, with a voice of its own. The thesis also examines the development and production of meaning of film music from its origins untit the present day, based on examples from a wide array of films in international cinema. The study of the relationship between film and music was carried out through a detailed analysis of the visual and aural information, benefiting from the areas of philosophy, aesthetics, hermeneutics, music theory, film theory, semiology and cognitive psychology. In order to achieve a comparison of meaning formation between original music written specifically for a film and the inclusion of already existing music, especially music from the classical canon, analysis of both types of films were included. The thesis focuses on three contemporary films from different countries and directors, demonstrating that music, as a crucial and indispensable element in cinema, is able to form meaning through its autonomy, sensory power, and narrative character as an invisible but audible actor. Keywords: film music, sensual actor, cognitive psychology, audio-visual analysis.
The Musical Language of Messiaen's Vingt Regards sur l'Enfant-Jésus, No: XIX: Je dors, mais mon cœur veille, No: XIV: Regard des Anges / Messiean'in Bebek İsa Üzerine Yirmi Bakış No: XIX: Uyurum Fakat Kalbim İzlemeye Devam Eder, No: XIV: Meleklerin Bakışı adlı eserlerinin müzik dilleri
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2017) ÇAĞDAŞ SOYLAR
Bu tezin amacı, Olivier Messiaen'in piyano eserlerinde kullandığı müzik dilini ifade etmektir. Aynı zamanda, Messiaen'in özgün beste tekniğini güçlü katolik inancı ile birleştirip eserlerine nasıl yansıttığını göstermektir. No: XIX: Uyurum Fakat Kalbim İzlemeye Devam Eder ve No: XIV: Meleklerin Bakışı adlı bölümlerin müzik dillerinin ve ritmik yapılarının birbirleri ile bağlantı kurarak yarattığı tonal geçiş ve biçimsel yapıyı, içeriklerinin isimleri ile olan ilişkilerini, eserin dinsel ve mistik tarafı ile olan bağlarını ve bestecinin genel müzik görüşü ile olan ilişkilerini anlamak için bölümler parçalara ayrılıp incelenmiştir. The purpose of this thesis is to demonstrate Olivier Messiaen's musical language as applied to his piano music. It also provides a picture of how he combined his unique compositional technique with his strong Catholic faith and presented them in his compositions. A formal breakdown of No: XIX: Je dors, mais mon cœur veille and No: XIV: Regard des Anges has been made to understand how the musical language and rhythmic structure interact to generate tonal progression and formal structure, how the two pieces relate to their titles, and how the two pieces relate to the religious and mystical views of the entire cycle and his general musical output.
Türk resminde 1980 sonrası yapı ve biçim arayışları / Seeking for structure and form in Turkish painting after 1980
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2017) SEMRA AY ÇIRPAN
"Türk Resmi'nde 1980 Sonrası Yapı ve Biçim Arayışları" konulu sanatta yeterlik tez çalışması, 1980 sonrasında figür resmi, soyut ve soyutlamada farklı yapı ve biçim arayışı üzerine çalışan sanatçılara odaklanmıştır. 80'lerle beraber Türkiye Cumhuriyeti'nin geçirdiği dönüşüm yapı biçim arayışı bağlamında resim sanatına da yansımıştır. Yaklaşık 40 yıla yayılan bu zaman diliminde pentür dilindeki arayışlardan, farklı malzemeler kullanarak yine tuval ile ilişkili bir boyut ve derinlik arayışı olduğu gözlenmektedir. Seçilen sanatçıların eserlerindeki üç boyutlu malzeme kullanımı, kolaj ve asamblaj çalışmalarına evrilirken, pentür resmi üzerinde çalışan sanatçıların kendine özgü bir boya sürüş tekniği geliştirdikleri gözlenmiştir. 1980 yılından günümüze doğru ilerleyen bir zaman dilimi çerçevesinde seçilen sanatçıların, eser yaratım süreçlerinde çalıştıkları malzemeyle bütünleşerek sanatları aracılığı ile birer kimlik oluşturduğu gözlenmektedir. Güncele gelindiğiyse hem yapının hem de biçimin teknolojinin de getirdiği olanaklarla büyük bir zenginlik gösterdiği görülmektedir. Yapı ve biçim arayışları, sanat eserinin içeriğinin öne çıkmasında da yardımcı olmaktadır. Bu bağlamda eserlerinde teknolojik oluşumlardan yararlanan, tel, tül, oto boyası, etiket, çeşitli hazır malzeme ve deniz suyu, yaprak gibi organik malzemeler kullanarak oluşturan, oluşturdukları eserlere konunun yanı sıra malzemenin de ruhunu yansıtan ve bu bağlamda bir kimlik kazanan sanatçılar mevcuttur. Tez kapsamında Türkiye'deki güncel sanattaki yapı ve biçim arayışlarının 80 kırılmasında günümüze uzanan dönem için bir tespiti, karşılaştırılmalı olarak yapılmıştır. Tezin son bölümünde, "Türkiye'de Sermayenin Yapı ve Biçim Arayışı Paralelinde Gelişen Çağdaş Türk Resim Sanatının Üretim ve Tüketimine Etkileri" konusu bağlamında, sergiler, sergi salonları ve yarışmaların sanatçıların üretim dinamiklerini etkileyip etkilemediği üzerine bir araştırma yapılmış, bir sonuç elde etmek ve güncel sanat piyasası hakkında daha çok bilgi edinmek için bir küratör, bir galerici ve bir koleksiyoner ile görüşülerek sanat dünyasındaki farklı aktörlerin rolleri tartışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Türk Resmi, Yapı, Biçim, Güncel Sanat, Soyut Sanat, Figüratif Sanat The proficiency in art dissertation study titled "Post-80's Search for Structure and Form in Turkish Painting" focuses on the artists that work on figure painting and seeking a distinctive structure and form in abstract painting and abstraction after the 80's. The transformation Turkish Republic has undergone with the start of the 80's also manifested itself on the art of painting in the context of the pursuit of structure and form. In this nearly four-decade period, among the searches within the context of pentur approach, a pursuit of utilizing various materials to obtain dimensions and depth that are still related with the canvas has been observed. While the three-dimensional material use of the selected artists has evolved into collage and assemblage performances, the artists working on pentur painting developed a paint application technique peculiar to the approach. The artists selected from the period of time from 1980 towards the current day have, so to say, created an identity through their arts by coalescing with the materials they used in their works. Today, both structure and form manifest richness, particularly with the means brought along by technology. The pursuit of structure and form also helps the content of the work of art to gain prominence. In this context, there are artists that utilize technological means, that supplement their works with the use of various materials such as wires, tulle, auto paint, labels and organic materials such as seawater or leaves, and by doing so reflect the spirit of the materials they use on their works as well as the topic of the work, and thus gain a peculiar identity. Within the scope of the study the searches of structure and form in Turkey's modern art was comparatively evaluated for the period from 1980's breakdown until today. In the final part of the study it was researched whether exhibitions, exhibition halls and contests affect artists' production dynamics within the context of the topic "The Effects on the Production and Consumption of Modern Turkish Painting Art Developing in Parallel with the Capital's Pursuit of Structure and Form in Turkey"; and by interviewing a curator, an art dealer and an art collector for the purpose of obtaining more in-depth information on the current art market the roles of various actors of today's world of art were discussed. Keywords: Turkish Painting, Structure, Form, Modern Art, Abstract Art, Figurative Art
Yapıt (olarak) kitap: Kitabın fiziksel varlığı üzerine kavramsal okumalar / Book (as) work: Conceptual discourses on substantial existence of the book
(Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK, 2018) UMUT ALTINTAŞ
Yapıt (olarak) Kitap isimli bu tez çalışması, kitabın yüzyıllardır süregelen fiziksel dönüşümü üzerine kavramsal okumalar yapmaya odaklanmaktadır. Kitabın en arkaik biçiminden bir çağın kutsal formu olan el yazmalarına, bu süslü çağı kapatan basılı kitabın yarattığı kültürel değişimden 20. yüzyılın kavramsal nesnesine kadar olan dönüşümü, belli kavramlar üzerinden incelenmektedir. Tez son olarak, teorik altyapısını kitabın uzun hikayesinden aldığı referanslar doğrultusunda üretilmiş beş adet kitap yapıtı önermesi sunmaktadır. Tezin bölümler boyunca izleği, kitap nesnesinin hem fiziksel hem de kavramsal olarak nasıl dönüştüğü çatısı altında ilerlemektedir. İlk bölüm, kitabın tarihsel dönüşümüne dair geniş bir kadrajı içermektedir. Bugün "kitap" olarak adlandırılan nesnenin şimdiki haline hiç de benzemeyen, ancak aynı işleve sahip olan ilkel formlarının kültürel dönüşümü, Gutenberg'in basılı kitabı hayata geçirdiği döneme kadar olan kısımla sınırlandırılmış, Gutenberg sonrası kitabın geldiği nokta, tezin esas ilgilendiği "kavramsal" yaklaşımı barındıran örneklerle ikinci bölüme bırakılmıştır. Bu tez konusunun esas ilham kaynağı ve referansı, Meksikalı sanatçı Ulises Carrion'un 1975 tarihli The New Art of Making Books adlı manifestosudur. Düzyazı, şiir, metin, boşluk, yapı ve okuma gibi temel unsurlar doğrultusunda kitabın ne olması gerektiğine dair yeni düşünme biçimleri üreten bu manifesto, tek başına ele alınabilecek bir meta olarak kitabın esas formuna vurgu yapmakta ve içerisindeki bilgiyi taşıyan bir araç olarak tanımlanan kitaba kavramsal bir perspektiften bakmayı önermektedir. Carrion'un, kitabın ayrılmaz bir parçası olan metin yapısıyla kitap formunun yapısını birbirinden ayırarak kitabın ne olduğunu ve ne olabileceğini ele aldığı manifesto, tezin omurgasını oluşturan ikinci bölümde detaylıca incelenmektedir. Basılı kitabın yolculuğu, ikinci bölümde kavramsal sanatın alevlendiği 1945 ve sonrasında özellikle "sanatçı kitapları" kategorisi kapsamında çeşitli kavramlar ile ilişkilendirilerek farklı temalarda üretilen örnekler eşliğinde devam etmektedir. Carrion'un manifestosu ile açılan bölüm, başlangıcı 1960 ve sonrası erken dönem kitap-yapıtlarıyla yaparken, devamında sıklıkla güncel yaklaşımlara uğrayarak ilerlemektedir. İkinci bölüm, kitabın kavramsal tüm olası okumalara açık olduğu; hem birbirinden beslenen hem de birbirinden tümüyle farklı üretim biçimlerine sahip örneklerle kitap nesnesinin nasıl yapıta dönüşebileceğine dair yoğun bir sağlama yapmaktadır. Tezin ana hattı olan bu bölüm, kitabın kendi içine dönük, kendiliğinden üretken bir yapıda olduğu örneklerle ve tartışmalarla sınırlandırılmıştır. Tezin üçüncü ve son bölümü ise ilk iki bölümden beslenen altyapıyla beş farklı yapıt-kitap önermesi sunmaktadır. Beş kitabın içeriği, teması ve nihai formu farklılıklar gösterse de ulaşmak istediği tek bir amaç vardır: "Kitap olmak". Bölüm, bu beş kitabın ne amaçla ve nasıl yapıldığına dair teknik ve teorik yönergeler içermektedir. Çoğunlukla yapıtların tariflendiği bu bölümde edebiyat dünyasından alıntılara ve ilk iki bölümde başvurulan referanslara sıkça uğranmaktadır. This thesis focuses on conceptual interpretations on physical transformation of the book object during the ages, within the scope of "Book (as) Work". From the most archetype form of the book to divine feeling of a manuscripts of an age, cultural shifts of a printed material to conceptual object of 20th century is viewed on certain concepts. As a final project, this thesis presents five book works addressed to theoretical background of its long story. The path of the thesis leads the reader towards the conceptual and formal transformation of the book. First chapter contains a wide frame of historical change of the book from cultural transformation of primitive book forms to Gutenberg era. With the second chapter, conceptual reading of the printed book is examined. The main starting point of the thesis is based on Ulises Carrion's The New Art of Making Books manifest, which dated back to 1975. This writing suggests new way of thinking on books within the frame of writing, poetry, space, and structure. The manifest emphasizes the actual material of the book detached from its content. Voyage of the printed book is continued in the second chapter through 1945 and after, under the scope of artists's book. The "bookwork" term is explained with the early examples of book works and follows to the contemporary ones. This chapter makes intense research about "how a book became a work" with the selective case studies. Book's internal dialogue and self-productive structure is outlined. The last chapter of the thesis suggests five bookworks with the theoretical background addresses to the previous chapters. The main aim of these five works is to reach to concept of "being a book".

Browse

Browsing Tezler by Publisher "Yaşar Üniversitesi / SANATTA YETERLİLİK"