Öldürmenin Otobiyografisi: Gerçek Easterman Kim? Sosyal Yapısalcı Bir Yaklaşım Olan Anlatı Psikolojisinin İzinde Otobiyografik Performans
Loading...
Date
2018
Authors
T Gözde PELİSTER
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Open Access Color
OpenAIRE Downloads
OpenAIRE Views
Abstract
Bir sosyal yapısalcı yaklaşım olarak kabul edilen anlatı psikolojisi benliği zaman anlatı ve yeniden yaratım süreçleriyle ilişkilendirmiştir. Bu süreçlerin anlatı türünde temsili olan otobiyografi ise tiyatro çalışmalarında geleneksel gerçek yaşam öyküsünün sınırlarını aşıp kurgusal edimsel otobiyografik biçimlere evrilmiştir. Anthony Horrowitz'in Ermişler ya da Günahkarlar oyunu bu yeni yaklaşımın boyutlarının gözlemlenebileceği bir metindir. Gerçek öznenin geçmişin yardımıyla şimdiyi kurmaya çalışmasına ilginç bir örnektir
Description
Keywords
Psikoloji-Tiyatro-Davranış Bilimleri, Tiyatro, Psikoloji, Davranış Bilimleri
Fields of Science
Citation
Brewer W. F. (1986). “What Is Autobiographical Memory?” Au tobiographical Memory 25-49 Cambridge: Cambridge University Press.Bruner J. (1987). “Life as Narrative” Social Research 54. 1: 11-32.Carr D. (1986). Time Narrative And History Bloomington: Indiana University Press.Crossley M. L. (2000). “Narrative Psychology Trauma and The Study of Self/Identity” Theory & Psychology Vol. 10(4): 527- 546.Edwards D. & Potter J. (1992). Discursive Psychology London: Sage.Eakin PJ. (1985). Fictions in Autobiography: Studies in the Art of SelfInvention Princeton University Press.Henke S. A. (2000). Shattered Subjects: Trauma and Testimony in Women’s Life-Writing New York: St. Martin’s Press.Horrowitz A. (2005). Ermişler ya da Günahkarlar çev: Zeynep Avcı. (Yayımlanmamış oyun metni) Lejeune P. (1989). On Autobiography Ed: P. J. Eakin Minnesota: University of Minnesota Press.Malina D. (2002). Breaking The Frame: Metalepsis and the Construction of the Subject Colombus: Ohio State University Press.Neisser U. (1988). “Five Kinds of Self Knowledge” Philosophical Psychology 1.1 35-59.Ochs E. Capps L. (1966). “Narrating Self” Annual Review of Anthropology 25 19-43.Parker I. (1991). Discourse Dynamics: Critical Analysis for Social and Individual Psychology London: Sage.Polkinghorne D.P. (1988). Narrative Knowing and the Human Sciences Albany: State University of New York Press.Potter J. Wetherell M. (1987). Discourse and Social Psychology: Beyond Attitudes and Behaviour London: Sage.Ricoeur P. (1986). “Life: A story in Search of a Narrator” eds: M. Doeser & J. Kray Facts and Values pp. 34-68 Dordrecht: Nijhoff.Ricoeur P. (1991). “Life in Quest of Narrative” ed. D. Wood Paul Ricoeur: Narrative and Interpretation (pp. 20-33) London: Routledge.Sarbin T.R. (1986). Narrative Psychology: The Storied Natıre of Human Conduct New York: Prager.Stephenson J. (2013). Performing Autobiography: Contemporary Canadian Drama Toronto: University of Toronto Press.Taylor C. (1989). Sources of the Self: The Making of Modern Identity Cambridge: Cambridge University Press.Ünlü A. (2015). Biyografi ve Biyografik Dram Ankara: NotaBene Yayınları.
WoS Q
Scopus Q
Source
Yedi̇: Sanat, Tasarim ve Bi̇li̇m Dergi̇si̇
Volume
19
Issue
19
Start Page
31
End Page
40
Collections
