Karabağ, Nağme Ebru
Loading...
Name Variants
Job Title
Dr.Öğr.Üyesi
Email Address
Main Affiliation
01.01.10.01. İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü
Status
Current Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID
Sustainable Development Goals
1NO POVERTY
0
Research Products
2ZERO HUNGER
0
Research Products
3GOOD HEALTH AND WELL-BEING
0
Research Products
4QUALITY EDUCATION
0
Research Products
5GENDER EQUALITY
0
Research Products
6CLEAN WATER AND SANITATION
0
Research Products
7AFFORDABLE AND CLEAN ENERGY
0
Research Products
8DECENT WORK AND ECONOMIC GROWTH
0
Research Products
9INDUSTRY, INNOVATION AND INFRASTRUCTURE
0
Research Products
10REDUCED INEQUALITIES
0
Research Products
11SUSTAINABLE CITIES AND COMMUNITIES
1
Research Products
12RESPONSIBLE CONSUMPTION AND PRODUCTION
0
Research Products
13CLIMATE ACTION
0
Research Products
14LIFE BELOW WATER
0
Research Products
15LIFE ON LAND
0
Research Products
16PEACE, JUSTICE AND STRONG INSTITUTIONS
0
Research Products
17PARTNERSHIPS FOR THE GOALS
0
Research Products
This researcher does not have a Scopus ID.
Documents
1
Citations
11
Scholarly Output
5
Articles
1
Views / Downloads
0/0
Supervised MSc Theses
4
Supervised PhD Theses
0
WoS Citation Count
0
Scopus Citation Count
0
Patents
0
Projects
0
WoS Citations per Publication
0.00
Scopus Citations per Publication
0.00
Open Access Source
1
Supervised Theses
4
| Journal | Count |
|---|---|
| Tasarim + Kuram | 1 |
Current Page: 1 / 1
Scopus Quartile Distribution
Quartile distribution chart data is not available
Competency Cloud
5 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 5 of 5
Master Thesis Tarihi binalarin yeniden işlevlendirilmesinde bir müdahale stratejisi olarak cephecilik(2022) Tatlıbaş, Aslı; Karabağ, Nağme EbruOne of the most hotly debated topics in conservation is the use of modern interventions in historic structures. In this process, these interventions are expected to encounter various conditions for their success and acceptance. Only when these conditions are provided can the intervention enrich multiple aspects of the historic structure such as; social, economic, and visual character. These interventions affect not only individual structures but their surroundings as well. In order to set base guidelines for contemporary interventions in historic textures, many international and national documents were prepared by various theoreticians and active organizations in the fields. However, each case of conservation and intervention carries a specific character that necessitates individual approaches. Facadism, a practice where the exterior of the structure is given more importance than the interior, which creates a divorce between the outer and inner parts, is one of the most popular developing architectural approaches of recent years has been harshly criticized over the years. However, the development and appearance of this practice continue. Adaptive reuse projects are also known to utilize this strategy in recent years. In this case, it is essential to have a more comprehensive understanding of facadism to develop ideas regarding its negative and positive aspects. This study explored facadism practice as an adaptive reuse strategy within the framework of heritage conservation principles mentioned in the documents prepared by international organizations. With the help of these documents of UNESCO and ICOMOS, five key parameters were generated. Furthermore, with the developed facadism typologies, contemporary facadism is simplified to broaden the common understanding of the topic. As case studies, ten contemporary adaptive reuse projects where facadism can be observed were selected from various locations and typologies and analyzed based on the mentioned parameters. The effect of the context on conservation and design understanding is reflected by the examples and the potential of facadism as a successful strategy for re-functioning historic structures.Master Thesis Mimari mirasın minimalist yaklaşımla yeniden işlevlendirilmesi(2023) Güngör, Cemre Şamasas; Başağaç, Öğr. Gör. Özge; Karabağ, Nağme EbruKendi yaşam alanlarını yaratmak veya mevcut olanları dönemin şartlarına göre değiştirmek, çok eski zamanlara kadar uzanan bir zihniyettir. Mimaride, mevcut yapıların yıkılması, korunması veya yeniden tasarlanması konusu yıllar içinde farklı görüş ve teorilerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Gelişen koruma pratiği ve minimum müdahale yaklaşımları incelendiğinde koruma sürecinin son ve en önemli aşaması olan iç mekan müdahalelerinin literatürde eksik olduğu gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, tarihi binalarda iç mekana nasıl müdahale edilmesi gerektiği sorusu üzerine uygun müdahale düzeyi ve alternatif bir yöntem aranmıştır. Geçmişten pek çok önemli bilgiyi taşıyan miras varlıklarının sürdürülebilir olması ve geleceğe aktarılmasında minimum müdahale kavramı en önemli adımlardan biridir. Tarihi binaların yeniden işlevlendirilmesinde, müdahale seviyesini minimumda tutup kullanıcının ihtiyaç duyduğu kadar elemanla iç mekan çözümü elde edilmelidir. Minimum tasarımla maksimum verim sağlama konusu, mimari bir akım ve düşünce tarzı olan Minimalizm kavramıyla eşleşmektedir. Bu tez, minimalizmin tarihi alanların yeniden işlevlendirilmesinde iç mekan için bir müdahale stratejisi ya da aracı olabileceğini öne sürmektedir. Yapılı mirasa minimum müdahale ilkesi, uyarlanabilir bir yeniden kullanım stratejisi olarak minimalizm kavramıyla ilişkilendirilerek, birçok uluslararası metin, belge ve teorisyenlerin yorumlarıyla analiz edilmektedir. Ayrıntılı analizi yapılan uluslararası belgeler ve araştırmalar sonucu, minimum müdahale kavramı ve minimalizm için değerlendirme tabloları oluşturulmuştur. Bu iki kavramın özellikleri tek tabloda birleştirilerek vaka çalışmalarını değerlendirmek için kullanılmıştır. Minimalizm ve minimum müdahale ilkesini birlikle açıklayabilen, üç farklı kullanım tipinde altı adet çağdaş müdahale örnekleri seçilmiş ve bu örnekler tez kapsamında geliştirilen metotlara göre analiz edilmiştir. Bu çalışma, tarihi miras yapılarının, minimum müdahale yaklaşımıyla uyarlanarak yeniden kullanımına yönelik iç mekan çalışmalarının geliştirilmesine katkı sağlamaktadır. Ayrıca, tarihi binaların mevcut değerlerini korumak ve arttırmak için minimalizmin uyarlanabilir bir yeniden kullanım aracı olarak değerlendirilmesi konusunda farkındalık yaratır.Article Tarihi Yapıda Çağdaş Müdahale, Yeniden İşlevlendirmede Tasarım Stratejisi Olarak ̃Ekleme’(2023) Gamze Eneş; Nağme Ebru Karabağ; Eneş, Gamze; Karabağ, Nağme EbruTarihi yapıların işlevsel dönüşüme yönelik yeniden tasarlanması uzun bir süredir mimarlık pratiğinin gündeminde olan bir konudur. Tarihi yapılara uygulanacak müdahalelerin tarihi bağlamı koruyarak öne çıkarması ve bağlamdan ilham alarak kendi dönemini yansıtması beklenmektedir. Diğer bir deyişle özgün niteliklerin yeni tasarımı biçimlendirmesi benzer şekilde yeni tasarımın da özgün yapılara yeni anlamlar kazandırarak niteliğini arttırması istenmektedir. Fakat tarihsel/bağlamsal verilerle kurulacak uyum ve karşıtlık gibi ilişkilerin karmaşıklığı tarihi yapıların yeniden tasarlanmasını oldukça problemli bir süreç durumuna getirmekte mimarın eski- yeni arasında iki yönlü bir etkileşim ve bağ kurmak için tasarımını yönlendiren mimari bir strateji kullanması gerekmektedir. Ev sahibi yapının somut ve somut olmayan özgün nitelikleri ile yeni işlevin gereksinimlerini barındıran unsurlar arasında kurulan ilişkiye göre belirlenen bu stratejilerden birisi ekleme (insertion) stratejisidir. Çağdaş müdahalelerde en dikkat çeken yaklaşımlardan birisi olan bu yaklaşımda ev sahibi yapı büyük ölçüde değişmeden kalmakta ondan esinlenen yeni öge(ler)in eklenmesiyle mekanın niteliği farklılaşmaktadır. Yeni ek özgün tasarıma uyum sağlama ve tamamen farklılaşma arasında geniş bir yelpazede ele alınabilmekte tarihsel bağlama zarar vermemesi koşulu ile her iki yaklaşım da kabul görmektedir. Bu sebeple çalışmanın amacı ekleme stratejisinde özgün niteliklerin ve bağlamsal verilerin tasarım sürecinde nasıl kullanılması gerektiğini araştırmaktır. Bu kapsamda önce tarihi yapılara yapılan müdahalelere ilişkin ilkeler içeren uluslararası metinlerdeki açılımlar kronolojik bir sırayla gözden geçirilmekte dikkat çeken kuramcıların görüşleri incelenmektedir. Ardından seçilen müdahale tasarımı örnekleri incelenerek müdahale yaklaşımlarındaki çeşitlilik sunulmakta ve koruma kuramı açısından değerlendirilmekte seçilen örneklerin başarısı koruma ve tasarıma ilişkin parametreler çerçevesinde analiz edilmektedir. Bu tür bir çalışmanın tarihi yapıların yeniden tasarlanmasına ilişkin yaklaşımların geliştirilmesine katkıda bulunacağı düşünülmektedir.Master Thesis Tarihi yapıda çağdaş müdahale tasarımında iç mekan tasarımı ve bağlam ilişkisi üzerine karşılaştırmalı çalışma(2022) Eneş, Gamze; Karabağ, Nağme EbruRedesigning historical buildings for functional transformation and adding contemporary interventions according to the needs of the new function has been on the agenda of architectural practice for a long time. According to the conservation theory, which has continued to develop from the 19th century to the present, the interventions applied to historical buildings are expected to highlight the historical context by preserving it, and to reflect its own character and period by being inspired by the context. It is desired that the authentic features of the existing building shape the new intervention design, and the new design inserts new values and increases the existing values of the historical building. However, the complexity of relations such as harmony and contrast based on historical and contextual data makes the redesign of historical buildings a very problematic process, and architects need to use an architectural strategy that guides their design in order to establish a two-way interaction and connection between the old and the new. One of these strategies, which is determined according to the relationship established between the tangible and intangible authentic qualities of the host structure and the elements that contain the requirements of the new function, is the insertion strategy. It is one of the most remarkable approaches in contemporary interventions. In this approach, the host structure remains majorly unchanged, and the quality of the space differs with the addition of new element(s) inspired by it. The new addition can be addressed in a wide range between adjusting to the original design and completely differentiating, and both approaches are accepted provided that they do not harm the historical context. For this reason, the aim of this thesis is to investigate how authentic qualities and contextual data should be used in the design process in the insertion strategy. In this context, first of all, the conservation theory discussions related to the conservation and interventions to historical buildings, the expansions in international charters and documents containing principles were reviewed in chronological order, the views of remarkable theorists and contemporary intervention studies from Carlo Scarpa to the present day were examined. Then, the selected intervention design projects were examined and the diversity in intervention approaches was presented and evaluated in terms of conservation theory, and the success of the selected projects was analyzed within the framework of the parameters related to conservation and design.Master Thesis Bir yeniden işlevlendirme müdahalesi olarak kale harabelerinin çağdaş eklentilerle iyileştirilmesi(2022) Küçükali, Talat Taylan; Karabağ, Nağme EbruÇeşitli nedenlerden ötürü artık özgün işlevini yerine getiremeyen yapılar ileri derecede yıpranmaya maruz kalsalar ve artık bir harabe halini alsalar dahi gözden çıkarılmamalıdır. Bu geri kazanımı sağlamak söz konusu yapıya günümüze hizmet eden yeni bir işlev kazandırmakla sağlanabilir. Yeniden işlevlendirme adı altında uygulanan bu müdahaleler, koruma alanında çalışmalara mensup kişiler arasında yöntem, strateji, yaklaşım ya da ilke olarak adlandırılabilecek bazı fikir birliklerini ve fikir ayrılıklarını beraberinde getirmiştir. Bu fikirler bazen genel bir tasarım anlayışı içerirken, bazı özel noktalarda da müdahalenin biçimini ve dozunu yönlendiren veya sınırlayan bazı sınıflandırmalar halini almıştır. Antik savunma yapıları olan kaleler, günümüzde orijinal işlevini koruyamamakta, doğal ve beşerî faktörler tarafından tahrip edilmektedir. Tarihi belge niteliği ve ziyaret edilme potansiyeli yüksek olan bu yapıların koruma örneklerine günümüzde çok az rastlanmaktadır. Ancak harabe halindeki kale yapıları, konumları, pitoresk özellikleri ile en basit kalıntılarda dahi yeniden işlevlendirilme potansiyeline sahip yapılardır. Günümüzde bu potansiyeli değerlendirmeyi başarmış, yapının harabe dokusunu ve değerini koruyan, tarihi katmanlarına saygı duyan ve günümüz yaşantısına katılmasını sağlayan çağdaş müdahale örnekleri bulunmaktadır. Bu çalışmada, koruma ve yeniden işlevlendirme bağlamında teorik olarak önemli sayılabilecek fikirlerin ortaya çıkışı, birbirleriyle ilişkileri anlatılmış, koruma ve yeniden işlevlendirme kavramları harabe kale yapıları özelinde incelenmiştir. Yakın dönemde tasarlanmış, terk edilmiş harabe kale yapıları üzerinde çağdaş mimari eklentiler ile uygulanmış ve harabe yapıyı ziyaret edilebilir bir merkez haline getirmeyi amaçlamış ve doğru yaklaşımlar sayesinde mimarlık çevrelerinin ilgisini çekmiş yeniden işlevlendirilme projeleri bahsi geçen strateji ve yaklaşımlar çerçevesinde incelenmiştir. Son olarak derlenen bu örnekler ve yaklaşımlar ışığında Selçuk Keçi Kalesi (Türkiye) harabeleri için geliştirilen yeniden işlevlendirme önerileri sunulmuştur.
