Kitlesel Açık Çevrimiçi Ders Yoluyla Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlerin Profili
Loading...

Date
2019
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Open Access Color
GOLD
Green Open Access
No
OpenAIRE Downloads
OpenAIRE Views
Publicly Funded
No
Abstract
Bu çalışmada Türkçe Öğreniyorum kitlesel açık çevrimiçi dersine (Massive Open Online Course: MOOC) kayıtlı yabancı dil olarak Türkçe öğrenmek isteyen 104 ülkeden ve 136 milliyetten 6254 öğrenenin, Türkçe öğrenme nedenleri anadilleri milliyetleri ve yaşadıkları ülkeler eğitim seviyeleri çalışma durumları bildikleri yabancı diller internet kullanım alışkanlıkları ve ilgi alanlarına dair dağılımların ve bunlar aralarındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yabancılara Türkçe öğretimi alanyazınında hem yurtiçindeki ve yurtdışındaki yabancıları hem de böyle büyük ve çeşitlilik arz eden bir örneklemi kapsayan başka bir yayın henüz yer almamaktadır. Bu nedenle çalışma Türkçe öğrenmek isteyen yabancıların demografik özelliklerini ortaya koyarak genel bir bakış açısı sunması ve program geliştiricilere politika oluşturma süreçlerinde yol gösterici bilgi sağlaması bakımından önemlidir. Araştırmada kesitsel tarama modeli kullanılmıştır. Veriler öğrenme yönetim sistemi için özelleştirilen Kayıt Formu üzerinden toplanmıştır. Analiz sonuçlarına göre yabancı dil öğrenmek isteyenlerin çoğunluğu Türkiye’de yaşamaktadır (n = 4158 % 66.49). Yarıdan fazlası ikinci bir dil deneyimine sahip değildir (n = 3796 % 60.70). Büyük çoğunluğunun anadili Arapçadır (n = 5100 % 81.55). Yarıya yakını önlisans veya lisans eğitim seviyesine sahiptir (n = 2782 % 44.48) yine yarıya yakını çalışmaktadır (n = 2769 % 44.28). Öğrenenlerin yaklaşık dörtte üçünün çevrimiçi bir ders deneyimi bulunmadığı (n = 4617 % 73.82)ve yarıdan fazlasının (n = 4253 % 68.00) sosyal ağları kullandığı belirlenmiştir.
Description
Keywords
Eğitim- Eğitim Araştırmaları, Eğitim, Eğitim Araştırmaları
Fields of Science
Citation
Aktaş E. ve Uzuner Yurt S. (2015). Türkçe eğitimi alanındaki makale özetlerine yönelik bir içerik analizi. Turkish Studies 10(7) 73–96. doi:10.7827/TurkishStudies.8121Başar U. ve Akbulut E. (2016). Yabancılara Türkçe öğretiminde öğrenen ihtiyaçlarının belirlenmesi: Yunus Emre Enstitüsü Tiflis Türk Kültür Merkezi Örneği. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi 5(2) 1005-1020.Biçer N. (2017). Yabancılara Türkçe öğretimi alanında yayınlanan makaleler üzerine bir analiz çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 27(Mayıs) 236–247. doi:10.5505/pausbed.2017.69772Boylu E. ve Çangal Ö. (2014). Yabancılara Türkçe öğretiminde dil ihtiyaç analizi: İran örneği. International Journal of Language Academy 2(4) 127-151.Bozkurt B. Ü. ve Uzun N. E. (2015). Türkçenin eğitimi-öğretimine ilişkin bir alanyazını değerlendirmesi: Uluslararası bilimsel toplantılarda eğilimler/yönelimler. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi 1(2) 1-15.Burton-Jones A. & Hubona G. S. (2006). The mediation of external variables in the technology acceptance model. Information & Management 43(6) 706-717.Büyükikiz K. K. (2014). Yabancılara Türkçe öğretimi alanında hazırlanan lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11(25) 203–213.Class Central (2017). Massive list of MOOC providers around the world. https://www.classcentral.com/report/mooc-providers-list/ adresinden elde edildi.Çalışkan N. ve Çangal Ö. (2013). Yabancılara Türkçe öğretiminde dil ihtiyaç analizi: Bosna-Hersek örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 12(2) 310-334.Dönmez B. ve Gündoğdu K. (2016). 2000-2016 yılları arasında Türkçe öğretim programları alanında yayımlanan makale ve tezlerin analizi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi 5(4) 2109– 2125.Erdem M. D. Gün M. Şengül M. ve Özkan E. (2015). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi alanında yazılmış bilimsel makalelerde geçen anahtar sözcüklere ilişkin bir içerik analizi. Ondokuz Mayıs üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 34(1) 213–237. doi:10.7822/omuefd.34.1.13Ford N. & Chen S. Y. (2000). Individual differences hypermedia navigation and learning: an empirical study. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia 9(4) 281-311.Garland D. & Martin B. N. (2005). Do gender and learning style play a role in how online courses should be designed. Journal of Interactive Online Learning 4(2) 67-81.Güzel A. (2003). Türkçenin eğitimi-öğretimi bölümlerinde kurulması gerekli görülen anabilim dalları hakkında yeni projelerimiz. Türkiyat Araştırmaları Dergisi 13(2003) 13-86.İBGİGM: İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü (2016). Göç Raporu. http://www.goc.gov.tr/files/files/2016_goc_raporu_.pdf adresinden elde edildi.İBGİGM: İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü (2018). Yıllara göre ikamet izni ile ülkemizde bulunana yabancılar. http://www.goc.gov.tr/icerik6/ikamet-izinleri_363_378_4709_icerik adresinden elde edildi.İşcan A. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak önemi. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi 2(4) 29-36.Kirkwood A. & Price L. (2011). Enhancing Learning and Teaching Through Technology: A Guide to Evidence-Based Practice for Policy Makers. York UK: Higher Education Academy.Koçer Ö. (2013). Program geliştirmenin ilk basamağı: Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde ihtiyaç ve durum analizi. Eğitim ve Bilim Dergisi 38(169) 159-174.Liu X. Liu S. Lee S.-H. & Magjuka R. J. (2010). Cultural Differences in Online Learning: International Student Perceptions. Educational Technology & Society 13(3) 177–188.Liu M. Moore Z. Graham L. & Lee S. (2002). A look at the research on computer–based technology use in second language learning: A review of the literature from 1990–2000. Journal of Research on Technology in Education 34(3) 250-273.Maden S. ve İşcan A. (2015). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi amaç ve sorunlar (Hindistan Örneği). Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi 3(5) 23-38.May S. & Thorne S. (2017). Encyclopedia of language and education: Language and technology. Switzerland: Springer.Moore M. G. & Kearsley G. (2005). Distance education: A systems view. Belmont CA Thomson Wadsworth.Nicoll P MacRury S van Woerden HC Smyth K (2018) Evaluation of technology-enhanced learning programs forhealth care professionals: Systematic review. Journal of Medical Internet Research 20(4). doi:10.2196/jmir.9085.Ozan Ö. ve Göçmenler H. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan farklılaştırılmış öğretimi projesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 31(Özel sayı) 129-134. doi:10.19171/uefad.430162Ozan O. Ozarslan Y. & Yildiz H. S. (2018). MOOLC design and development process for an agglutinative language: Türkçe Öğreniyorum case. The Turkish Online Journal of Educational Technology 2(Special Issue) 156-164.Ozarslan Y. & Ozan O. (2017). Massive open online course (MOOC) for differentiated instruction of Turkish as a foreign language. Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2017 1(1) 266-272.Özdemir E. (2014). Tarama Yöntemi. İçinde M. Metin (Ed.) Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (s. 77-97). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Özsoy S. ve Özsoy G. (2013). Eğitim araştırmalarında etki büyüklüğü raporlanması. İlköğretim Online 12(2) 334‐346.Perifanou M. (2015). Personalized MOOCs for language learning: A challenging proposal. ELearning Papers 45(1).Perifanou M. (2016). Worldwide state of language MOOCs. In S. Papadima-Sophocleous L. Bradley & S. Thouësny (Eds) CALL communities and culture – short papers from EUROCALL 2016 (pp. 386-390). doi:10.14705/rpnet.2016.eurocall2016.593Tok M. ve Yıgın M. (2013). Yabancı uyruklu öğrencilerin Türkçe öğrenme nedenlerine ilişkin bir durum çalışması. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi 8 132-147.Venkatesh V. Morris M. G. & Ackerman P. L. (2000). A longitudinal field investigation of gender differences in individual technology adoption decision-making processes. Organizational Behavior and Human Decision Processes 83(1) 33-60.Yıldız Ü. ve Tunçel H. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve öneriler. İçinde A. Şahin (Ed.) Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi: Kuramlar yaklaşımlar etkinlikler (s. 175-206). Ankara: Pegem.Yunus Emre Enstitüsü (2009). Yunus Emre Bülteni. http://www.yee.org.tr/media/_bulten/pdf/eylul_2009.pdf adresinden elde edildi.Yunus Emre Enstitüsü (2016). YEE 2016 Faaliyet Raporu. https://www.yee.org.tr/sites/default/files/yayin/2016_faaliyet_raporu_05.02.2018-db.pdf adresinden elde edildi.Yunus Emre Enstitüsü (2019). https://www.yee.org.tr/tr/kurumsal/yunus-emre-enstitusu adresinden elde edildi.Yurtdışı Türkler Başkanlığı (2019). https://www.ytb.gov.tr/ adresinden elde edildi.Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı (2018). Yükseköğretim bilgi yönetim sistemi öğrenci verileri. https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden elde edildi.
WoS Q
Scopus Q

OpenCitations Citation Count
1
Source
Ege Eğitim Dergisi
Volume
20
Issue
2
Start Page
366
End Page
382
Collections
PlumX Metrics
Captures
Mendeley Readers : 2
Google Scholar™


